Κάθε νύχτα, εδώ και δυο εβδομάδες, στους δρόμους του Βερολίνου καίγονται αυτοκίνητα. Η αστυνομία έχει κληθεί να βοηθήσει, ελικόπτερα με υπέρυθρες κάμερες πετούν συνεχώς πάνω από την πόλη, οι κάτοικοι έχουν συγκροτήσει ομάδες επαγρύπνησης. Ματαίως: μέχρι σήμερα έχουν πυρποληθεί πάνω από 90 αυτοκίνητα.

    Μετά τις ταραχές στο Λονδίνο, θα πίστευε κανείς ότι το Βερολίνο αποτελεί το νέο επίκεντρο των ευρωπαϊκών κινητοποιήσεων. Όμως η γερμανική πρωτεύουσα είναι κατά τα άλλα ήσυχη.

    Τα φλεγόμενα αυτοκίνητα αποτελούν ένα είδος παράδοσης στο Βερολίνο. Το ρεκόρ σημειώθηκε το 2009, με 401 πυρπολήσεις. Ίσως όμως φέτος να σημειωθεί νέο ρεκόρ, αφού μέχρι τώρα έχουν πυρποληθεί 364 αυτοκίνητα.

    Καταλυτικό ρόλο σ’ αυτή την πρακτική παίζει αυτή τη φορά η μάχη για τον δήμο του Βερολίνου, που θα διεξαχθεί τον άλλο μήνα. Ο Μπούρκαρντ Ντρέγκερ, υποψήφιος από το κόμμα της Μέρκελ, τάχθηκε υπέρ του σχηματισμού μιας εθελοντικής αστυνομικής δύναμης για την αντιμετώπιση του προβλήματος. «Όταν το κράτος αποτυγχάνει στην παροχή δημόσιας ασφάλειας, ορισμένοι άνθρωποι αρχίζουν να σκέπτονται ότι πρέπει να προστατεύσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους», δήλωσε στη Νιου Γιορκ Τάιμς.

    Ο δήμαρχος του Βερολίνου Κλάους Βόβεραϊτ, μέλος των Σοσιαλδημοκρατών, ζήτησε από τους κατοίκους να βοηθήσουν την αστυνομία να συλλάβει τους δράστες των πυρπολήσεων. «Κινούμαστε στο σκοτάδι», παραδέχθηκε, προκαλώντας τη χλεύη πολλών εφημερίδων, περιλαμβανομένης και της αριστερής Μπερλίνερ Τσάιτουνγκ. «Όταν ένας δήμαρχος λέει κάτι τέτοιο, παραδέχεται ουσιαστικά την αποτυχία του», σημειώνει η εφημερίδα. «Κανείς δεν περιμένει απ’ αυτόν να επιδείξει άμεσα αποτελέσματα. Ο Βόβεραϊτ μπορεί να κληρονόμησε το πρόβλημα από τους προκατόχους του, αλλά το πρόβλημα αυτό παρέμεινε στα 10 χρόνια που είναι δήμαρχος. Και αυτό εγείρει αμφιβολίες για την ικανότητα του ανθρώπου που θέλει να επανεκλεγεί στις 18 Σεπτεμβρίου».

    Σύμφωνα με την Ένωση Γερμανών Ασφαλιστών, πολλά αυτοκίνητα παίρνουν φωτιά λόγω ατυχήματος ή μηχανικού προβλήματος. Όμως η μάχη για τη δημαρχία έχει φέρει στην επιφάνεια αυτό το θέμα, καθιστώντας την πυρπόληση αυτοκινήτων πιο ελκυστική.

    Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η πιθανότητα πίσω από τις πυρπολήσεις αυτοκινήτων να βρίσκεται κάποιο εγχώριο κίνημα. Άλλωστε και το «Τμήμα Κόκκινος Στρατός» ξεκίνησε το 1968 τη δράση του καίγοντας δύο καταστήματα στη Φραγκφούρτη.

    «Δεν έχουμε να κάνουμε με τρομοκρατία, αλλά δεν πρέπει και να υποτιμήσουμε αυτή τη διάσταση», τονίζει ο Ντίτερ Βίφελσπουτς, βουλευτής των Σοσιαλδημοκρατών.

    Τα προηγούμενα χρόνια, τα αυτοκίνητα που πυρπολούνταν ήταν στην πλειοψηφία τους ακριβά και οι πυρπολήσεις σημειώνονταν σε συγκεκριμένες συνοικίες του Βερολίνου, όπως το Φρίντριχσαϊν, πρώην οχυρό των πανκ. Αλλά τώρα καίγονται όλων των ειδών αυτοκίνητα σε όλων των ειδών τις συνοικίες.

    Μέχρι τώρα, κανείς δεν έχει τραυματιστεί. Αλλά τίποτα δεν αποκλείει να χαθεί κάποια στιγμή και μια ανθρώπινη ζωή. «Η αστυνομία δεν μπορεί να κάνει τίποτα», λέει η 57χρονη Κριστίνε Λέντε, που είδε ένα αυτοκίνητο να καίγεται στη Νέουκελνερ Στράσε, σε μια περιοχή όπου υπάρχουν ένας παιδικός σταθμός και πολλά διαμερίσματα. «Και οι δημοτικές αρχές λένε ότι δεν έχουν χρήματα για να παρέμβουν».

    Οι δράστες είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν, γιατί το ίδιο το αδίκημα είναι πολύ απλό. Μικροί εύφλεκτοι κύβοι, σαν κι αυτούς που χρησιμοποιούνται για να ανάψει φωτιά στο τζάκι, τοποθετούνται κάτω από ένα λάστιχο. Όταν το λάστιχο αρχίσει να καίγεται, ο δράστης έχει απομακρυνθεί. Επιπλέον, το Βερολίνο είναι μια πολύ μεγάλη πόλη και η αστυνόμευσή της είναι δύσκολη.

    Το 2009, η βασική αιτία των πυρπολήσεων ήταν πολιτική, καθώς αναρχικές ομάδες και οργανώσεις της άκρας Αριστεράς ήθελαν να καταστήσουν εμφανή την παρουσία τους. Όμως η πρακτική αυτή στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε, καθώς προκαλούσε το αντίθετο αποτέλεσμα.

    «Στηριζόμαστε στην υπόθεση ότι οι μισές πυρπολήσεις αυτοκινήτων έχουν πολιτικά αίτια», λέει ο Έρχαρτ Κέρτινγκ, υπουργός Εσωτερικών του Βερολίνου. «Πιστεύουμε όμως ότι οι περισσότεροι δράστες λειτουργούν μεμονωμένα, ότι δεν υπάρχει κάποια κεντρική οργάνωση».