Ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ κάλεσε σήμερα να γίνει «ό,τι είναι δυνατόν» για να αποκατασταθεί η δημοκρατική διαδικασία στην Αίγυπτο, την επομένη του πραξικοπήματος του στρατού που ανέτρεψε τον ισλαμιστή πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι.

«Οφείλουμε να πράξουμε το παν προκειμένου (η δημοκρατική διαδικασία) να μπορέσει να επαναληφθεί, στη βάση του πλουραλισμού και της συναίνεσης», επισήμανε ο Ολάντ, ο οποίος επισκέπτεται την Τυνησία, όπου συναντήθηκε τον πρόεδρο της χώρας και συζήτησαν για το ζήτημα της Αιγύπτου.

Πάντως και ο Ολάντ απέφυγε να αναφερθεί ρητά σε πραξικόπημα, περιοριζόμενος να μιλήσει περί αναστολής της δημοκρατικής διαδικασίας.

Ο πρόεδρος της Τυνησίας Μονσέφ Μαρζούκι εκτίμησε από την πλευρά του ότι η δική του εκλεγμένη κυβέρνηση δεν διατρέχει τον κίνδυνο να ανατραπεί, όπως αυτή στην Αίγυπτο, διαβεβαιώνοντας ότι αυτή δίνει την απαραίτητη «προσοχή» στις προσδοκίες του λαού.

«Δεν θεωρώ ότι υφίσταται (σ.σ. κίνδυνος επανάληψης του πραξικοπήματος στην Αίγυπτο και στην Τυνησία) διότι εδώ ο στρατός είναι προσηλωμένος στην δημοκρατία», είπε ο Μαρζούκι, ενώ η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τις ενδείξεις, «δίνει προσοχή» στα σημαντικά αιτήματα του λαού.

Ο Μαρζούκι πρόσθεσε ότι «η παρέμβαση του στρατού είναι εντελώς απαράδεκτη και καλούμε την Αίγυπτο να εγγυηθεί ότι ο Μόρσι θα προστατευθεί».

«Βλέπουμε με ιδιαίτερη ανησυχία όσα συμβαίνουν στην Αίγυπτο – τις συλλήψεις δημοσιογράφων και πολιτικών».

Νωρίτερα, το ισλαμικό κυβερνών κόμμα Ενάχντα της Τυνησίας καταδίκασε αυτό που αποκάλεσε «πραξικόπημα κατά της νομιμότητας» στην Αίγυπτο μετά την ανατροπή του ισλαμιστή προέδρου Μόρσι, του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη της χώρας.

«Το Ενάχντα απορρίπτει αυτό που συνέβη και πιστεύει ότι την νομιμότητα εκπροσωπεί ο πρόεδρος Μόρσι και κανένας άλλος», ανέφερε ανακοίνωση του κόμματος, το οποίο ηγείται της κυβέρνησης της Τυνησίας από το 2011.

Τα χάσμα ανάμεσα στους υποστηρικτές ενός κοσμικού χαρακτήρα πολιτεύματος και στους ισλαμιστές έχει βαθύνει μετά την ανατροπή του προέδρου Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι πριν από δύο χρόνια και πλέον, που είχε αποτελέσει τη σπίθα που πυροδότησε τις εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, περιλαμβανομένης της Αιγύπτου.