Ο ιταλός εντολοδόχος πρωθυπουργός, Μάριο Μόντι, συνάντησε πριν λίγο τους δημοσιογράφους, για να τους πληροφορήσει σχετικά με την πρώτη μέρα των διαβουλεύσεων του, για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης.
"Ο χρονικός ορίζοντας της κυβέρνησης, θα πρέπει να φθάνει μέχρι το τέλος της νομοθετικής περιόδου, δηλαδή, μέχρι την άνοιξη του 2013", τόνισε ο Μόντι. 

 Ο ιταλός οικονομολόγος, εξήγησε, επίσης, ότι "είναι σαφές ότι το κοινοβούλιο μπορεί να αποφασίσει, όποτε νομίζει, ότι η κυβέρνηση δεν χαίρει, πλέον, της εμπιστοσύνης του. Παρά ταύτα, η συγκεκριμένη κατάσταση, εκτάκτου ανάγκης, και ο καθορισμός μιας νέας ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης, είναι υποχρεώσεις, που, αν ορισθεί μια πιο περιορισμένη διάρκεια, θα αφαιρούσαν αξιοπιστία από την κυβέρνηση". 

Ο ευρωπαίος πρώην επίτροπος, πρόσθεσε ότι "δεν είναι βασικής σημασίας, η άμεση συμμετοχή των αρχηγών των κομμάτων στην κυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται, είναι να στηρίξουν τις αξίες, τα χαρακτηριστικά και τον λειτουργικό χαρακτήρα της". 

Ο ιταλός εντολοδόχος πρωθυπουργός, αναφέρθηκε, στην συνέχεια, στην βασική σημασία της έννοιας της συνοχής: ανάμεσα σε εργοδοσία και εργαζόμενους (όπως αποδεικνύει το επιτυχημένο γερμανικό μοντέλο), στην βόρειο και νότιο Ιταλία και στις διάφορες πολιτικές δυνάμεις. 

"Είμαι βέβαιος", εξήγησε ο Μόντι, "ότι η αβεβαιότητα των αγορών θα μετριαστεί από τη λογική". 

Κατά την άποψη του καθηγητή του πανεπιστημίου Μποκόνι του Μιλάνου, "οι υψηλοί τόνοι που χρησιμοποίησαν, τα τελευταία χρόνια, οι πολιτικές δυνάμεις, μετέδωσε, στα σπίτια των ιταλών, μέσω της εργασίας των δημοσιογράφων, μια εικόνα που επικεντρώθηκε στην ανομοιογένεια του άμεσου παρόντος, χωρίς να υπάρχει ένα ευρύτερο βλέμμα, που να αγκαλιάζει τα προβλήματα της χώρας".

Ο Μάριο Μόντι, τόνισε ότι "δεν θα ζητηθούν αιματηρές θυσίες ("lacrime e sangue") αλλά ίσως θυσίες". Αναφορικά με την ομάδα υπουργών που θα παρουσιάσει αύριο το βράδυ, εξήγησε ότι "θα είναι αποτελεσματική και με κατάλληλο προφίλ".

Ο μελλοντικός, όπως όλα δείχνουν, ιταλός πρωθυπουργός, έκανε και πάλι λόγο,τέλος, για την ανάγκη "στράτευσης που θα μετατρέψει μια δύσκολη στιγμή σε ευκαιρία ελπίδας, όχι μόνο για τον τομέα της οικονομίας, αλλά για τις αξίες στις οποίες βασίζεται η κοινωνία, ώστε η Ιταλία να παίξει πιο έντονο, πρωταγωνιστικό ρόλο, στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο.