Δεν ήρθε η ώρα για την ευθανασία μου, λέει μετά το Ρίο η παραολυμπιονίκης Βερβόορτ

Δεν ήρθε η ώρα για την ευθανασία μου, λέει μετά το Ρίο η παραολυμπιονίκης Βερβόορτ

Πριν από ένα μήνα συγκλόνισε τον κόσμο με την ιστορία της, που έγινε ευρέως γνωστή, και κυρίως για την απόφασή της, σύμφωνα με τον ξένο Τύπο, να τερματίσει τη ζωή της μετά τους Παραολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο, καθώς υποφέρει από μια σπάνια εκφυλιστική ασθένεια σε βαθμό που κοιμάται ελάχιστα.

Σήμερα, η 37χρονη Μερίκε Βερβόορτ από το Βέλγιο, δηλώνει ότι δεν είναι έτοιμη ακόμα και βάζει τα πράγματα στη θέση τους για τα όσα γράφτηκαν κυρίως στον βελγικό Τύπο.

«Νομίζω ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο λάθος για το τι είπε ο Τύπος στο Βέλγιο» είπε σε δηλώσεις της μετά την απονομή του μεταλλίου της το Σάββατο στο Ρίο όπου κέρδισε το αργυρό στα 400μ με αναπηρικό αμαξίδιο.

«Δεν τίθεται θέμα. Όταν έρθει η μέρα, όταν θα έχω περισσότερες κακές ημέρες απ’ ό,τι καλές θα κάνω τα χαρτιά μου για την ευθανασία. Αλλά δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα», τόνισε η Βερβόορτ.

Τα προβλήματα της βελγίδας αθλήτριας εμφανίστηκαν στην ηλικία των 14 ετών όταν τη χτύπησε μια σπάνια νόσος που σταδιακά την παρέλυσε και την καθήλωσε σε αναπηρικό καροτσάκι.

Κάποια στιγμή ωστόσο ανακάλυψε τα σπορ για τα άτομα με κινητικά προβλήματα, ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ και σιγά - σιγά έφτασε στο τρίαθλο.

Το 2008 είχε υπογράψει τα χαρτιά που απαιτούνταν στο Βέλγιο, μια χώρα όπου θεωρείται νόμιμη η ευθανασία, προκειμένου να είναι έτοιμη η διαδικασία όποτε το αποφασίσει.

Αν και πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων είχε αφήσει να εννοηθεί ότι μετά το Ρίο σκέφτεται να βάλει τέλος στο μαρτύριο της τώρα το διαψεύδει.

«Είναι πολύ δύσκολο να πάρεις αυτά τα χαρτιά» είπε και εξήγησε ότι «πρέπει να δεις διαφορετικούς γιατρούς και πως χρειάζεσαι τρεις διαφορετικές υπογραφές από γιατρούς καθώς και να μιλήσει με ψυχίατρο για να διαπιστώσει εάν αυτό πραγματικά θέλεις», γράφει η Guardian.

Η 37χρονη αθλήτρια θέλει όμως να στείλει και ένα μήνυμα ώστε να ανοίξει η συζήτηση για την ευθανασία. «Αν δεν είχα αυτά τα χαρτιά θα είχα αυτοκτονήσει. Ελπίζω και άλλες χώρες όπως η Βραζιλία να μπορούν να ανοίξουν μια τέτοια συζήτηση. Κάνει τους ανθρώπους να ζήσουν περισσότερο. Δεν σημαίνει ότι όταν κάποιος υπογράψει τα χαρτιά θα πεθάνει δύο εβδομάδες αργότερα. Εγώ υπέγραψα τα χαρτιά μου το 2008. Δείτε τώρα, είναι 2016 και κέρδισα το αργυρό μετάλλιο».

Λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχε δηλώσει στο ραδιόφωνο του RTL ότι : «Η καριέρα μου θα σταματήσει στο Ρίο. Μετά, θα δούμε τι θα φέρει η ζωή για μένα»  και πως «Έχω αρχίσει να σκέφτομαι την ευθανασία».

Σε παλαιότερη συνέντευξή της είχε δηλώσει: «Στην κηδεία μου δεν θέλω κάποια τελετή, ούτε καφέ, ούτε κάποιο γλύκισμα. Θέλω απλά ένα ποτήρι σαμπάνιας στα χέρια όσων είναι εκεί και μία σκέψη τους για μένα».

Η Μαριέκε κατέκτησε στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου το 2012 ένα χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα στην κατηγορία Τ52 κι ένα ασημένιο στα 200 μέτρα.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο