Ο Νίκος Γιγουρτάκης έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στις 12 Οκτωβρίου του 2011. Ο αιφνίδιος θάνατός του συγκλόνισε το πανελλήνιο και προκάλεσε σοκ στους δικούς του ανθρώπους. Οι πιο τραγικές φυσιογνωμίες, οι άνθρωποι που μεγάλωσαν το Νίκο και του έδωσαν τα εφόδια και τις κατευθύνσεις για να πορευτεί στη ζωή, οι γονείς του, Τάκης και Χριστίνα Γιγουρτάκη, οι οποίοι ακόμα δεν μπορούν να δεχθούν το θάνατό του και αναζητούν τρόπους για να επικοινωνήσουν με το παιδί τους και να νιώσουν ότι υπάρχει, ότι είναι κοντά τους.

Ο πατέρας του Νίκου, Τάκης Γιγουρτάκης, μίλησε δημόσια, στο περιοδικό « Λοιπόν» και περιέγραψε τη συγκλονιστική εμπειρία που έζησε στο Μπαλί μαζί με τη γυναίκα του, όπου ο Νίκος εμφανίστηκε μπροστά τους σε όραμα που είδαν αλλά και για τα όνειρα που βλέπει συχνά τόσο ο ίδιος όσο και η γυναίκα του. Όπως είπε, ο Νίκος εμφανίζεται στα όνειρά τους και τους δίνει κουράγιο, τους περνάει τα δικά του μηνύματα.

«Στην πρωτεύουσα του Μπαλί , Ντενπασάρ, υπάρχουν πολλοί ινδουιστές βραχμάνοι ιερείς, με μεταφυσικές ιδιότητες. Μια φίλη μας λοιπόν, που μιλάει άπταιστα μπαλινέζικα, μας οδήγησε στο σπίτι ενός ιερέα, που μπορεί να επικοινωνήσει σε άλλες σφαίρες πνευμάτων και ψυχών. Δεν του είπαμε τίποτα, αλλά του δώσαμε μόνο μια φωτογραφία του Νίκου μας. Την κράτησε κοντά στην καρδιά του, την κοίταξε προσεκτικά, έκλεισε μετά τα μάτια και άρχισε το ταξίδι του. Έπειτα από λίγο μας ρώτησε : «Το παιδί έχει ένα σημάδι στο κεφάλι του;».

Ο Νίκος μας είχε ένα σημάδι στο κεφάλι από μικρό παιδί. Και συνέχισε : «Γιατί βλέπω αστυνομία γύρω από το παιδί;» Το παιδί φωνάζει: «Μαμά, με σκοτώσανε». Ο ιερέας δεν μας ζήτησε εξηγήσεις. Άλλωστε εμείς ξέραμε τι σκότωσε το Νίκο μας, που ούτε έπινε ούτε κάπνιζε, αλλά μόνο φρόντιζε το σώμα του με ασκήσεις αλλά και με αναβολικά που του έδινε ένα «βαποράκι», σαν αυτά που παίρνουν οι αθλητές.

Ξαφνικά ο ιερέας άρχισε να μας μιλάει σαν να ήταν ο ίδιος ο Νίκος. Κοίταξε κατάματα τη γυναίκα μου και της είπε: « Μαμά, μην στεναχωριέσαι. Εδώ που βρίσκομαι είμαι με τον παππού. Και περνάω πολύ καλά».

Πράγματι, ο Νίκος είχε αδυναμία στον παππού του, τον Νίκο Γιγουρτάκη, που είχε το όνομά του. Σκέψου ότι συχνά τα βράδια ο Νίκος πηδούσε τη μάντρα του νεκροταφείου στο Παλαιό Φάληρο, για να πάει στο μνήμα του παππού του.

Ο ιερέας συνέχισε να μιλάει σαν να ήταν ο ίδιος ο Νίκος, σταμάτησε το βλέμμα του πάνω στο χέρι της Χριστίνας και της είπε κλαίγοντας: «Πες στο μπαμπά να με συγχωρέσει που ξόδευα τόσα χρήματα. Και πες του ακόμα να φοράει τα ρούχα μου, και ειδικά εκείνο το γαλάζιο παντελονάκι βερμούδα… Και κάτι ακόμα μαμά. Το βράδυ θα σε κάνω χαρούμενη».

Πραγματικά, το βράδυ εμφανίστηκε στο όνειρό της πολύ ωραίος και ευτυχισμένος. Ενώ εγώ τον έβλεπα μόνο σε όνειρα εφιαλτικά. Και δείτε σύμπτωση: Εκείνο το βράδυ τον είδα κι εγώ σε ωραίο όνειρο, να μου λέει ότι θα τον βλέπω συχνά, όταν γίνω πιο επικοινωνιακός».


Πηγή: περιοδικό Λοιπόν