Τα λύτρα για την απελευθέρωση ενός πλοίο το οποίο έχει καταληφθεί από πειρατές, το 2005 κυμαίνονταν στο ποσό των 150.000 δολαρίων και μέχρι τα τέλη του 2010 εκτοξεύθηκαν σε 5,4 εκατ. δολάρια!

Μέσα σε μία πενταετία το ποσοστό αύξησης είναι 3.600 τοις εκατό, έτσι η πειρατεία αναδείχθηκε στο προσοδοφόρο έγκλημα παγκοσμίως,όπως δημοσιεύει το Reuters.

Όπως ήταν αναμενόμενο άμεση συνέπεια αυτής της αύξησης, είναι η διάδοση της πειρατείας, κυρίως στην Σομαλία, παρά την ισχυρή ναυτική προστασία των πλοίων, που παρέχεται τόσο από την πλευρά των κυβερνήσεων όσο και από την πλευρά των πλοιοκτητών.

Η σταγόνα που “ξεχείλισε το ποτήρι” και εξάντλησε την υπομονή της Ουάσινγκτον, ήταν η δολοφονία τεσσάρων Αμερικανών πολιτών, από Σομαλούς πειρατές, στις 22 Φεβρουαρίου,καθώς η Χίλαρι Κλίντον, μετά από το περιστατικό αυτό, αποφάσισε να δώσει προτεραιότητα στην επίλυση του ζητήματος.

Παράλληλα οι πέντε μεγαλύτεροι εφοπλιστικοί οργανισμοί, διαμαρτυρήθηκαν ότι “περίπου 2.000 Σομαλοί πειρατές, λυμαίνονται την παγκόσμια οικονομία” και ζήτησαν την λήψη πιο αποτελεσματικών μέτρων για την καταπολέμηση της πειρατείας.

Την ίδια άποψη εκφράζει το 80% της παγκόσμιας ναυτιλίας και επίσης τονίζει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πειρατών απελευθερώνεται μετά την σύλληψή τους, με αποτέλεσμα να μην αποθαρρύνεται η δράση τους.

Η πλειοψηφία των πειρατών γνωρίζει ότι αυτό το “παιχνίδι” της σύλληψης, καθώς δεν τους είναι άγνωστο το νομοθετικό πλαίσιο και το ναυτικό δίκαιο, που δυσκολεύουν την σύλληψη και την προσαγωγή των πειρατών σε δίκη.

Επίσης δεν υπάρχουν κανόνες εμπλοκής για την πειρατεία και έτσι τα πολεμικά πλοία συνοδείας δεν μπορούν να ακολουθήσουν κάποιο πρωτόκολλο επέμβασης.

Έτσι ενώ στον Κόλπο του Άντεν και τον Ινδικό Ωκεανό περιπολούν περίπου 30 πολεμικά πλοία, δεν μπορούν να αντιδράσουν αποτελεσματικά, καθώς δεν υπάρχουν κανόνες.

Η κατάσταση επιδεινώνεται από τον τρόπο, που πραγματοποιούνται οι επιθέσεις, καθώς οι βάρκες των πειρατών μπορούν να επιχειρήσουν, τόσο από τις ακτές της Σομαλίας, όσο και από μεγαλύτερα πλοίο, τα οποία χρησιμοποιούνται ως κινητές βάσεις εξόρμησης, καθιστώντας πρακτικά αδύνατο να εντοπιστεί η πηγή του προβλήματος.

Η προσπάθεια να καταπολεμηθεί η πειρατεία με ναυτικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, είναι καταδικασμένη να αποτύχει, όπως αναφέρεται στο Reuters, καθώς  η Σομαλία είναι μία χώρα, η οποία προσφέρει καταφύγιο στην πειρατεία και καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να επέμβει με χερσαίες επιχειρήσεις, την στιγμή που περισσότεροι από 800 πολίτες, βρίσκονται όμηροι στα χέρια των πειρατών.