Διακεκριμένα στελέχη της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας κατηγορούν τον Ζοζέ Μπαρόζο ότι τροποποίησε τη γραμμή του, εξαιτίας της διαφαινόμενης επανόδου των σοσιαλιστικών κομμάτων στις κυβερνήσεις τριών μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία). Ειδικότερα, εγκαλείται ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι στην πρόσφατη ομιλία του στο Στρασβούργο, με αντικείμενο την κατάσταση στην Ένωση, ενσωμάτωσε πολλές θέσεις της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς, όπως την αντίληψη ότι ο λαϊκισμός διαβρώνει τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ΕΕ: το ευρω, την ελευθερία κυκλοφορίας, την ενιαία αγορά, όπως επίσης την πίστη πως θα απαλλαγούμε από τον κίνδυνο θρυματισμού μας αν προχωρήσουμε σε μεγαλύτερη ενοποίηση και τέλος την ανάγκη θέσπισης ευρωομολόγων σταθεροποίησης και φορολόγησης των χρηαματοπιστωτικών συναλλαγών.

Όπως υποστηρίζεται στην ιστοσελίδα euractiv, στο περιθώριο μιας εκδήλωσης που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες, ρωτήθηκαν οι σοσιαλιστές πρώην πρωθυπουργοί της Ιταλίας, Αυστρίας και Δανίας (Ντ' Αλέμα, Γκιουζενμπάουερ και Ράσμουσεν) πώς σχολιάζουν το γεγονός ότι ο Μπαρόζο σταδιακά ενσωματώνει κεντροαριστερές ιδέες.

Ο Μάσιμο Ντ' Αλέμα δηκτικά απάντησε, πως αυτό είναι δηλωτικό «της επικείμενης πολιτικής αλλαγής στην Ευρώπη», επεξηγώντας ότι η προοπτική μιας νίκης των σοσιαλιστών στις γαλλικές προεδρικές εκλογές, του κοκκινο-πράσινου συνασπισμού στη Γερμανία και (σε πρόωρες εκλογές που εκτιμά πως θα προκηρυχθούν στην Ιταλία) του Δημοκρατικού Κόμματος, είναι βάσιμες σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

Ο σοσιαλιστής Βέλγος υπουργός Ενέργειας Πολ Μανιέτ συμφωνώντας χαρακτήρισε τον Ζοζέ Μπαρόζο «ανεμοδείκτη», παραπέμποντας στον πολιτικό του βίο, στη διάρκεια του οποίου από τη Μαοϊκή νεολαία έφτασε να δεξιώνεται στη συνάντηση των Αζορών τον Τζόρτζ Μπους, τον Χοσέ Μαρία Αθνάρ και τον Τόνι Μπλέρ για να οργανώσουν την επίθεση στο Ιράκ.

Ο 'Αλφρεντ Γκιουζενμπάουερ σημείωσε πως δεν πρέπει να λαμβάνονται τοις μετρητοίς τα λόγια του Ζοζέ Μπαρόζο, διότι για παράδειγμα, οι σοσιαλιστές ζητούν ο φόρος στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές να είναι άμεσα εφαρμόσιμος, ενώ η κεντροδεξιά διακρίνεται για την επιδεξιότητά της στις καθυστερήσεις και στο να «σκάβει λάκους». «Ο Μπαρόζο λ.χ. θέλει το μέτρο να εφαρμοστεί το 2014», συμπλήρωσε.

«Μιλά για το 2014, διότι τότε λήγει η θητεία του», προσέθεσε ο Π.Ν. Ράσμουσεν και παρατήρησε πως «οι ιδέες του Μπαρόζο φαίνονται εκ πρώτης όψεως προοδευτικές, στην πραγματικότητα όμως είναι πολύ μικρές κι έρχονται πολύ αργά».