Σοκαρισμένος με τη σημερινή εικόνα της χώρας μας είναι ο Νίκος Αλιάγας. Ο έλληνας παρουσιαστής που ζει και εργάζεται μόνιμα στη Γαλλία, επέστρεψε στη χώρα μας μετά από έξι μήνες απουσίας, και δεν πίστευε αυτό που έβλεπε:

«Με σόκαρε αυτό που είδα στην Ελλάδα. Επέστρεψα στη γενέτειρα πριν μια εβδομάδα, μετά από έξι μήνες απουσίας και με σόκαραν όλα όσα είδα. Η Ελλάδα έτσι όπως την ήξερα, δεν υπάρχει πια. Παλαιότερα οι άνθρωποι έβγαιναν και διασκέδαζαν. Ήταν γενναιόδωροι και φιλόξενοι, όπως υπαγορεύει η παράδοσή μας. Τώρα , είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν την Γερμανία. Όταν έρχεται πια ο λογαριασμός κοιτούν αμήχανα και μοιράζονται τα έξοδα» είπε στην γαλλική εφημερίδα «Le Matin».

Φυσικά δεν θα μπορούσε να μην αφήσει ασχολίαστο τον μισθό των 350 ευρώ και τις τιμές στην Αθήνα, που είναι ίδιες με… Παρίσι!
«Οι συνθήκες είναι πολλοί άσχημες και η μιζέρια βρίσκεται παντού. Είδα ακόμη και ανθρώπους με κουστούμια και γραβάτες να ψάχνουν στα σκουπίδια. Οι άνθρωποι έχουν ταπεινωθεί. Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε λένε ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και κλέφτες, αλλά αυτό πρέπει να σταματήσει».

Τόνισε ωστόσο, πως η χώρα μας δεν πρέπει να βγει από το ευρώ, γιατί σε αυτή την περίπτωση, η Ευρώπη θα χάσει πολύ περισσότερα αν συμβεί αυτό. Γι΄αυτό κατά τη γνώμη του, πρέπει να δημιουργηθεί μια κυβέρνηση γενικού ενδιαφέροντος που θα κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη, διασφαλίζοντας την ειρήνη.

Σχολιάζοντας τα υψηλά ποσοστά που πήρε στις εκλογές η «Χρυσή Αυγή», είπε:
«Τα ακραία δεξιά κόμματα δεν είχαν ποτέ απήχηση στην Ελλάδα μέχρι τώρα. Οι Χρυσαυγίτες εκμεταλλεύονται την απελπισία του κόσμου. Συνοδεύουν τις γιαγιάδες στην τράπεζα για να της προστατεύσουν από τις κλοπές, που έχουν αυξηθεί πολύ. Το κλίμα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Η Ευρώπη παίζει με τη φωτιά!»

Όσο για το αν ο ίδιος αισθάνεται τύψεις που πλέον ζει και κάνει καριέρα στο εξωτερικό;
«Δεν είμαι πλούσιος. Στην αρχή και εγώ πέρασα δύσκολα, ζούσα σε ένα δωμάτιο 12 τετραγωνικών και περίμενα στην ουρά της σχολικής λέσχης φαγητού. Για να αποκτήσω αυτά που έχω δουλεύω 12 ώρες της ημέρα. Αλλά καταλαβαίνω τα προβλήματα της χώρας μου και προσπαθώ να βοηθήσω όσο μπορώ. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορώ να θρέψω όλον τον κόσμο».