Ο Αντώνης Νικοπολίδης μίλησε στο Κυπριακό περιοδικό «Icon» με αφορμή το βιβλίο του «ο αγώνας της ζωής μου»-, για την οικογένειά του, τη σχέση με τη σύζυγό του Βάσω, αλλά και τη χειρότερη στιγμή που βίωσε μέχρι σήμερα.
«Ποτέ δεν κάθισα να μετρήσω πόσες χαρές ή πόσες πίκρες πήρα από τον αθλητισμό», είπε ο Αντώνης Νικοπολίδης και τόνισε: «Η σχέση μου με τον αθλητισμό ήταν σχέση αγάπης, όχι λογιστική. Ό,τι κι αν μου έδωσε, μου έκανε μεγάλο καλό. Μπορώ να σου πω, μάλιστα, ότι περισσότερα μαθαίνεις από τις ήττες σου, παρά από τις νίκες σου. Γιατί μόνο στις ήττες μπορείς να γίνεις καλύτερος, ενώ οι νίκες σε κάνουν να μην βλέπεις καθαρά την πραγματικότητα και να υπερεκτιμάς κάποια πράγματα. Οπότε εκεί έρχονται οι ήττες και με το χαστούκι τους σε ισορροπούν και σε προσγειώνουν», ανέφερε μεταξύ άλλων στη συνέντευξή του.
 
Ενώ όταν θυμάται τη χειρότερη στιγμή στη ζωή του, συγκινείται και λέει: «Η πορεία μου ποτέ δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα-κανείς δεν με περίμενε με ανοιχτές αγκάλες. Για να καταλάβεις, πέρασα ένα πολύ μεγάλο διάστημα στους πάγκους, ως αναπληρωματικός, ή ακόμη και σαν παίκτης δεύτερης και τρίτης επιλογής. Κατέβαλλα πολύ μεγάλη προσπάθεια και πείσμα για να κρατηθώ, ως αθλητής. Όμως, το χειρότερο απ όλα ήταν ο αγώνας με την Τουρκία, μέσα στο Καραϊσκάκη. Αυτό το σκόρ, το 1-4, δεν το ξεπέρασα ποτέ. Δεν μου δημιούργησε μόνο εμένα πρόβλημα, αλλά και στην οικογένειά μου. Επηρέασε πολύ την μετέπειτα ψυχολογική μου κατάσταση.  Στενοχωρήθηκα πάρα πολύ και, φυσικά, όλο αυτό, δεν έμεινε μέσα στο γήπεδο. Ήμουν θλιμμένος και στην καθημερινότητα μου».  

Το μεγαλύτερο κεφάλαιο στη ζωή του Αντώνη Νικοπολίδη, είναι αναμφισβήτητα η σύζυγός του, Βάσω. «Αν δεν υπήρχε στη ζωή μου η Βάσω, πιστεύω πως θα ήμουν άλλος άνθρωπος. Η οικογένεια είναι βασικό κομμάτι στην εξέλιξη και στην πορεία ενός αθλητή, αλλά κι ενός απλού ανθρώπου. Ειδικά, στη δική μου περίπτωση, που η γυναίκα μου προέρχεται από το χώρο του αθλητισμού και αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες: Το να λείπεις πολλές ώρες τη μέρα από το σπίτι, να στερείσαι, να κουράζεσαι και, όλο αυτό, να γίνεται για πολλά χρόνια.

Η γυναίκα μου με στήριξε πολύ και με βοήθησε να ξεπεράσω όλα αυτά τα προβλήματα. Μεγάλωσε την οικογένειά μου, τα παιδιά μου και μου επέτρεψε να προσηλωθώ στο στόχο μου», είπε και δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη σχέση που έχει με τα παιδιά του: «Νομίζω ότι είμαι καλός πατέρας. Προσπαθώ για το καλύτερο της οικογένειάς μου αλλά, δεν σου κρύβω ότι, πολλές φορές, είχα τύψεις. Και αυτό στο λέω γιατί ήμουν απών, σε ό,τι αφορά το σπίτι μου. Όχι γιατί δεν ήθελα να συμμετέχω-αλίμονο!-αλλά γιατί είχα πολλές υποχρεώσεις. Όμως σήμερα προσπαθώ να είμαι πολύ καλός πατέρα και να ασχολούμαι κάθε μέρα με τα παιδιά μου. Όλη μέρα είμαστε μαζί. Ό,τι θέλουν τα παιδιά…Ξέρετε τώρα, παιχνίδια, βόλτες από εδώ κι από κει».  

Η αυτοβιογραφία του Αντώνη Νικοπολίδη «Ο αγώνας της ζωή μου» κυκλοφορεί από την MV Publications.