«Είμαι κοινωνικός άνθρωπος, μιλάω πολύ, δεν μαζεύομαι. Τις νύχτες οι χιλιάδες λέξεις της μέρας με πετροβολούν. Χρειάζομαι συχνά να επιστρέφω στα μέσα μέρη μου. Άλλες, πιο δυνατές ή πιο πλήρεις προσωπικότητες, το κάνουν και μέσα στον κόσμο. Για μένα είναι αδύνατον. Παρασύρομαι εύκολα, είμαι εξωστρεφής, δεν έχω πειθαρχία. Οπότε, αναγκάζομαι να δημιουργώ τις προϋποθέσεις της μοναξιάς για να επιβιώσω... ... Γράφω όταν είμαι μόνος, κυρίως τη νύχτα. Όταν το τραγούδι δεν έρχεται αμέσως, δεν επιμένω, το αφήνω και δεν το ξαναπιάνω. Όταν γράφω μουσική για ορχήστρα είμαι πιο επίμονος. Δουλεύω ασταμάτητα 16 ή 18 ώρες κάθε μέρα, καπνίζοντας, νηστικός, χωρίς διαλείμματα. Πάω στην τουαλέτα τρέχοντας για να επιστρέψω γρήγορα. Το κάθε υλικό θέλει άλλη αντιμετώπιση, σου τη ζητάει μόνο του, δεν αποφασίζεις». 

Τις αποκαλύψεις αυτές για την καθημερινή του ζωή έκανε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης στην εφημερίδα «Lifo».