ΔΙΕΘΝΗ

«Πέθαινα κάθε μέρα όταν ο γιος μου έλειπε»: Η βιολογική μητέρα «πίσω» από την ταινία «Lion»

Δημοσίευση 25 Ιανουαρίου 2017, 19:47 / Ανανεώθηκε 25 Ιανουαρίου 2017, 19:52
Πλάνα από την ταινία "Λίον" που διαδραματίζει την αληθινή ιστορία του Σαρού. Με βάση το βιβλίο που είχε γράψει ο ίδιος. Με πρωταγωνιστές Νικόλ Κίντμαν, Ντεβ Πατέλ, Ρούνι Μάρα.
Facebook Twitter Whatsapp

Στη Bόρεια Ινδία του 1986 ο πεντάχρονος Σαρού χάνεται σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό και μέσω των δρόμων της πόλης Καλκούτα κι ενός ορφανοτροφείου καταλήγει σε μια ανάδοχη οικογένεια από την Αυστραλία. 

Στη Bόρεια Ινδία του 1986 ο πεντάχρονος Σαρού χάνεται σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό και μέσω των δρόμων της πόλης Καλκούτα κι ενός ορφανοτροφείου καταλήγει σε μια ανάδοχη οικογένεια από την Αυστραλία. Δεν μπορεί να ξεχάσει όμως την καταγωγή του και ύστερα από 25 χρόνια ξεκινά, με ελάχιστα στοιχεία, να βρει το δρόμο της επιστροφής.

Όλη αυτή η περιπέτεια και η ζώη του όταν μεγάλωσε, την έκανε βιβλίο. Το σενάριο άρεσε σε σκηνοθέτες και παραγωγούς και την έκαναν ταινία με τιτλο "LION', με πρωταγωνιστές την Νικόλ Κίτμαν, τον Ντεβ Πατέλ και τον Ρούνι Μάρα.

Ο 5χρονος Σαρού είχε πάει με τον 14χρονο αδελφό του, στο σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης του, με σκοπό να ζητιανέψουν, μιας και περνάει πολύς κόσμος από εκεί. Η οικογένεια του ήταν τόσο φτωχή που αναγκάζονταν να το κάνουν για να φάνε μιας και ο πατέρας τους, τους είχε εγκαταλείψει.

Ο Σαρού αποκοιμήθηκε σ' ένα τρένο και βρέθηκε μόνος στην 1000 μίλια μακριά από το σπίτι του, στην πόλη Καλκούτα. Ήταν ανίκανος να μιλήσει την τοπική γλώσσα. Ζούσε στους δρόμους, μέσα στους κινδύνους μέχρι να καταλήξει σ' ένα ορφανοτροφείο. Μια Αυστραλιανοί οικογένεια αποφάσισε να τον υιοθετήσει  και να ζήσει στο "Μεγάλο Νησί " 6000 μίλια μακριά από το πραγματικό του σπίτι.

Ο Σαρού πάντα έψαχνε την οικογένεια του και την πόλη που γεννήθηκε, αλλά η μνήμη του δεν τον βοηθούσε. Έμπαινε στο google Maps να βλέπει χωριά της Ινδίας και αξιοθέατα μήπως του θυμήσουν μέρη, πρόσωπα τοπία. Μέχρι που βρήκε, και αποφάσισε να κάνει ταξίδι στην Ινδία για να τους βρεί.

Η βιολογική μητέρα του δεν έπαψε ποτέ να τον ψάχνει εδώ και 25χρόνια. Ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής της όταν ξανά-αντίκρισε το γιό της.

«Πέθαινα κάθε μέρα απο λίγο, σε αυτά τα 25 χρόνια χωρίς αυτόν. Η ζωή φάνηκε τόσο ελλιπής και επώδυνη », λέει ο Fatima (η βιολογική μητέρα του Σαρού

Για πρώτη φορά μιλά για τον πόνο της, το να χάσει των πέντε ετών γιο της - και η ακλόνητη πεποίθησή της ότι θα έρθει στο σπίτι αν και 25 χρόνια αργότερα.

Στο Σαρού και την μητέρα του απαιτείται η χρήση ενός μεταφραστή. Ο ίδιος έχει ξεχάσει τη μητρική του γλώσσα, παρ' όλα αυτά, πέρασε 11 ημέρες με τη βιολογική μητέρα του με χαρά και αγάπη.

Fatima όπως είπε στο daily mail: "Είμαι γεμάτη με ευγνωμοσύνη για Αυστραλιανό ζευγάρι Τζόν και Sue Brierley, ο οποίος πήρε τον Σαρού στο σπίτι τους."

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω την οικογένειά του Brierley για την μεγάλη αγάπη που έδωσαν στο παιδί μου και του φέρθηκαν πολύ καλά, σαν να ήταν δικό τους», είπε. «Έχει κάνει πολύ ζωή ο Σαρού, κι' όλα χάρη σε αυτό το υπέροχο ζευγάρι."