H χώρα που τυγχάνει να έχει πρωτεύουσα την πόλη που θεωρείται κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις Βρυξέλλες, κοντεύει να... ξεχάσει τι είναι κυβέρνηση, το σχηματισμό της οποίας δεν έχει επιτύχει εδώ και καιρό, σπάζοντας κάθε ρεκόρ ακυβερνησίας. Το βασίλειο του Βελγίου, που αποτελεί μία από τις Κάτω Χώρες, είναι ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εθεωρείτο πρότυπο ενοποίησης στην Ε.Ε. με μια ολλανδόφωνη κοινότητα στο Βορρά και μια γαλλόφωνη στον Νότο (υπάρχει και μικρότερη γερμανόφωνη κοινότητα). Τα γεγονότα, όμως, που επέφεραν την πολιτική αστάθεια στο Βέλγιο, άλλαξαν την εικόνα αυτή, με τη χώρα των περίπου 11 εκατομμυρίων κατοικων, να κινδυνεύει να θεωρηθεί εστία εντάσεων και αντιθέσεων.

Το χάσμα μεταξύ των φλαμανδών (ολλανδόφωνων) και των βαλλονών (γαλλόφωνων) του Βελγίου έχει φέρει τις πολιτικές διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης μετά τις εκλογές στις 13 Ιουνίου του 2010 σε αδιέξοδο. Στις 29 Μαρτίου του 2011, οι Βρυξέλλες έσπασαν το ρεκόρ ακυβερνησίας που κατείχε το πολύπαθο Ιράκ.

Ο βασιλιάς Αλβέρτος Β', μία μέρα πριν από την εθνική εορτή της Πέμπτης, προειδοποίησε για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα και την Ευρώπη εξαιτίας της πολιτικής κρίσης που έχει αφήσει τη χώρα με την υπηρεσιακή κυβέρνηση του φλαμανδού Υβ Λετέρμ (φωτό), για περισσότερο από έναν χρόνο.

Ο γαλλόφωνος σοσιαλιστής Έλιο Ντι Ρουπό θα πραγματοποιήσει μία νέα προσπάθεια σχηματισμού, αφού ενημέρωσε τον βασιλιά Αλβέρτο τον Β' ότι τέσσερα γαλλόφωνα κόμματα και τρία φλαμανδικά δηλώνουν έτοιμα να διαβουλευθούν. Σε περίπτωση που δεν πετύχει και αυτή η προσπάθεια, τότε θα υπάρξουν νέες εκλογές, με τα αποτελέσματά τους να μην αναμένονται και ιδιαίτερα διαφορετικά.




Βαγγέλης Βιτζηλαίος