Το απόγευμα αναμένονται οι πρώτες εκτιμήσεις για τη συμμετοχή των εκλογέων στο σημερινό πρώτο γύρο των προκριματικών του σοσιαλιστικού κόμματος. Ύστερα από μήνες προεκλογικής εκστρατείας και τρεις τηλεοπτικές συναντήσεις των έξι υποψηφίων, ο Φρανσουά Ολάντ παρέμεινε επικεφαλής, τίποτα όμως δεν προδικάζει ότι και σήμερα το βράδυ οι κάλπες θα του δώσουν το προβάδισμα. Τούτο οφείλεται στο ότι το προφίλ αλλά και το σώμα των εκλογέων παραμένουν άγνωστα, αφού είναι η πρώτη φορά που η ψηφοφορία είναι ανοιχτή σε όλους τους "φιλικά προσκείμενους" στο σοσιαλιστικό κόμμα.

Μόνη προϋπόθεση για τη συμμετοχή είναι μια υπογραφή κάτω από ένα σχετικό κείμενο και ένα ευρώ ως συμβολική συνδρομή. Και επειδή ακριβώς "ο διάβολος κρύβεται στη λεπτομέρεια" πολλά άτομα προσκείμενα του δεξιού κόμματος της πλειοψηφίας UMP φαίνεται να έχουν μπει στον πειρασμό να ψηφίσουν, όπως φαίνεται από τα τηλεφωνήματα και τα ηλεκτρονικά μηνύματα που δέχθηκε τις τελευταίες μέρες το κόμμα.

 Ζητούσαν να μάθουν ποιόν από τους έξι υποψηφίους θα πρέπει να ψηφίσουν ώστε να αποδυναμωθούν οι ισχυρότεροι. Ο γενικός γραμματέας του UMP υποχρεώθηκε να απαντήσει "αποθαρρύνοντας κάθετα" την όποια τέτοια συμμετοχή.

Μέσα στο πρωινό πάντως οι ουρές των ψηφοφόρων έξω από τα εκλογικά κέντρα στο Παρίσι και τις μεγάλες πόλεις, ήταν ενθαρρυντικές για την προσέλευση, στην επαρχία όμως και στη ύπαιθρο γενικότερα η κατάσταση είναι λιγότερο οργανωμένη.

 Το αρχικό "όνειρο αλά ιταλικά" των σοσιαλιστών ήταν να φθάσουν το σκόρ που έφθασε ο Πρόντι στις προκριματικές του 2005 στην Ιταλία.

Οι δυσκολίες όμως που είχαν από την κυβέρνηση για την οργάνωση των εκλογικών κέντρων, τους έκανε να περιορισθούν σε ένα σύνολο 9.600 κέντρων σε όλη την επικράτεια και να περιορίσουν τις φιλοδοξίες τους.

 «Θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές» δήλωσε ο εμπνευστής των προκριματικών Ολιβιέ Φεράν: «4 εκατομμύρια ανήκουν στα όνειρά μας, πιστεύω ότι ένα εκατομμύριο ψηφοφόρων θα είναι ήδη επιτυχία, αφού θα είναι έξι φορές πάνω από τους εκλογείς στις προκριματικές του 2006».

Η επιτυχία πάντως των σοσιαλιστών είναι ότι, παρά τις δυσκολίες και τις ειρωνείες που δέχθηκαν στην αρχή από τη δεξιά πλειοψηφία, τα κατάφεραν όχι μόνο να έχουν μια «αξιοπρεπή» προεκλογική εκστρατεία χωρίς σκληρές διαπροσωπικές αντιπαραθέσεις, αλλά και να επιβληθούν ως πρωτοπόροι μιας δημοκρατικής διαδικασίας που ξεφεύγει από τα πεπατημένα, που είναι άξια προς μίμηση, όπως αναγνώρισε ο ίδιος ο πρωθυπουργός Φρανσουά Φιγιόν.