Η «Γυναίκα της Χρονιάς», σύμφωνα με τους Financial Times, κατέκτησε την κορυφή γιατί από μικρή... ήξερε το μυστικό. Αν υπήρχε «Lehman Siste-rs» δεν θα είχε ξεσπάσει η κρίση στις ΗΠΑ και αν το ευρώ είχε «μητέρες» εκτός από «ιδρυτικούς πατέρες» δεν θα ήταν τόσο εύθραυστο...
Τάδε έφη με αρκετή δόση χιούμορ η νέα γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ που ανακηρύχτηκε από τους Financial Times «Γυναίκα της Χρονιάς» για το 2011 νικώντας στα σημεία την Άγκελα Μέρκελ.

Η βρετανική εφημερίδα, που διερωτάται αν η 55χρονη επικεφαλής του Ταμείου μπορεί να σώσει την Ελλάδα, την Ιταλία ή ακόμη και την πατρίδα της τη Γαλλία, την ξεχώρισε μέσα από έναν μεγάλο αριθμό γυναικών που κατέχουν ρόλο-«κλειδί» στα κέντρα εξουσίας της παγκόσμιας οικονομίας.

Η ίδια, όπως προκύπτει από συνέντευξή της στους FT, φαίνεται πως πιστεύει βαθιά στη διαφορά του φύλου. «Ευχόμουν πάντα να υπάρχουν περισσότερες γυναίκες στον οικονομικό τομέα», μια και όπως λέει «έχουν διαφορετική αίσθηση του κινδύνου». Στόχος της είναι μία στις τρεις θέσεις του ΔΝΤ να καταλαμβάνονται από το «ωραίο φύλο».  

Σε ερώτηση για το πώς νιώθει που πολλές νέες γυναίκες την κοιτούν με θαυμασμό απαντά: «Προσωπικά δεν θέλω να φουσκώνω το μυαλό μου με αυτή τη σκέψη. Ωστόσο πιστεύω στην παλιά ιδέα του Σαρτρ ότι είσαι αυτό που οι άλλοι βλέπουν σε σένα». Ως εκ τούτου, από μικρή ήταν πολύ υπεύθυνη, αλλά και αποφασισμένη να πετύχει. Η Λαγκάρντ γεννήθηκε το 1956 στο Παρίσι. Οι γονείς της ήταν καθηγητές πανεπιστημίου στις κλασικές σπουδές, ενώ η μητέρα της η οποία στην ηλικία των 38 έμεινε χήρα και δούλεψε σκληρά για να συντηρήσει την οικογένειά της, αποτέλεσε για αυτήν ίνδαλμα. Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα της διαδραμάτισε και η γιαγιά της, μια δραστήρια νοσοκόμα κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.  

Μεγάλη όμως επιρροή της άσκησε το πρώτο της αφεντικό: μια κομψή και ιδιαίτερα δυναμική Βελγίδα που της έμαθε πως οι γυναίκες που δίνουν μάχη για να επιβιώσουν σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο δεν πρέπει να χάνουν τη θηλυκότητά τους.

Σε ερώτηση για το πώς αισθάνεται που μετακόμισε από το Μέγαρο των Ηλυσίων στην Ουάσιγκτον, απαντά: «Ανετα». Και προσθέτει: «Ενεργώ με μεγάλη αποφασιστικότητα όταν έρχεται η ώρα να οργανωθώ και να λάβω αποφάσεις. Πριν όμως λάβω τις αποφάσεις μου δέχομαι συμβουλές και διαφορετικές απόψεις. Εχω καλά ανοιχτά τα αυτιά μου. Κι εκεί ακριβώς κρύβεται η δύναμή μου...».



Πηγή: Έθνος της Κυριακής
TAGS