Πολιτικοί ενδέχεται να είναι οι λόγοι που η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ δεν λειτουργεί ως σωτήρας  για την εθισμένη στο χρέος εύθραυστη τουρκική οικονομία, όπως έκανε με την Ευρώπη το 2008, δηλώνει ο οικονομικός ανταποκριτής Τζεφ Σπρος στο The Week.

Η αξία της τουρκικής λίρας έχει γνωρίσει πτώση μεγαλύτερη του 40% σε σχέση με το δολάριο από την αρχή του 2018, με τις τουρκικές εταιρίες να έχουν χρεωθεί περισσότερα από 220 δισεκατομμύρια δολάρια σε ασταθή, μακροπρόθεσμα δάνεια σε ξένο νόμισμα, σύμφωνα με στοιχεία κεντρικών τραπεζών.

Σύμφωνα με τον Σπρος, η κεντρική αμερικανική τράπεζα δεν έχει αυτή τη στιγμή λόγο να μη σώσει την Τουρκία. Ως ο δανειστής της τελευταίας στιγμής, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα είναι πάντα σε θέση να προσφέρει περισσότερα δολάρια σε χώρες που δυσκολεύονται να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους σε ξένο νόμισμα, προκειμένου να βελτιώσουν τον ισολογισμό τους.

Ανάλογες δράσεις αλληλεγγύης έχουν συμβεί μεταξύ κεντρικών τραπεζών και στο παρελθόν, ανακαλεί ο Σπρος, όταν, κατά την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης στις ΗΠΑ, οι ευρωπαϊκές τράπεζες παρενέβησαν ανακουφίζοντας την αμερικάνικη φούσκα στην αγορά ακινήτων με την πίστωση 6,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για τα αμερικανικά στεγαστικά δάνεια και άλλα χρηματοπιστωτικά όργανα.

Το 2008, όταν η κρίση χτυπάει τις ευρωπαϊκές τράπεζες, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα θέτει σε εφαρμογή το ποσοτικό πρόγραμμα ανακούφισης. Η κεντρική τράπεζα αγοράζει κυβερνητικά και άλλα χρεόγραφα από την αγορά προκειμένου να μειώσει τα επιτόκια και να αυξήσει την προσφορά χρήματος.

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα εφαρμόζει επίσης συμφωνίες ανταλλαγής συναλλάγματος, το σύστημα σουάπ, το 2008, λέει ο Σπρός. «Στην ουσία, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα συμφωνεί να πουλήσει σε μια ξένη κεντρική τράπεζα ένα συγκεκριμένο ποσό αμερικανικών δολαρίων με αντάλλαγμα το δικό τους νόμισμα. Ταυτόχρονα, η ξένη κεντρική τράπεζα συμφωνεί επίσης να αγοράσει ξανά το δικό της νόμισμα κάποια στιγμή στο μέλλον, με κάποιο τόκο», εξηγεί.

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα θα μπορούσε να δημιουργήσει ανάλογες ευκαιρίες ανταλλαγής συναλλάγματος για την Τουρκία, σύμφωνα με τον ανταποκριτή, οι οποίες θα εξουδετέρωναν τον κίνδυνο που προκύπτει από τις αλλαγές στην ισοτιμία του συναλλάγματος. «Οι συμφωνίες ανταλλαγής προκαθορίζουν την συναλλαγματική ισοτιμία στην οποία θα αποπληρωθεί η ανταλλαγή». Ενώ, αν η κεντρική τουρκική τράπεζα αρχίσει να δανείζεται μονομερώς σε εγχώριο νόμισμα, η αξία της λίρας θα πέσει ακόμα περισσότερο.  

Η Τουρκία, όμως, έχει εμπλακεί σε διπλωματική διαμάχη με τις ΗΠΑ, με αφορμή την κράτηση Αμερικάνων πολιτών από την Τουρκία. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ επέβαλε κυρώσεις σε δύο Τούρκους υπουργούς, ενώ διπλασίασε τους δασμούς στο τουρκικό αλουμίνιο και σίδερο.

Οι δύο σύμμαχοι είναι στα μαχαίρια και για αρκετά ακόμα ζητήματα, όπως οι νέες κυρώσεις στο Ιράν, αλλά και o αγώνας κατά του ισλαμικού Κράτους στη Συρία, όπου η αμερικανική υποστήριξη στις κουρδικές δυνάμεις απειλεί την ασφάλεια της Τουρκίας, σύμφωνα με την Άγκυρα.

Αιτία για την απροθυμία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας να προσφέρει μια εύκολη λύση στην τουρκική οικονομία είναι η πολιτική κατά τον Σπρός: « Ακόμα και στην κορύφωση της κρίσης του 2008, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ήταν πολύ επιλεκτική με όσους έσωζε».

«Γιατί λοιπόν δεν σώζει την Τουρκία; Μπορεί να μη μάθουμε ποτέ. Γιατί όπως έχουν τα πράγματα, οι τεράστιες δυνάμεις της Ομοσπονδιακής Τράπεζας παραμένουν κρυφές σε ένα είδος μαύρου κουτιού, καθοδηγούνται από μια μικρή ομάδα τεχνοκρατών για συχνά δυσδιάκριτους λόγους, και είναι γεμάτες προοπτικές, αλλά σπάνια χρησιμοποιούνται», κλείνει ο Σπρός.

Πηγή: Ahval