Επιμέλεια: Βαγγέλης Βιτζηλαίος

Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του Διαδικτύου και πολλές φορές, της ζωής των χρηστών. Σίγουρα, οι ιστότοποι όπως το Facebook και το Twitter προωθούν τη δημοκρατία. Από την άλλη πλευρά, πρόσφορο έδαφος μπορεί να βρεθεί και για τους εχθρούς του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως και για τους εκφραστές εξτρεμιστικών τάσεων. Πού βρίσκεται ακριβώς η αλήθεια;

Ο καθηγητής του Χάρβαρντ και γνωστός συγγραφέας, Νάιαλ Φέργκιουσον, σε άρθρο του στο περιοδικό Newsweek, που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα DailyBeast, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο, η δύναμη της διαδικτυακής δικτύωσης χρησιμοποιείται από τις διαφορετικές πλευρές στις "μάχες της δημοκρατίας".

Τονίζει ότι είναι πλέον παγκοσμίως γνωστό ότι η τεχνολογία της πληροφορίας και ιδιαίτερα μεσω του Διαδικτύου αλλάζει τον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων. Η "γενιά του Facebook" έχει ήδη πιστωθεί την ανατροπή του Χόσνι Μουμπάρακ στην Αίγυπτο, λόγω της συμβολής του ιστοχώρου στην οργάνωση των κινητοποιήσεων και στην ανταλλαγή των ιδεών.

Σύμφωνα με τον Φέργκιουσον όπως, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος, αφού υπάρχουν και οι επιτήδειοι που θέλουν να εκμεταλλευτούν την επιρροή της κοινωνικής δικτύωσης, στοχεύοντας στον περιορισμό της ελευθερίας των χρηστών,

Οι πληροφορίες μεταδίδονται αστραπιαία στην ηλεκτρονική εποχή της παγκοσμιοποίησης. Από τη στιγμή που, για παράδειγμα, η πρόσβαση σε κινητά τηλέφωνα έχει αυξηθεί στο Αφγανιστάν σε ποσοστό 30% σε σχέση με το 2001, μπορεί έυκολα να καταλάβει κανείς πώς έμαθε ο όχλος, που προκάλεσε τις δολοφονίες μελών της αποστολής του ΟΗΕ στην πόλη Μαζάρ-ι-Σαρίφ, ότι κάηκε το Κοράνι στη Φλόριντα των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τον καθηγητή, στην στην εκδοχή του Σάμουελ Χάντινγκτον για τον κόσμο μετά από το πέρασμα του Ψυχρού Πολέμου, θα υπήρχε μία σύγκρουση ανάμεσα στον Ισλαμικό πολιτισμό που θα ήταν εγκλωβισμένος σε έναν σύγχρονο μεσαίωνα και έναν δυτικό πολιτισμό που θα ακολουθούσε τις επιταγές του μοντερνισμού. Παρ' όλα αυτά, καταλήξαμε σε μία "μίξη των πολιτισμών", κατάσταση κατά την οποία τα πιο φανατικά συντηρητικά στελέχη του Ισλάμ, διοχετεύονται από την τεχνολογία της Δύσης.

Υπάρχουν πολλές ιστοσελίδες (πχ. jihadica.com) ιδιαίτερα εξελιγμένες, που δίνουν ιδιαίτερα αποδοτικά εργαλεία απευθυνόμενα στους φιλικούς προς τον εξτρεμισμό χρήστες. Παράλληλα, δημοσιεύονται λεπτομέρειες για την κατασκευή βομβών, όπως και λίστα ατόμων-στόχων, ενώ την ίδια ώρα, το YouTube είναι διαθέσιμο για την προβολή κάθε είδους περιεχομένου. Το σίγουρο είναι, σύμφωνα με τον συγγραφέα, ότι οι δημοσιεύσεις έχουν απήχηση σε πολλά άτομα.

Πολλοί από αυτούς τους τεχνολογικά κατηρτισμένους Ισλαμιστές που είναι πρόθυμοι να θυσιαστούν στο βωμό του φανατισμού τους, βλέπουν το αραβικό ντόμινο εξεγέρσεων ως μια χρυσή ευκαιρία, να διώξουν μια και καλή τους δυτικούς και τους δυτικόφιλους συμπατριώτες τους. Η σύγκρουση των πολιτισμών θα κρινόταν εύκολα υπέρ της Δύσης, εάν τα εξελιγμένα τεχνολογικά κράτη είχαν κρατήσει μακριά από τις συντηρητικές κοινωνίες τα τεχνολογικά τους επιτεύγματα.

Στην "μίξη των πολιτισμών" καταλήγει ο Φέργκιουσον, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι πλέον σαφής: Οι εξτρεμιστικές τάσεις στους κόλπους των Ισλαμιστών, με άτομα που ξέρουν να κάνουν αναρτήσεις στο Facebook , να στέλνουν αποσπάσματα από το Κοράνι με e-mail και να καλούν σε τζιχάντ μέσω Twitter.