Φαίνεται πως η «υπόγεια οικονομία» αλλά και η επιστροφή στο πατρικό σπίτι δεν είναι ελληνικό φαινόμενο σε καιρό κρίσης.

Οι δυο αυτές παράμετροι της οικονομικής ζωής περιγράφονται από οικονομολόγους, κοινωνιολόγους και πολιτικούς ως οι μοναδικές αιτίες για τις οποίες η ισπανική κοινωνία δεν έχει ακόμη εκραγεί.

Όπως αναφέρει η γαλλική Le Monde, η παραοικονομία αντιπροσωπεύει το 20% του ΑΕΠ, πάνω από το 55% των νέων κάτω των 25 ετών είναι άνεργοι ενώ σε 1,8 εκατομμύρια οικογένειες δεν υπάρχει ούτε ένας εργαζόμενος.
Έτσι το μόνο που καταφέρνει να κρατήσει την εύθραστη συνοχή της κοινωνίας είναι η αλληλεγγύη που επιδεικνύουν οι ηλικιωμένοι προς τους νεότερους.

Σύμφωνα με μελέτη των οικογενειακών εισοδημάτων που δημοσιεύει κάθε χρόνο η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, οι δαπάνες των ανθρώπων άνω των 65 ετών έχουν αυξηθεί από το 2009 κατά 16% και έχουν ξεπεράσει τις δαπάνες των νέων ηλικίας 16 ως 30 ετών, που μειώθηκαν κατά 12%.

Η Ισπανία είναι μια από τις ευρωπαϊκές χώρες όπου οι νέοι φεύγουν πιο αργά από το πατρικό τους: στα 29 τους χρόνια κατά μέσο όρο. Με την κρίση, πολλοί επιστρέφουν.

Υπάρχουν κι άλλες μορφές αλληλεγγύης. Είκοσι άτομα κατασκήνωσαν επί 108 ημέρες, παρά το τσουχτερό κρύο, μπροστά στο κτίριο της τράπεζας Bankia, δύο βήματα από την Πουέρτα ντελ Σολ. Δεκάδες άνθρωποι που απειλούνταν με απέλαση πέρασαν από εκεί αυτό το διάστημα, προτού απομακρυνθούν από την αστυνομία τη νύχτα της 6ης προς 7η Φεβρουαρίου.

Δεν λείπουν κι εκείνοι που «δανείζουν» το εξοχικό τους σπίτι σε άστεγους μέχρι να βρουν μια λύση. Ο σύλλογος που έχει αναλάβει την πρωτοβουλία δέχεται συνεχώς προσφορές. Οι εθελοντές αυξάνονται συνεχώς. Οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη από βοήθεια αυξάνονται βέβαια με πολύ ταχύτερους ρυθμούς…