Χονγκ Κονγκ: Οι διαδηλωτές, τα social media και οι... παραινέσεις των Δυτικών

Χονγκ Κονγκ: Οι διαδηλωτές, τα social media και οι... παραινέσεις των Δυτικών

Ένα νέο «trend» κατακλύζει τα κοινωνικά δίκτυα της Υφηλίου. Είναι το occupy central, η αλλιώς η κύρια έκφραση των διαδηλώσεων που ξέσπασαν από τις 27 Σεπτέμβρη στο Χονγκ Κονγκ και απασχολούν όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότερο τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, αλλά και τις κυβερνήσεις – όχι μόνο της Κίνας, αλλά και των άμεσων ανταγωνιστών της.

Το concept είναι λίγο – πολύ γνωστό. Το μάθαμε αρκετά καλά τα τελευταία χρόνια στο Ιράν το 2009, στην Τυνησία, τη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Συρία το 2010, και στην Ουκρανία το 2004 και το 2013.  «Αυθόρμητες» μικρές διαδηλώσεις που αστραπιαία μετατρέπονται σε συλλαλητήρια δεκάδων χιλιάδων ατόμων. Και έπειτα έρχονται οι καταλήψεις κτιρίων. Και από κει στην καταστολή και τη βία, και ούτω καθ’ εξής.

Οι διαδηλώσεις αρχίζουν

Τα όσα λαμβάνουν χώρα στο Χονγκ Κονγκ προς το παρόν απέχουν αρκετά από αυτό το σενάριο, ωστόσο η πορεία φαίνεται προδιαγεγραμμένη. Τα δυτικά μέσα σπεύδουν να καλύψουν μαζικά το γεγονός – όσο περισσότερο μπορούν και οι συγυρίσεις με τα γεγονότα στην πλατεία Τιενανμέν το 1986 ολοένα και πληθαίνουν. Ως είθισται σε ανάλογες περιπτώσεις ήδη βρέθηκε και το σύμβολο της «εξέγερσης», οι ομπρέλες δηλαδή που κρατούν οι διαδηλωτές για να προστατευτούν από τη βροχή και τα δακρυγόνα.

Ο ακριβής αριθμός τους, έξι ημέρες μετά το ξέσπασμα των διαδηλώσεων, ακόμη παραμένει αδιευκρίνιστος. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για «αρκετές δεκάδες χιλιάδες» ενώ ορισμένοι είναι ακόμη πιο ακριβείς, όπως το περιοδικό Economist που τους υπολόγισε σε 100.000, στο τελευταίο τεύχος του.

Τόπος συγκέντρωσης τους, είναι η περιοχή Central το οικονομικό και νευραλγικό κέντρο για την πόλη – κράτος, που μέχρι το 1997 ήταν αποικία της Βρετανίας. Κάπως έτσι το Χονγκ Κονγκ σταδιακά παρέλυσε.

Πράγματι, η απόφαση του Πεκίνου πριν από τρεις μήνες να ανακοινώσει τη διεξαγωγή εκλογών το 2017 με καθολική ψηφοφορία μεν αλλά με υποψήφιους της αρεσκείας του, είναι αιτία δυσαρέσκειας. Τόσο, ώστε να βγάλει τον κόσμο στο δρόμο.

Ο ρόλος των social media και οι φήμες

Αλλά εκεί που σταματάει το αυθόρμητο, αρχίζει η εκμετάλλευση προς ίδιον όφελος. Για πολλούς αναλυτές οι φήμες για επέμβαση του Λαϊκού Στρατού της Κίνας που ξέσπασαν στο twitter την 28η Σεπτεμβρίου –όταν και σημειώθηκαν τα πρώτα σοβαρά επεισόδια-  έπαιξαν τον ρόλο τους στην μαζικοποίηση των διαδηλώσεων.

Τα social media γενικότερα έπαιξαν και σε αυτή την περίπτωση καίριο ρόλο στην οργάνωση των διαμαρτυριών. Για να παρακάμψουν μάλιστα οι διοργανωτές τους περιορισμούς που στο ίντερνετ ενδεχομένως να επέβαλε η κυβέρνηση χρησιμοποίησαν την εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης Firechat που λειτουργεί μέσω wifi. Ενδεικτικό του ρόλου που έπαιξε είναι και το γεγονός ότι μέσα σε μία ημέρα δημιουργήθηκαν 100.000 λογαριασμοί, και το χρησιμοποιούσαν ταυτόχρονα 33.000 κινητά τηλέφωνα.

Η Δύση παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα

Παράλληλα με την αύξηση των διαδηλωτών στους δρόμους αυξανόταν και η παγκόσμια προσοχή στο Χονγκ Κονγκ. Τα επεισόδια και τα δακρυγόνα – σκηνές άγνωστες για την πόλη κράτος- και το κυριότερό, η κάλυψη τους από τα Μέσα Ενημέρωσης, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στον δυτικό κόσμο.

Διαδηλώσεις συμπαράστασης ξέσπασαν, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Βρετανία και η Ευρωπαϊκή Ένωση άδραξαν την ευκαιρία, εκφράζοντας άποψη για το ζήτημα, η οποία ήταν σαφέστατη.

Χρησιμοποιώντας λόγια θερμά για τα κίνητρα των διαδηλωτών – παρότι τα αιτήματα τους δεν ήταν ακόμη σαφή, πέραν της παραίτησης του κυβερνήτη και το «περισσότερη δημοκρατία»- οι δυτικοί ηγέτες καταδίκασαν τη σκληρή γραμμή που χρησιμοποίησε το Πεκίνο απέναντι στους διαδηλωτές και ζήτησαν «αυτοσυγκράτηση».

Κάπως έτσι, ένα εσωτερικό ζήτημα της Κίνας – το Χονγκ Κονγκ βρίσκεται τυπικά υπό την επικράτεια της-  διεθνοποιήθηκε σε βαθμό δυσανάλογο με τη σοβαρότητα του. Οι αρχές εξάλλου χρησιμοποίησαν βία σε λογικά πλαίσια – σύμφωνα με τους τελευταίους επίσημους υπολογισμούς υπήρξαν 69 ελαφριοί τραυματισμοί και 89 συλλήψεις- ενώ ο κυβερνήτης Λεούνγκ Τσουν Γινγκ έδειξε σε πρώτη φάση διάθεση για διάλογο, παρά τη σκληρή γραμμή του Πεκίνου.

Σε αυτές τις εκκλήσεις η κινεζική κυβέρνηση απάντησε απαιτώντας απλώς σεβασμό στην κυριαρχία της καθώς είναι όπως επισημαίνει εσωτερικό της πρόβλημα.

Γιατί, σε τελική ανάλυση είναι λιγάκι υποκριτικό να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα χώρες και θεσμοί όπως οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που έκαναν τα «στραβά μάτια» (ή και υποστήριξαν στην αρχή) την ισοπέδωση ολόκληρων περιοχών στη Λωρίδα της Γάζας με πρόσχημα την αντιμετώπιση των «τρομοκρατών» της Χαμάς. Κινημάτων δηλαδή, που όσο και δεν αρέσει σε κάποιους, πραγματικά έχουν τη λαϊκή υποστήριξη, για αυτό και είναι επικίνδυνα.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο