O Μάρτιν Σουλτς, ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD) και πρώην Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, είναι ο μεγάλος αντίπαλος της Μέρκελ στις Γερμανικές εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου.

Αν και το προηγούμενο διάστημα ο Σουλτς κατάφερε να εκμεταλλευτεί την δυσαρέσκεια στο πρόσωπο της Μέρκελ (κυρίως για το μεταναστευτικό), φτάνοντας σε «απόσταση αναπνοής» απο την Γερμανίδα Καγκελάριο στις δημοσκοπήσεις, εντούτοις δεν κατάφερε να διατηρηθεί στην αρχική θέση ισχύος, και όπως όλα δείχνουν ή θα συνεχίσει να βρίσκεται στη σκιά της Μέρκελ (αν το κόμμα του συνεργαστεί με τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση), ή θα σχηματίσει την αντιπολίτευση και θα την έχει «στην κόντρα».

Ο,τι και απο τα δυο αν συμβεί, παρακάτω είναι μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τον άνθρωπο που επί 23 χρόνια «υπηρέτησε» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (από το 2012 και μετά ως Πρόεδρος), και ανέλαβε με επιτυχία την ηγεσία του SPD.

Γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 1955 στο Χέλρατ (Hehlrath), μια κωμόπολη στα σύνορα της Γερμανίας με το Βέλγιο και την Ολλανδία. Ήταν το 5ο παιδί ενός αστυνομικού και μιας νοικοκυράς. Ο ίδιος αποκαλεί τους γονείς του «πολύ απλούς και αξιοπρεπείς ανθρώπους».

Μετά από τέσσερα χρόνια στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση (1962 - 1966), φοίτησε στο Heilig-Geist, σχολείο μέσης εκπαίδευσης για εννέα χρόνια.

Η κατάθλιψη και το αλκόολ 

Στο σχολείο όνειρό του ήταν να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ωστόσο ένας τραυματισμός στο γόνατο τον έκανε να εγκαταλείψει μια και καλή το όνειρό του.

Αποτέλεσμα ήταν να πέσει σε κατάθλιψη και να το ρίξει στο αλκοόλ, αλλά κατάφερε να σταθεί και πάλι στα πόδια του με θεραπεία.

Αντί να πάει στο Πανεπιστήμιο, ο Σουλτς επέλεξε απο το 1975 έως το 1977 να εκπαιδευτεί ως βιβλιοπώλης. Με αυτόν τον τρόπο, μετέτρεψε το πάθος του για τα βιβλία σε επάγγελμα πιάνοντας δουλειά ως βιβλιοπώλης. Το 1982 απέκτησε και δικό του βιβλιοπωλείο στο Wurselen της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, που λειτούργησε με επιτυχία μέχρι το 1994, λίγο πριν γίνει μέλος του Ευρωκοινοβουλίου.

Ο έρωτας για την πολιτική 

Το άλλο πάθος του για την πολιτική, τον οδήγησε στα 19 του στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και σε ηλικία 33 ετών, στη δημαρχία του Wurselen για 11 χρόνια. Από το 1994 εκλεγόταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και από το 2000 υπήρξε πρόεδρος της γερμανικής πτέρυγας των Σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπηρετώντας και ως αντιπρόεδρος της σοσιαλιστικής ομάδας. Το 2004 εξελέγη πρόεδρος της ομάδας των Σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και εν συνεχεία εκλέχτηκε  πρόεδρος του ίδιου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Επίσης, ο Σουλτς υπήρξε εκπρόσωπος του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για τα Ευρωπαϊκά Θέματα από το 2009.

Η ντροπιαστική σύγκρουση με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι

Το 2003 συγκρούστηκε άγρια με τον τότε ιταλό πρωθυπουργό, Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ο καυγάς τους στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ήταν πρωτοφανής, με τον Μπερλουσκόνι να γυρνά και να του λέει πως θα έπρεπε να κάνει οντισιόν για τον ρόλο του «kapο» (του φύλακα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης).

Το περιστατικό προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις για το πρόσωπο του Μπερλουσκόνι και διπλωματική ρήξη. Ωστόσο στην Γερμανία ήταν αυτό που έκανε «διάσημο» τον Σουλτς.»

«Ένιωσα ταπεινωμένος» δήλωσε χρόνια αργότερα στους «Financial Times».

Το πιο τρελό πράγμα που έχει κάνει ενώ ήταν «τύφλα» στο μεθύσι   

Όπως ο ίδιος εκμυστηρεύτηκε στην Τelegraph το δεύτερο πιο τρελό πράγμα που έχει κάνει (το 1ο αρνήθηκε να το πει) είναι ότι μετά απο μια νύχτα που είχε καταναλώσει άφθονο αλκοόλ, άδειασε ένα ολόκληρο κουτί απορρυπαντικού σε υπαίθρια πισίνα, σκαρφαλώνοντας ενα φράχτη.

Στο σημείο έφτασε η αστυνομία αλλά ο Σουλτς δεν συνελήφθη ποτέ, αφού όπως λέει «ήμουν πολύ γρήγορος».

Η οικογένεια, τα παιδιά και το τέλος των καταχρήσεων 

Ο Σουλτς είναι παντρεμένος, έχει δυο παιδιά και απο την ημέρα που έκανε οικογένεια (απο την δεκαετία του ’80 δηλαδή), αποφάσισε να απέχει από το αλκοόλ.

Μιλά άπταιστα πολλές γλώσσες και έχει προσωπικό ημερολόγιο

Είναι πολύγλωσσος (μιλά σχεδόν άπταιστα πολλές γλώσσες) και δηλώνει φανατικός αναγνώστης, κάτι που το «κουβαλά» απο τις μέρες που εργαζόταν ως βιβλιοπώλης. Τρέφει ιδιαίτερη αδυναμία στις ιστορικές βιογραφίες και φυσικά στο ποδόσφαιρο που παραμένει η ανεκπλήρωτη αγάπη του. Ο ίδιος δηλώνει οπαδός της Κολωνίας.

Μάλιστα διατηρεί και το προσωπικό του ημερολόγιο, στο οποίο γράφει καθημερινά.