Γράφει η Τιτίκα Ανουσάκη

Η εικόνα του πρώην πλανητάρχη με ξυρισμένο κεφάλι στα 89 του να κρατάει στα πόδια του ένα δίχρονο αγόρι συγκίνησε ολόκληρο τον κόσμο. 

Ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος με αυτόν τον τρόπο εξέφρασε την συμπαράστασή του στον μικρό Πάτρικ που πάσχει από λευχαιμία και ο οποίος λόγω της θεραπείας στην οποία υποβάλλεται έχει χάσει τα μαλλιά του. 

Η φωτογραφία που έκανε τον γύρο του κόσμου έφερε στην επιφάνεια 60 χρόνια μετά την δραματική ιστορία της οικογένειας Μπους όταν το 1953 η 3χρονη τότε κόρη τους διαγνώστηκε με λευχαιμία και πέθανε λίγους μήνες αργότερα. 

Πρόκειται για μια ιστορία άγνωστη στο ευρύ κοινό η οποία παραμένει χαραγμένη στην καρδιά του Τζορτζ και της Μπάρμπαρας Μπους που χρόνια τώρα υποστηρίζουν έμπρακτα έρευνες και ιδρύματα για τον παιδικό καρκίνο. 

Ίσως ο Τζόρτζ Μπους δημόσια να μην έχει μιλήσει ποτέ για την προσωπική του ιστορία αν και όπως είπε σε πρόσφατη συνέντευξη η σύζυγός του δεν περνάει μέρα που να μην σκέφτονται και να μην συζητάνε για την χαμένη τους κόρη. 

Το νεαρό ζευγάρι Τζόρτζ και Μπάρμπαρα μόλις είχαν επιστρέψει από ένα ταξίδι όταν η κόρη τους Ρόμπιν τους διαμαρτυρήθηκε πως δεν αισθανόταν ιδιαίτερα καλά. Ήταν μόλις τριών χρόνων και η ξαφνική της αδυναμία για παιχνίδι και σκανδαλιές προβλημάτισε την μητέρα της που αποφάσισε να την πάει στον γιατρό. 

Ο γιατρός αφού την εξέτασε και της πήρε και αίμα για εργαστηριακές εξετάσεις ζήτησε από την Μπάρμπαρα Μπους να επιστρέψει στο ιατρείο του το απόγευμα μαζί με τον συζυγό της. 

Χωρίς περιστροφές ο γιατρός αποκάλυψε στο ζευγάρι πως η κόρη τους πάσχει από λευχαιμία. «Πάρτε την σπίτι, δώστε της όση αγάπη μπορείτε γιατί σε περίπου τρεις εβδομάδες η ζωή της θα τελειώσει», τους είπε. 

Το σοκ ήταν τεράστιο...οι δύο γονείς δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως δεν υπάρχει θεραπεία για το μικρό τους κοριτσάκι και αποφάσισαν να κάνουν ότι είναι δυνατό και καλύτερο για εκείνην. 

«Την επόμενη μέρα φύγαμε για Νέα Υόρκη και τότε ξεκίνησε μια επτάμηνη περιπέτεια μέσα στα νοσοκομεία» έχει εξομολογηθεί στο παρελθόν η Μπάρμπαρα Μπους η οποία όπως κάθε μητέρα δεν μπορούσε να αποδεχτεί τα γεγονότα. 

Το διάστημα των επτά μηνών οι γονείς της μικρής Ρόμπιν έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να την ευχαριστήσουν και όλη η προσοχή ήταν στραμμένη πάνω της. «Όλη μέρα ασχολιούμουν μαζί της, παίζαμε, την γαργάλαγα, της διάβαζα βιβλία», έχει πει η μητέρα της.

Την μοιραία νύχτα η γονείς της ήταν στο προσκεφάλι της. Η άρνησή τους στο θάνατο του παιδιού τους ήταν τέτοια που δεν πήγαν στην κηδεία την οποία ανέλαβε να διακπεραιώσει η μητέρα του Τζόρτζ Μπούς μαζί με έναν φίλο της οικογένειας. 

«Ήταν ένας τρομακτικά μεγάλος φυσικός πόνος που δεν μπορούσαμε να ξεπεράσουμε » εξομολογήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα η Μπάρμπαρα Μπους. 

Σήμερα εξήντα χρόνια μετά και με την πίστη στο Θεό να έχει δυναμώσει η οικογένεια έχει αποδεχτεί την μοίρα που τη χτύπησε όχι όμως και την απώλεια και την απουσία της Ρόμπιν.