Το Κόμπανι πέφτει, η Τουρκία αγναντεύει και η Δύση ψάχνει

Το Κόμπανι πέφτει, η Τουρκία αγναντεύει και η Δύση ψάχνει

Η αιματηρή πολιορκία της κουρδικής πόλης Κομπάνι στα συροτουρκικά σύνορα από τους αντάρτες του Ισλαμικού Κράτους, περάν της ανθρωπιστικής καταστροφής που έχει προκαλέσει, δίνει τροφή για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για τους πρωταγωνιστές αυτής της κοσμογονικής σύγκρουσης που επαναχαράσσει τα σύνορα της Μέσης Ανατολής.

Πρώτα απ’ όλα μπορεί κάποιος να παρατηρήσει πως οι υπερασπιστές της πόλης, μάχονται λυσσαλέα κόντρα στους τζιχαντιστές, κάτι που συμβαίνει εξάλλου σε όλες τις περιοχές που κυριαρχεί το Κουρδικό στοιχείο τόσο στο Ιράκ, όσο και στη Συρία.

Στήριξη δύο ταχυτήτων στους Κούρδους του Ιράκ και της Συρίας

Έχοντας ελάχιστα σύγχρονα όπλα και σχεδόν καθόλου βαρύ οπλισμό στη διάθεσή τους, οι πολιτοφυλακές που αποκαλούνται «Μονάδες Προστασίας του Λαού» (YPG) στη Συρία ,  επέδειξαν μεγάλη γενναιότητα  προσπαθώντας να περιφρουρήσουν τις πόλεις, τα χωριά και τα σπίτια τους από τους τζιχαντιστές.

Εν αντιθέσει με τους Πεσμεργκά στο βόρειο Ιράκ, οι κούρδοι της Συρίας δέχθηκαν ελάχιστη βοήθεια στον αγώνα τους από τις ξένες δυνάμεις που μετέχουν στη Διεθνή Συμμαχία κατά του ΙΚ, και κυρίως από τις ΗΠΑ.

Αυτό συμβαίνει κατά βάση γιατί οι YPG , έχουν διασυνδέσεις με το γνωστό σε όλους PKK, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις ΗΠΑ ως «τρομοκρατική οργάνωση» (sic), καθώς είχε εμπλακεί σε έναν πολυετή ένοπλο αγώνα ενάντια στην τουρκική κυβέρνηση.

Από την άλλη,  η κυβέρνηση της αυτόνομης επαρχίας του ιρακινού Κουρδιστάν όχι μόνο έχει αναγνωριστεί από τις ΗΠΑ, αλλά έχει δεχθεί και σημαντική υλική βοήθεια, με τους Πεσμεργκά μάλιστα να σημειώνουν αρκετές επιτυχίες στο πεδίο της μάχης απωθώντας τους τζιχαντιστές σε απόσταση ασφαλείας  από την πρωτεύουσα Ερμπίλ.

Το Ισλαμικό Κράτος είναι οργανωμένος στρατός

Οι πρόσφατες εξελίξεις στα πεδία των μαχών λοιπόν, επιτρέπουν ακόμη μία κρίσιμη παρατήρηση. Ο συριακός εμφύλιος επιρέασε καταλυτικά στο να αποσταθεροποιηθεί πλήρως το Ιράκ ανοίγοντας το Κουτί της Πανδώρας για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Η σύρραξη δεν έχει εισέλθει σε νέα φάση, μετεξελίχθηκε σε κάτι παραπάνω.

Πλέον αντιμέτωποι στην περιοχή  είναι από τη μία το καθεστώς Άσαντ, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Ιράκ και οι κούρδοι και από την άλλη οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και του μετώπου αλ Νούσρα.

Είναι κατανοητό από όλους πια ότι το ΙΚ δεν είναι μία «σούπερ» τρομοκρατική οργάνωση όπως ισχυριζόταν ηγέτες δυτικών κρατών και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τον περασμένο χρόνο αλλά ένας άριστα οργανωμένος στρατός που αριθμεί δεκάδες χιλιάδες μέλη, (έως 30.000 στη Συρία και αρκετούς περισσότερους στο Ιράκ) και που είναι έχει στο οπλοστάσιο του σύγχρονα όπλα, μέχρι και τεθωρακισμένα.  Οι πόροι του είναι τεράστιοι, αυξάνονται διαρκώς από την εκμετάλλευση των περιοχών που έχει υπό έλεγχο, και στρατολογεί συνεχώς νέους μαχητές από τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά κυρίως από τις αραβικές, καθώς το κάλεσμα για τζιχάντ (ιερό πόλεμο) αρχίζει να απηχεί σε όλο και περισσότερους μουσουλμάνους παγκοσμίως.

Εξίσου υπολογίσιμο, αν και έχοντας περάσει σε δεύτερη μοίρα, είναι το Μέτωπο αλ Νούσρα, ο βραχίονας της αλ Κάιντα στην περιοχή. Όπως και το Ισλαμικό Κράτος έχτισε τη δύναμη του και απέκτησε τη (βίαιη) φήμη του στα πεδία των μαχών του συριακού εμφυλίου όπου το αίμα ρέει ποτάμι τα τελευταία χρόνια και η βαρβαρότητα περισσεύει.

Ένα χρόνο μετά την επίσημη εμφάνισή του στη Συρία, τον Φεβρουάριο του 2013, το μέτωπο αλ Νούσρα σε μία προσπάθεια να φανεί πιο μετριοπαθές και να συνεχίσει να απολαμβάνει της άφθονης  στήριξης των μοναρχιών του Κόλπου και της Τουρκίας διαχωρίζει τη θέση του από το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε.

Ήδη από τότε οι μαχητές του ΙΚ έδειξαν ξεκάθαρα το μονοπάτι που θα ακολουθήσουν γεγονός που το έκανε αποκρουστικό ακόμα και στο κόλπο των τζιχαντιστών. Σχετικές φωτογραφίες από τη δράση των ανταρτών κυκλοφορούν ευρέως στο διαδίκτυο σηματοδοτώντας μερικές από τις χαρακτηριστικότερες σκηνές του συριακού εμφυλίου.

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν και κάποιες πιο μετριοπαθείς και υπολογίσιμες δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στη Συρία, όπως το Ισλαμικό Μέτωπο  (στρατιωτικός βραχίονας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας) ,το ΙΚ και το Μέτωπο αλ Νούσρα είναι οι πραγματικοί αντίπαλοι τόσο για το καθεστώς Άσαντ, όσο και για τους Δυτικούς.

Οι δύο οργανώσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες τον τελευταίο χρόνο. Ωστόσο όχι μόνο αναπλήρωσαν τις απώλειες τους, αλλά αύξησαν τις δυνάμεις τους, απορροφώντας μαχητές από άλλες οργανώσεις, αλλά και ξένους εθελοντές. Οι πρόσφατοι βομβαρδισμοί στο Ιράκ και η επέκταση τους στη Συρία τις έφερε πιο κοντά σε σημείο να σταματήσουν τις εχθροπραξίες και να αρχίσουν επαφές για κατά τόπους συνεργασία.

Η μετριοπαθής αντιπολίτευση υπάρχει μόνο στα «χαρτιά»

Κοινώς, η «μετριοπαθής» κοσμική αντιπολίτευση και το  στρατιωτικό σκέλος της, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός δεν υπάρχει παρά μονάχα στις φαντασιώσεις των δυτικών και της Τουρκίας. Στην καλύτερη περίπτωση θα συναντήσει κανείς μέλη του στα φουαγέ πολυτελών ξενοδοχείων της Κωνσταντινούπολης όπου εδρεύει η εξόριστη Αντιπολίτευση.

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι της έμπλεξαν στον φαύλο κύκλο των βομβαρδισμών, δίχως να έχουν κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο. Από τη μία στήριξαν τους κούρδους και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Ιράκ και από την από την άλλη δεν έχουν… ποιον να στηρίξουν στη Συρία.

Μέχρι πρότινος οι YPG, και ο Άσαντ υπήρξαν αποδεδειγμένα εχθροί τους και η αλλαγή στάσης είναι δύσκολη υπόθεση. Προς το παρόν βομβαρδίζουν στόχους στο συριακό έδαφος, και οι εκτιμήσεις για μακροχρόνια και αμεσότερη εμπλοκή απλώς ακυρώνουν τις χρονοδιαγράμματα που ανακοίνωσε προσφάτως ο Μπαράκ Ομπάμα.

Με τη δύση να έχει μπλέξει σε έναν φαύλο κύκλο, η Τουρκία φαίνεται να αποκτά καθοριστικό ρόλο στην κατάσταση. Η Άγκυρα μέχρι πρότινος στήριζε τα ριζοσπαστικά στοιχεία στη Συρία, όπως το μέτωπο αλ Νούσρα και για να συμμετάσχει ενεργά στην συμμαχία κατά του ΙΚ ζητεί την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ.

Ενδεικτικό είναι και το γεγονός ότι ενώ οι τζιχαντιστές αποκεφάλιζαν έναν μετά τον άλλο υπηκόους δυτικών χωρών, η κυβέρνηση Νταβούτογλου διαπραγματεύονταν μαζί τους, πετυχαίνοντας  την ανταλλαγή των ομήρων από το προξενείο της Μοσούλης με 180 μαχητές του Ισλαμικού Κράτους που ήταν φυλακισμένοι σε τουρκικές φυλακές.

Όπως και να χει όμως, δεν μένει ανεπηρέαστη από τα όσα συμβαίνουν στη Συρία. Οι αιματηρές μάχες στην Κομπάνι και οι σφαγές στα κουρδικά εδάφη προκάλεσαν αλυσιδωτές αντιδράσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό με μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις σε τουρκικές αλλά και ευρωπαϊκές πόλεις.

Παρόλα αυτά, προς το παρόν τα τουρκικά τεθωρακισμένα και οι χιλιάδες στρατιώτες που παρατάχθηκαν στα σύνορα κοιτούν αμέτοχοι τη βιαιότητα. Και δεν κάνουν τίποτα για αυτό. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο