Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα Όταν ένας θνητόςένας άνθρωπος, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες, τη σωματική, πολιτική, στρατιωτική, οικονομική δύναμή του, ή τα ταλέντα του, όπως στην περίπτωση της υφάντρας Αράχνης που προκάλεσε την ίδια την Αθηνά, όταν λοιπόν το άνθρωποπλάσμασυμπεριφερόταν με βίαιο, αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους άλλους, στους νόμους της πολιτείας και κυρίως απέναντι στον άγραφο θεϊκό νόμο, θεωρούνταν ότι διέπραττε «ύβριν», δηλ. παρουσίαζε συμπεριφορά με την οποία επιχειρούσε να υπερβεί τη θνητή φύση του και να εξομοιωθεί με τους Θεούς. Οι Θεοί πάντα προσβάλλονταςεξοργίζονταν, τιμωρούσανΣτην περίπτωση λοιπόν, της υφάντρας, που μας λέει ο Οβίδιος, στις «Μεταμορφώσεις» του, η Αθηνά τόσο πολύ οργίστηκε με την αλαζονική Αράχνη, που την έκανε ζωύφιο, καταδιωκόμενο και καταδικασμένο πάντα να υφαίνει και κανείς να μην εκτιμά τα έργα της, αλλά όλοι να ενοχλούνται και να τα καταστρέφουν. Την σκέβρωσε μπροστά στα μάτια όλων, την έκανε σιχαμένητριχωτήμισητήενοχλητικήανατριχιαστική

Στην άκρη των καιρών, απ τους αρχαίους που όριζαν τον κόσμο με τιμή και μέτρομόνο ύβρεις διαπράττονται. Και μένουν ατιμώρητες! 

Ξέρω! Ξέρω πως ως άνθρωπος που ζει την οικογένεια του απ αυτή τη δουλειά δε πρέπει να τα βάζω με ισχυρότερους εμού (δηλαδή με κανένανδιότι όλοι με νικάνε εδώ που τα λέμε!). Όμως δε μπορώ να μη σταθώ στα tweets του Μανώλη Καψή για την Χάρις ΑλεξίουΗ φρασεολογία του δημοσιογράφου, το να βάλει κατά της Αλεξίου που δεν ήταν καν στο δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» για τους καλλιτέχνες που δηλώνουν χαμηλά εισοδήματα, αλλά και της Γαλάνη, ιερών τεράτων της σύγχρονης μυθολογίας μας, με το ένθεο ταλέντο τους, την ανατριχιαστική δύναμη της φωνής τους, που ταξιδεύει αισθήσεις, είναι κόντρα στον άγραφο, ισόθεοηθικό νόμο των ανθρώπων. 

Ο δημόσιος λόγοςακόμα και αν εκφράζεται σε 140 χαρακτήρες, έχει βαρύτητα πράξηςΠοιος ο λόγος, ο κ. Καψής, ο ισχυρός, ο προβεβλημένος απ τα σημαντικότερα Μέσα της χώρας, ο οποίος δεν αντιμετωπίζει όπως το μεγαλύτερο μέρος των δημοσιογράφων σήμερα, την αγωνία της ανεργίας, της επίσχεσης, της κακοπληρωσιάς, να τα βάλει με εκείνες που ο κόσμος αγαπάει; Που τον έχουν τρυφερέψει; Τον έχουν παρηγορήσει; Τον βοηθάνε στις δύσκολες μέρες και ανοίγουν ένα παραθυράκι ονείρου όμορφου, κόντρα στους εφιάλτες; Αρκεί ένα δημοσίευμα, ακόμα και αλήθεια να είναι, που στην περίπτωση της κ. Αλεξίου ούτε καν την ανέφερε για να την χαρακτηρίσει, «σιχαμένη» ή «τσόλι»; «Αυτοί οι δήθεν αριστεροί, τύπου Χαρ. Αλεξίου και Γαλάνη που δεν πλήρωσαν ποτέ φόρο είναι οι πιο σιχαμένοι» γράφει και αλλού «γιατί φθάσαμε στο μνημόνιο», γιατί κάτι τσόλια σαν την Αλεξίου και τη Γαλάνη δεν πλήρωσαν ποτέ φόρο και τώρα κάνουν αντίσταση», ή «όταν η Χαρούλα έλεγε να φύγει η χούντα... το ΣΔΟΕ εννοούσε?». 

Εγώ η αδύναμη μπροστά στον κύριο Καψήκαταλαβαίνω πως το δίλημμα είναι ή χούντα ή ΣΔΟΕ και πως για το μνημόνιο ευθύνεται η Αλεξίου, η Γαλάνη και ο Κότσιρας και κανείς άλλος (άντε, κόβω λίγο ύποπτη την Αρβανιτάκη!)! Πως οι καλλιτέχνες πάντα ενοχλούν. Ό,τι αφυπνίζει ψυχές είναι επικίνδυνο. Ό,τι σε κάνει να σκεφτείς και όχι να παπαγαλίσεις κομματικές γραμμές και σκοπιμότητες είναι ανυπόφορο. Και η Τέχνη, σε κοινωνίες χειριστικήςκαθοδηγούμενης σκέψηςαπαγορευμένη. Και οι καλλιτέχνεςΣπιλωμένοι και προσβεβλημένοι! Και αυτή είναι η μεγαλύτερη Ύβρις που μπορεί να συμβεί

(για έλεος φυσικά λόγος δε γίνεται! Ο κανόνας λέει πως όσοι διαπράττουν ύβρι είναι και ανελέητοι! Άρα ας προσεύχομαι να μην βρεθώ στο δρόμο του κ. Καψή).

Σχετικό θέμα: Μάκης προς Καψή: Δεν το πιστεύω ότι έγινες τόσο [email protected]@[email protected]!!!

Σχετικό θέμα: 
Ο διευθυντής του MEGA τραβάει το αυτί του Μ. Καψή για τα «τσόλια»