Πριν από 150 χρόνια ιδρύθηκε ο Ερυθρός Σταυρός για να μετριάσει τον πόνο στις εμπόλεμες περιοχές. Οι πόλεμοι εν τω μεταξύ έχουν γίνει πιο σύνθετοι και η δουλειά του Ερυθρού Σταυρού πιο δύσκολη.
Ο Αλφρέντο Μελγκαράγιο εργάζεται εδώ και 17 χρόνια για τον Ερυθρό Σταυρό. Όλα αυτά τα χρόνια έζησε τις αλλαγές των πολέμων και μαζί τις δυσκολίες ώστε να βοηθηθούν τα θύματα. Η κατάσταση έγινε πιο δύσκολη και ο Μελγκαράγιο το διαπίστωσε πρόσφατα στη Συρία.

«Σε ένα κονβόι, το οποίο έπρεπε να διασχίσει το βόρειο τμήμα και ήταν όλα κανονισμένα, τελικά δεν κατάφερε να περάσει. Το κονβόι αποτελούνταν από 8 φορτηγά που μετέφεραν τρόφιμα και ανθρωπιστική βοήθεια. Παρόλο που υπήρχαν έγγραφα και υπογραφές, ο τοπικός διοικητής δεν το επέτρεψε. Έπρεπε να επιστρέψουμε και να ξαναρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις, οι οποίες διήρκησαν μέρες».

Ο Ερυθρός Σταυρός μπορεί να βοηθήσει μόνο όταν τα δυο αντίπαλα μέρη συμφωνήσουν και τηρήσουν τη συμφωνία τους. Γιατί εάν δεν τηρήσουν τις υποσχέσεις τους, οι συνέπειες είναι μοιραίες για τους εργαζόμενους. Όπως λέει ο Μελγκαράγιο, μέσα σε ένα χρόνο 8 εθελοντές της συριακής Ερυθράς Ημισελήνου σκοτώθηκαν και δυο εξαφανίστηκαν.

Το Διεθνές Δίκαιο και οι αλλαγές των συνθηκών

Ο διεθνής οργανισμός επικαλείται το Διεθνές Δίκαιο. Οι κανόνες που θεσπίστηκαν τότε και ρυθμίζουν τον τρόπο με τον οποίο οφείλουν να συμπεριφέρονται τα εμπλεκόμενα μέρη, θεσπίστηκαν σε μια εποχή που τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά, όπως λέει ο Χέρφριντ Μύνκερ, Πολιτικός Επιστήμονας από το πανεπιστήμιο Χούμπολντ στο Βερολίνο.

Στο τέλος της δεκαετίας του 1970 έγινε προσπάθεια να ρυθμιστεί μέσω του διεθνούς δικαίου πως θα αντιμετωπίζονται όχι μόνο οι κανονικοί στρατιώτες αλλά και οι αντάρτες.

«Όμως τα πράγματα όλο αλλάζουν και έρχονται στο προσκήνιο οι λεγόμενοι «μικροί πόλεμοι». Ένας τελείως διαφορετικός τρόπος να διεξάγει κανείς πόλεμο. Τα τελευταία είκοσι, τριάντα χρόνια βλέπουμε τη συμμετοχή πολλών ιδιωτών, ιδιωτικών στρατών και από την άλλη, θα το πω υπερβολικά, ένοπλων μη κυβερνητικών οργανώσεων, όπως είναι η Αλ Κάιντα».

Ο δύσκολος συντονισμός

Η μεγάλη πρόκληση σήμερα για τις ανθρωπιστικές οργανώσεις είναι η διοργάνωση και ο συντονισμός του τρόπου με τον οποίο θα βοηθήσουν. Ο Γιοχάνες Ρίχερτ από τον Γερμανικό Ερυθρό Σταυρό, υπεύθυνος για τη βοήθεια στο εξωτερικό λέει σχετικά:

«Η ασάφεια με την οποία διεξάγονται οι πόλεμοι πλέον κάνει πολύ δύσκολες τις διαπραγματεύσεις με τα εμπόλεμα μέρη. Εάν δεν ξέρουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν οι αντίπαλοι είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε διαπραγματεύσεις, οι οποίες θα μας εξασφαλίσουν μια σίγουρη δίοδο. Και αυτό δεν ορίζεται από το Διεθνές Δίκαιο.»
Οι συνεργάτες όμως του Ερυθρού Σταυρού πριν πάνε στις εμπόλεμες περιοχές, απαιτείται να πάρουν μια ειδική βίζα. Έτσι έρχονται σε επαφή με πολλές τοπικές οργανώσεις και παίρνουν πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το πώς πρέπει να δράσουν.

Πηγή: Deutsche Welle