Αναστασιάδης και Έρογλου ανακοινώνουν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων

Αναστασιάδης και Έρογλου ανακοινώνουν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων

Γράφει ο Θέμης Δαγκλής

Την Παρασκευή το βράδυ, έγινε και επίσημο. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι συμφώνησαν στο κοινό ανακοινωθέν, ο Αναστασιάδης και ο Ερόγλου θα συναντηθούν την Τρίτη στις 11.30 το πρωί και θα ανακοινώσουν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Το τοπίο είναι γνώριμο, επαναλαμβάνεται εδώ και 40 χρόνια. Και όμως είναι καινούργιο. Μόνο κατ' όνομα η διαμεσολάβηση γίνεται από τον ΟΗΕ, στην πραγματικότητα τα νήματα κινούν οι ΗΠΑ, και ο δαιμόνιος πρέσβης τους στη Λευκωσία, Τζών Κένινγκ.

Η εξέλιξη αυτή δεν γέμισε με χαρά την Αθήνα. Κανένας Έλληνας Πρωθυπουργός που έχει σώας τας φρένας δεν χαίρεται όταν υπάρχει κινητικότητα στο Κυπριακό, και ας είναι, όπως είπε χθες ο Σαμαράς στον Αναστασιάδη το κορυφαίο πρόβλημα της εξωτερικής μας πολιτικής και ας αποτελεί κοινό τόπο για τους επαΐοντες ότι η επίλυση του προβλήματος αποτελεί προϋπόθεση για την εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Στο Μαξίμου καταλαβαίνουν, ότι οι ΗΠΑ, που έχουν ασκήσει ασφυκτικές πιέσεις προς όλες τις κατευθύνσεις για να προχωρήσει το πράγμα, θα συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο, στοχεύοντας σε μια γρήγορη λύση. Αυτό δεν είναι ακίνδυνο, το Κυπριακό έχει την ιδιότητα να αναστατώνει την ελληνική πολιτική σκηνή.

Όχι τυχαία, ο κ. Σαμαράς επέμενε στην αναγκαιότητα της ευρύτερης δυνατής εθνικής συναίνεσης, και κατέστησε σαφές ότι χρειάζεται κατά την άποψη του συναίνεση και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Ο Πρωθυπουργός δεν θέλει σε καμία περίπτωση, να γίνει το θέμα αντικείμενο προεκλογικής αντιπαράθεσης λίγους μήνες πριν από τις ευρωεκλογές. Ξέρει ότι από μια τέτοια σύγκρουση, μόνο η Χρυσή Αυγή θα βγει κερδισμένη και αυτό αποτελεί τον εφιάλτη του. Επίσης ξέρει, ότι αν η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από την μεθόδευση της λύσης στην Κύπρο πάρει διαστάσεις σύγκρουσης – όπως πάντα – ανάμεσα σε «απορριπτικούς» και «υποχωρητικούς», αργά η γρήγορα αυτή η αντιπαράθεση θα βρει το δρόμο της και στην Ελλάδα.

Προς το παρόν, ο Αναστασιάδης μπορεί να υπολογίζει με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, που τάχθηκε υπέρ του Κοινού Ανακοινωθέντος και της έναρξης των διαπραγματεύσεων. Ωστόσο τα πράγματα έχουν αλλάξει και στην Κύπρο, το ΑΚΕΛ είναι αδύναμο και η συμπόρευση των δύο μεγάλων κομμάτων δεν σημαίνει ότι εκφράζουν το 70%, όπως σε άλλες εποχές. Οι “απορριπτικοί” εκφράζονται μέσω του Λιλλήκα, που κερδίζει έδαφος, δευτερυόντως του Νικόλα Παπαδόπουλου. Αν επέλθει η οριστική ρήξη με το ΔΗΚΟ, η Κύπρος θα διχαστεί όπως τον καιρό του σχεδίου Ανάν.

Στην Ελλάδα, η συναίνεση εξαρτάται από τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά της. Στο ΣΥΡΙΖΑ ξέρουν ότι με το Κυπριακό χάνει κανείς ψήφους και κινδυνεύουν να γίνουν άνω κάτω οι ίδιοι, η Αριστερή Πλατφόρμα έριξε ήδη μια τροχιοδεικτική βολή για το «νέο τερατούργημα τύπου Ανάν που γεννιέται». Στο Μαξίμου, οι Κύπριοι ανέλαβαν να τα βρούν με το ΣΥΡΙΖΑ, ώστε το θέμα να μην μπει στην κεντρική ατζέντα της προεκλογικής αντιπαράθεσης. Το τι θα καταφέρουν, παραμένει άγνωστο.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο