Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ' έχει διαφορετική προσωπική άποψη από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, καθώς απαλλάσσει τους Εβραίους από την ευθύνη για τη θανάτωση του Ιησού Χριστού, ενώ η επίσημη θέση της Εκκλησίας, που υποστηρίζει την “συλλογική ενοχή των Εβραίων” για τη θανάτωση του Ιησού Χριστού, με σημαντική απόφασή της κατά τη Δεύτερη Σύνοδό της στο Βατικανό το 1965.

Αυτή η νέα θεολογική εκτίμηση διατυπώνεται από τον Πάπα σε κεφάλαιο στο δεύτερο τόμο του βιβλίου του “ο Ιησούς της Ναζαρέτ”, το οποίο κυκλοφορεί μέσα στην προσεχή βδομάδα και ανατρέπει την έννοια "συλλογικής ενοχής των Εβραίων", η οποία στοιχειώνει για αιώνες τις σχέσεις τους με τον Χριστιανικό πλυθησμό.

Επίσης για πρώτη φορά ένας Πάπας συγκρίνει και τεκμηριώνει τόσο λεπτομερειακά και εξαντλητικά τις συνθήκες θανάτωσης του Ιησού, με βάση τις υπάρχουσες αφηγήσεις στην Καινή Διαθήκη.

“Πρέπει να διερωτηθούμε ποίοι ακριβώς ήταν οι κατήγοροι του Ιησού Χριστού;", γράφει ο Πάπας, σε αντίστιξη με τους ισχυρισμούς στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο πως "ήταν οι Εβραίοι”.

“Το ότι ο Ιωάννης χρησιμοποιεί την έκφρασή αυτήν ουδόλως και κατά καμία έννοια σημαίνει, όπως θα μπορούσε να υποθέσει ο σύγχρονος αναγνώστης, ότι "ο λαός του Ισραήλ, γενικώς, είναι ρατσιστής στο χαρακτήρα του”.

“Τελικά, ο Ιωάννης ήταν Εβραίος, όπως κι ο Ιησούς Χριστός κι οι υποστηρικτές του. Όλη η πρώιμη χριστιανική κοινότητα αποτελείτο από Εβραίους”, γράφει ο Πάπας.

 

Ο Ιωάννης αντιδιαστέλλει με την “Αριστοκρατία στο Ναό”, που ήθελε να θανατωθεί ο Ιησούς Χριστός επειδή δήλωνε: " είμαι ο βασιλιάς των Εβραίων", παραβιάζοντας τον θρησκευτικό τους Νόμο. Αυτή η “Αριστοκρατία του Ναού ήταν η πραγματική ομάδα κατηγόρων του Ιησού Χριστού, όχι οι Εβραίοι της εποχής του”, συμπεραίνει ο Πάπας.