Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Το πούλμαν στα Νέα Μουδανιά, με τη πρώτη βροχούλα, έχασε τον έλεγχο σ΄ αυτόν τον φριχτό δρόμο και άφησε τέσσερις νεκρούς και 29 τραυματίες. Είχαν μόλις τελειώσει τις διακοπές τους σε έναν ειδυλλιακό πανέμορφο τόπο. Κάποιοι δε θα γυρίσουν σπίτι τους ποτέ. Ένας πατέρας απεγκλώβισε τη γυναίκα του απ τα συντρίμμια και μετά το παιδάκι του. 

Το ακούμπησε στην άσφαλτο και ξεψύχησε. Πυροβόλησαν 18χρονο, ληστές στη Κρήτη στο κεφάλι, όταν πήγε να βοηθήσει την ακινητοποιημένη μάνα του. Το παιδί χαροπαλεύει. Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων ελληνοαιγυπτίων, δολοφονήθηκε ενώ έδειχνε σπίτι προς ενοικίαση. Μια ομάδα τριάντα ατόμων στην Πελοπόννησο, εισέβαλλε σε σπίτι όπου ζούσαν πέντε άνθρωποι απ το Μπαγκλαντές, έχοντας στουπιά και βενζίνη. Δεν πρόλαβαν να τους κάψουν ζωντανούς, ηρωικά οι 30 παλικαράδες τους 5! Κατά τα άλλα τα παιδιά λέει στην Παραμυθιά, πάνε σχολείο, φορτωμένα πάνω στην καρότσα αγροτικού!

Να μη «λαϊκίσω» και πω τώρα για τα βουλευτικά αυτοκίνητα, αν περισσεύει κανένα να δοθεί στα παΐδια! Ούτε για την τοπική Εκκλησία να πω, που δε μπορεί, θα είναι σε θέση να αγοράσει ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο για τους μαθητές. Χρεωστάνε λέει πολλά λεφτά στο ΚΤΕΛ και έτσι τα παιδιά αφέθηκαν, σαν εμπορεύματα στη καρότσα, να πηγαίνουν με κίνδυνο της ζωής τους, να μάθουν γράμματα! Ούτε τα ίδια της τα παιδιά, αυτή η πατρίδα, δε μπορεί να μορφώσει πια! 

Εγκληματικότητα, παραβατικότητα, παραίτηση, αμέλεια, διάλυση, φανατισμός, ηλιθιότητα, αναλγησία. 

Και η δική μας αγωνία, να επιβιώσουμε, να τη βγάλουμε και σήμερα, εγκαταλειμμένοι στο έλεος της μέρας. Μια μέρας φθινοπωρινής, όλο βροχή κα γκρι. Μιας μέρας που αρχίζει το φθινόπωρο. Μιας μέρας που το δελτίο ειδήσεων είναι αμείλικτα θλιβερό. Όλο έγκλημα και ατιμωρησία. Καλημέρα λοιπόν…