Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε σήμερα πως «όταν εργαζόμενος ασκεί τις δραστηριότητές του σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη, προς εκδίκαση διαφοράς σχετικής με τη σύμβαση εργασίας του εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας όπου αυτός εκτελεί το ουσιώδες μέρος των επαγγελματικών του υποχρεώσεων».

Ειδικότερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η Σύμβαση της Ρώμης για την ίδρυση της ΕΟΚ αποσκοπεί να εξασφαλίσει την κατάλληλη προστασία του εργαζομένου.

Επομένως, όταν αυτός ασκεί τις δραστηριότητές του σε περισσότερα από ένα συμβαλλόμενα κράτη, η Σύμβαση πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι εξασφαλίζει την εφαρμογή του πρώτου κριτηρίου που παραπέμπει στο δίκαιο του κράτους εντός του οποίου ο εργαζόμενος εκπληρώνει το ουσιώδες μέρος των υποχρεώσεών του έναντι του εργοδότη του σε εκτέλεση της συμβάσεως και, με τον τρόπο αυτόν, στο δίκαιο της χώρας εντός της οποίας ή με βάση την οποία ο εργαζόμενος ασκεί όντως τις επαγγελματικές δραστηριότητές του, ελλείψει δε κάποιου κέντρου ασκήσεως δραστηριοτήτων, στο δίκαιο της χώρας όπου αυτός ασκεί το μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων του.