Με συνέντευξή του στην Γερμανική Die Welt ο Κραζιμίρ Καρακατσανόφ ζητάει ακόμη και τη χρήση όπλων στα σύνορα της Ελλάδας αλλά και της Ιταλίας από νατοϊκούς στρατιώτες. Δηλώνει χαρακτηριστικά:

«Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε πλέον τη μαζική εισροή παράνομων μεταναστών στην Ευρώπη. Για το λόγο αυτό πιστεύουμε ότι στην Ιταλία και την Ελλάδα θα έπρεπε δυνάμεις του ΝΑΤΟ να υπερασπίζονται τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης , εν ανάγκη ακόμα και με τη χρήση όπλων. Όταν οι εν δυνάμει μετανάστες διαπιστώσουν ότι οι δρόμοι προς την Ευρώπη έχουν πλέον κλείσει, τότε θα μείνουν στα σπίτια τους».

Ο Βούλγαρος υπουργός ανακοινώνει και την πρόθεση της Σόφιας να λάβει μέτρα ενεργοποιώντας τον στρατό στα τουρκοβουλγαρικά σύνορα από ενδεχόμενες νέες προσφυγικές ροές.

Αναφέρει συγκεκριμένα: «Για την ενίσχυση της συνοριοφυλακής θα αποστείλουμε στα σύνορα στρατιωτικές δυνάμεις. Σχεδιάζουμε τη δημιουργία πέντε ζωνών στα τουρκοβουλγαρικά σύνορα, οι οποίες θα φυλάσσονται από ένα λόχο η κάθε μια. Στη αποστολή συνολικά 600 ανδρών θα συμμετέχουν και ειδικές δυνάμεις».

Ο Κραζιμίρ Καρακατσανόφ τόνισε επίσης ότι η Βουλγαρία θα εντείνει τη χρήση βιντεοπαρακολούθησης και μη επανδρωμένων, προσθέτοντας ότι «η πλειονότητα όσων περνούν τη Μεσόγειο δεν χρήσουν προστασίας, δεν καταδιώκονται, θέλουν απλά να ζήσουν στην πλούσια Δύση

Στη συνέντευξη ο Κραζιμίρ Καρακατσανόφ αναφέρθηκε και στη συμφωνία φιλίας και συνεργασίας μεταξύ Σόφιας και Σκοπίων, η οποία υπογράφηκε την 1η Αυγούστου και πρέπει να επικυρωθεί και από την βουλή της ΠΓΔΜ: «Η συμφωνία, που προτείναμε εδώ και 18 χρόνια ανοίγει το δρόμο για την ένταξη της γειτονικής μας χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. (…) Οι σημαντικότερες προϋποθέσεις για τη συμφωνία ήταν ότι τα Σκόπια δεν έχουν εδαφικές διεκδικήσεις έναντι της Βουλγαρίας και τερματίζουν τις προσπάθειες παραποίησης της ιστορίας της χώρας μου.»

 Σχολιάζοντας την άρνηση του πρώην πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρουέφσκι να επικυρώσει τη συμφωνία ο Βούλγαρος υπουργός Άμυνας τόνισε: «Τα Σκόπια είναι ο μεγάλος χαμένος της κόντρας που ξεκίνησαν διάφορες κυβερνήσεις τους. Το αποτέλεσμα αυτή της πολιτικής ήταν η πολιτική κρίση, αλλά και το γεγονός ότι για την ΠΓΔΜ δεν έχει απομένει ούτε ένας φίλος στα Βαλκάνια.»