Ο Πέερ Στάινμπρουκ, όπως όλα δείχνουν, θα είναι ο υποψήφιος των Γερμανών Σοσιαλιστών (SPD) για την Καγκελαρία και αντίπαλος της Άνγκελα Μέρκελ στις εκλογές που είναι προγραμματισμένες για το φθινόπωρο του 2013. Ακόμα, όμως, κι αν γίνει η έκπληξη και κριθεί η εκλογική μάχη υπερ του 65χρονου πρώην υπουργού Οικονομικών, η προσδοκία για δραστικές αλλαγές σε Γερμανία και Ευρώπη θα αποτελεί αυταπάτη.
Ο «εκλεκτός» του SPD, παρά το γεγονός ότι θεωρείται από τους αναλυτές μία «καλή» επιλογή θα έχει, ουσιαστικά, το ρόλο του Δαυίδ στην εκλογική μάχη με τον Γολιάθ (Μέρκελ). Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται ανάμεσα στη λίστα με τους δημοφιλέστερους πολιτικούς στη Γερμανία, ο Στάινμπρουκ, σύμφωνα με την Deutsche Welle, βρίσκεται στην τέταρτη θέση, πίσω από τη Μέρκελ, την πρωθυπουργό της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας, Χανελόρε Κραφτ και τον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όπως καταδεικνύουν πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Η πρωτιά της Μέρκελ, μάλιστα, είναι αδιαμφισβήτητη, γεγονός που την παρουσιάζει ως αδιαφιλονίκητο φαβορί για την επανεκλογή.
 
Ο Πέερ Στάινμπρουκ δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τις 10 μονάδες διαφορά του CDU της Μέρκελ από το SPD, αλλά και το ίδιο του το παρελθόν. Ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός -κεντρώος για την ακρίβεια- ήταν υπουργός Οικονομικών στην πρώτη κυβέρνηση της Μέρκελ την τετραετία 2005-2009, βοηθώντας την ουσιαστικά να σταθεί σταθερά στο ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και να αυξήσει την επιρροή της στα σημερινά επίπεδα, που όλοι... νιώθουμε στο πετσί μας. 
 
Σύμφωνα με το Spiegel, ο 65χρονος πολιτικός θα δυσκολευτεί ιδιαίτερα να διαχωρίσει τις θέσεις του από αυτές της Μέρκελ και αυτό είναι το μεγάλο μειονέκτημά του. Η Deutsche Welle σημειώνει ότι από το εσωτερικό του SPD και κυρίως από την αριστερή του πτέρυγα του κόμματος υπάρχουν δυνατές φωνές που καταλογίζουν στον Στάινμπρουκ ιδιαίτερα συντηρητικές πολιτικές θέσεις και κάτι τέτοιο δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα.
 
Ο Στάινμπρουκ, στο ξέσπασμα της κρίσης, τάχθηκε κατά των κρατικών δαπανών ως ασπίδας για τις συνέπειες του χρηματοοικονομικού ολέθρου που ακολούθησε την κατάρρευση της Lehman Brothers. Ο ίδιος, μάλιστα, συμμετείχε σε μία δημόσια αντιπαράθεση με τον νομπελίστα οικονομολόγο και κεϋνσιανιστή, Πολ Κρούγκμαν επί του ζητήματος, με τον δεύτερο να κάνει λόγο για «στενοκεφαλιά της γερμανικής κυβέρνησης».
 
Όσοι εύχονται πάντως να χάσει η Άνγκελα Μέρκελ, ώστε να αλλάξει το πολιτικοοικονομικό status quo στην Ευρώπη πλανώνται πλάνην οικτράν, αφού ο αντίπαλός στην κούρσα για την Καγκελαρία αποτελεί σίγουρη επιλογή για γερμανικές τράπεζες και πολυεθνικές. Όπως αναφέρει το Spiegel, ακόμα και στην περίπτωση εκλογής του η γερμανική πολιτική στην ευρωζώνη με κύριο γνώρισμα τη σκληρή στάση υπέρ της λιτότητας δεν πρόκειται να αλλάξει. Ο ίδιος, μάλιστα, είχε συνεργαστεί αρμονικά με την γερμανίδα καγκελάριο ως υπουργός της. Η κριτική που της ασκεί στην πολιτική της και οι ισχυρισμοί του περί συνεργασίας μόνο με τους Πρασίνους αποτελούν προϊόντα προεκλογικής ρητορικής και μόνο. 
 
Η περίπτωση του Στάινμπρουκ και των γερμανών Σοσιαλιστών αποδεικνύουν περίτρανα τη βαθιά κρίση της Σοσιαλδημοκρατίας και τη μετάλλαξή της προς νεοφιλελεύθερα πρότυπα, εν καιρώ κρίσης. 
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν βρίσκεται τυχαία στη Φρανκφούρτη...
 
Βαγγέλης Βιτζηλαίος