Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιούλ, κάλεσε την παλαιστινιακή ισλαμιστική οργάνωση Χαμάς να αναγνωρίσει το δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει ως κράτος, αναφέρει σημερινό δημοσίευμα της Wall Street Journal. Σε συνέντευξή του μία ημέρα μετά την ομιλία του προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, για τη Μέση Ανατολή, ο Γκιούλ χαρακτήρισε "πολύ σημαντικό βήμα" την αναφορά του Ομπάμα στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους με βάση τα σύνορα πριν από τον πόλεμο του 1967.

Η Τουρκία θεωρεί την Χαμάς ως παράγοντα κομβικής σημασίας στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή από το 2006 που κέρδισε τις παλαιστινιακές εκλογές.

Ο Γκιούλ τόνισε ότι ο πρόεδρος Ομπάμα "έχει κάποιο δίκιο" όταν είπε στην ομιλία του ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να απαιτείται να διαπραγματευτεί με έναν οργανισμό που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμά του να υπάρχει ως κράτος.

Ερωτηθείς για το αν προτίθεται να πιέσει την Χαμάς σε αυτό το θέμα, ο Γκιούλ είπε "τους συμβούλευσα ήδη".

Σε συνάντηση που είχε με τον ηγέτη της Χαμάς, Χαλίντ Μεσάαλ, στην Άγκυρα το 2006, ο Γκιούλ είπε ότι είχε καλέσει τον Μεσάαλ "να είναι λογικός" σχετικά με την αναγνώριση του δικαιώματος του Ισραήλ να υπάρχει ως κράτος.

Ο Γκιούλ πρόσθεσε ότι θεωρεί πως η Χαμάς είναι έτοιμη να αναγνωρίσει το Ισραήλ με βάση τα προ του 1967 σύνορα, αλλά ότι επιθυμεί αυτό να συμβεί ταυτόχρονα με την αναγνώριση από το Ισραήλ παλαιστινιακού κράτους.

Οι δεσμοί της Άγκυρας με τον πρώην στενό της σύμμαχο, Ισραήλ, διερράγησαν με αφορμή την στρατιωτική επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας το 2008 και κυρίως την επέμβαση ισραηλινών κομάντος στον στολίσκο για τη Γάζα πέρυσι τον Μάιο κατά την οποία σκοτώθηκαν εννέα φιλο-παλαιστίνιοι τούρκοι ακτιβιστές.

Η εφημερίδα γράφει ότι η ομιλία του Ομπάμα ερμηνεύεται από τούρκους αξιωματούχους ως μία σημαντική αλλαγή. Ο Γκιουλ χαιρέτισε επίσης την δέσμευση του Ομπάμα για την χορήγηση οικονομικής βοήθειας στην Αίγυπτο και την Τυνησία στον απόηχο των λαϊκών εξεγέρσεων. Αλλά είπε ότι απαιτείται ένα "Σχέδιο Μάρσαλ" πολύ μεγαλύτερης κλίμακας για τη Μέση Ανατολή.

Ένα τέτοιο ταμείο θα πρέπει να τεθεί υπό την Παγκόσμια Τράπεζα και να συγκεντρώνει συνεισφορές από χώρες της περιοχής, καθώς και από τους παραδοσιακούς δωρητές στη Δύση, επισήμανε ο Γκιούλ.