Ανεβαίνουν οι τόνοι της πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ιταλία, μετά τη σημερινή απόφαση δικαστικού του Μιλάνου, αρμόδιας για τις προκαταρκτικές έρευνες, Κριστίνα Ντι Τσένσο, για άμεση παραπομπή σε δίκη του Ιταλού πρωθυπουργού, Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Ο "Καβαλιέρε" θα κληθεί να απολογηθεί, τόσο για το αδίκημα συνέργειας σε εκπόρνευση ανηλίκων, όσο και για εκείνο κατάχρησης εξουσίας. Ο μεγιστάνας -πρωθυπουργός, δεν θέλησε ακόμη να προβεί σε επίσημες δηλώσεις. Όμως, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Αντζελίνο Αλφάνο, τόνισε ότι "η δικαστικός του Μιλάνου -με την απόφαση της- δεν έλαβε υπόψη της την αρμόδια επιτροπή της Βουλής, που είχε αποφανθεί ότι η εισαγγελία της ιταλικής συμπρωτεύουσας, είναι αναρμόδια.

Διακυβεύεται, τελικά, η αυτονομία, η κυριαρχία και η ανεξαρτησία του κοινοβουλίου". Από την μεριά του, ο εκπρόσωπος του μπερλουσκονικού "Λαού της Ελευθερίας" στη Βουλή, Φαμπρίτσιο Τσικίτο, πρόσθεσε ότι "η κυβέρνηση θα προχωρήσει στο έργο της και θα αντισταθεί στην προσπάθεια παρέμβασης στις πολιτικές ισορροπίες της χώρας". "Πρόκειται για μια πολιτική χρήση της Δικαιοσύνης", τόνισε επίσης ο Τσικίτο.

Από την αντιπολίτευση, ο δεύτερος γραμματέας του "Δημοκρατικού Κόμματος", Ντάριο Φραντσεσκίνι, υπογράμμισε ότι "από την στιγμή που ο Μπερλουσκόνι δηλώνει ότι είναι αθώος και θύμα κατατρεγμού, πρέπει να παρουσιασθεί ενώπιον των δικαστών. Ας σώσει την χώρα του, από τον διεθνή διασυρμό, από την εικόνα ενός πρωθυπουργού που δικάζεται για εκπόρνευση ανηλίκων και κατάχρηση εξουσίας".

Από το κόμμα "Ιταλία των Αξιών", του πρώην εισαγγελέα Αντόνιο Ντι Πιέτρο, ο Μάσιμο Ντονάντι, θεωρεί ότι "το μόνο που μπορεί και πρέπει να κάνει ο Μπερλουσκόνι είναι να παρουσιασθεί στη δικάσιμο, να παραιτηθεί και να διευκολύνει την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, από την στιγμή, μάλιστα, που δυο στους τρεις Ιταλούς, δηλώνουν πλέον ότι δεν τον εμπιστεύονται".

Σε ό,τι αφορά τις πιθανές, άμεσες εξελίξεις, στενοί συνεργάτες του "Καβαλιέρε", τονίζουν ότι υπάρχουν δυο εναλλακτικές ή και παράλληλες οδοί, που μπορούν να ακολουθηθούν: η μία σχετίζεται με την προσφυγή των συνηγόρων υπεράσπισης του Ιταλού πρωθυπουργού, στο Εφετείο (και στην συνέχεια, στον Άρειο Πάγο), προβάλλοντας τη θέση ότι "το δικαστήριο του Μιλάνου είναι αναρμόδιο και ότι με την υπόθεση "Ρούμπι Γκέιτ" πρέπει να ασχοληθεί αποκλειστικά και μόνο, το Ειδικό Δικαστήριο για πολιτικούς.

Η άλλη εναλλακτική, αφορά την λεγόμενη "σύγκρουση αρμοδιότητας" (conflitto di attribuzione). Στην περίπτωση αυτή, το Κοινοβούλιο -με ψήφο ειδικής επιτροπής και ολόκληρου του σώματος-μπορεί να ζητήσει από το Συνταγματικό Δικαστήριο, να αποφανθεί αν με το όλο σκάνδαλο "Ρούμπι Καρίμα", πρέπει όντως να ασχοληθεί το δικαστήριο της ιταλικής συμπρωτεύουσας ή -βάσει του Συντάγματος- εμπίπτει στα καθήκοντα και στις αρμοδιότητες του δικαστηρίου για πολιτικούς. Σχετικά, τέλος, με την δυνατότητα υποχρεωτικής παραίτησης του Σίλβιο Μπερλουσκόνι από την πρωθυπουργία σε περίπτωση καταδίκης, αναλυτές αναφέρουν ότι "ο ιταλικός νόμος δεν προβλέπει κάτι τέτοιο και όλοι οι υπόδικοι πρέπει να θεωρούνται αθώοι, μέχρι την τελική κρίση του Αρείου Πάγου".

Υπάρχει παρά ταύτα μια περίπτωση στην οποία ο "Μίστερ Τιβί" θα μπορούσε να αναγκασθεί να εγκαταλείψει την πρωθυπουργία, αλλά και γενικότερα την πολιτική: αν οι εισαγγελείς ζητήσουν παράλληλα με την κυρίως καταδίκη και την στέρηση του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι και οι δικαστές αποφασίσουν να κάνουν δεκτό το αίτημά τους.