Τι φέρνει στις σχέσεις Τουρκίας - Γερμανίας η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τη Bundestag

Τι φέρνει στις σχέσεις Τουρκίας - Γερμανίας η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τη Bundestag

Νέες φουρτούνες στις ήδη ευαίσθητες σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και της Γερμανίας προκάλεσε η υπερψήφιση την περασμένη Πέμπτη από τη γερμανική Βουλή του ψηφίσματος με το οποίο αναγνωρίζεται η Γενοκτονία των Αρμενίων.

Ακολούθησαν οι σχεδόν έξαλλες αντιδράσεις της Άγκυρας, που ανακάλεσε τον πρεσβευτή της στο Βερολίνο, σε μία περίοδο που οι πολύπλοκες διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση της βίζας –που αποτελεί το σημείο «αγκάθι» της συμφωνίας για το προσφυγικό, βρίσκονται σε κρίσιμο στάδιο. Μία όξυνση που επίσης βρίσκει την χώρα σε μία φάση όλο και μεγαλύτερης διεθνούς απομόνωσης, καθώς όχι μόνο έχουν ψυχρανθεί οι σχέσεις με τη Ρωσία λόγω της κατάρριψης του βομβαρδιστικού, αλλά και οι επιλογές του Ερντογάν στο εσωτερικό πεδίο με τη δρακόντεια αντιτρομοκρατική νομοθεσία που στρέφεται εναντίων αντιφρονούντων και κούρδων έχει βάλει την Τουρκία στο επίκεντρο της διεθνούς κριτικής.

Όλα αυτά την ώρα που η επιλογή των ΗΠΑ να συνδράμουν και να εξοπλίσουν τους κούρδους αντάρτες της οργάνωσης YPG προκαλεί την οργή της Άγκυρας, η οποία βλέπει πως όσον αφορά τον συριακό εμφύλιο φεύγει από το προσκήνιο και μην έχοντας  τη δύναμη να επηρεάσει τις εξελίξεις στη γειτονική της χώρα, για την οποία ο Ερντογάν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια.

Κάπως έτσι, η απόφαση της γερμανικής Βουλής βρίσκει την Τουρκία σε ένα κομβικό σημείο, και οι συνέπειες της αναταραχής στις σχέσεις της με έναν από τους τελευταίους ίσως συμμάχους του Ερντογάν εντός της ΕΕ είναι προς το παρόν πολύ δύσκολο να προβλεφθούν. «Σε μία στιγμή που η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας περνά δύσκολη περίοδο, η Γερμανία ήταν η μόνη χώρα που η Άγκυρα θα μπορούσε να βασιστεί. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι (η απόφαση) θα επηρεάσει τις διμερείς σχέσεις, η ερώτηση όμως είναι πόσο μακρύτερα θα πάει από την ανάκληση του πρεσβευτή», ανέφερε ο αναλυτής Μπουλέντ Αλιρίζα στο Foreign Policy.

Ας μην ξεχνάμε πως η Μέρκελ ήταν από τους λίγους ηγέτες που στήριξαν τον Ερντογάν στο αίτημά του για δημιουργία ζωνών απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία, ενώ η γερμανίδα καγκελάριος έχει επενδύσει ένα σημαντικό κομμάτι του πολιτικού της κεφαλαίου στην προσέγγιση με την Άγκυρα,  για την επίλυση του προσφυγικού, το οποίο συνεχίζει να είναι η αιτία για την πτώση της δημοφιλίας της στο εσωτερικό της χώρας. Πέραν όλων των άλλων η Μέρκελ έχει να αντιμετωπίσει και τους 3,5 εκατομμύρια τούρκους μετανάστες που ζουν στη χώρα της, που έχουν γερμανική υπηκοότητα και είναι μέρος του… εκλογικού σώματος. Και αμέσως μετά την απόφαση προσπάθησε να προλάβει τις αντιδράσεις: «θέλω να πω στους πολίτες με τουρκικές ρίζες ότι όχι μόνο είσαστε καλοδεχούμενοι εδώ, αλλά και μέρος αυτής της χώρας».

Αλλά και ο Ερντογάν δεν φαίνεται να είναι έτοιμος να κόψει τους δεσμούς με την Γερμανία. Όπως σημείωσε ο αναλυτής, καθώς ακόμα και εάν οι τούρκοι μοιάζουν να αδιαφορούν για την εντεινόμενη κριτική που τους ασκείται τα τελευταία χρόνια είναι πρόθυμοι να εκμεταλλευτούν τις όποιες ευκαιρίες παρουσιαστούν για να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με άλλες χώρες, ιδίως με αυτές που θεωρούν στενούς συμμάχους.

Πέραν όλων των άλλων, ο Ερντογάν είναι απίθανο να κόψει περαιτέρω τους δεσμούς με την Άγκυρα και για πρακτικούς λόγους: Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας στην ΕΕ, ενώ οι διμερείς τους σχέσεις έχουν ιστορία αιώνων. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο