Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
Δεν ξέρω ποια είναι η καλή δημοσιογραφία και ποια η κακή, τελικά. Το να αμείβεσαι πολύ καλά, το να σε ξέρουν όλοι, το να είσαι δημοφιλής σε κάνει καλό δημοσιογράφο; Το να μη σε διαβάζει, η σ΄ ακούει κανείς εκτός από μια συγκεριμένη κάστα ομοϊδεατών σου, κάνοντας την άρνηση παντιέρα, σε χρήζει αυτόματα αξιόπιστο, εγγράματο και καλό; Δε ξέρω πια και βαριέμαι και να απαντώ!

Κουράστηκα να ανήκω σε ένα χώρο, που ακόμη και οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, κατηγορούν αλλήλους, για εκβιαστές, λαμόγια, ρουφιάνους ή σοβαρούς, καλούς ή κακούς ανάλογα τα μέσα που εργάστηκαν και τις «πλάτες» και τους «μπάρμπες στην Κορώνη». Αν ακούσεις συζητήσεις θα μάθεις για «σάτυρους», «τεκνά φτασμένων ανδρών ή σιτεμένων κυριών», μετρέσες της εξουσίας, γλείφτες, τσιράκια, κιτρινιάρηδες, ροζ και άσχετους ή σχετικούς, ανήθικους ή «πουλημένους». Και ο κόσμος να φωνάζει συνθήματα – σφαλιάρες σ όλους μας. Να πετάει σε αρκετούς και επιφανείς, γιαούρτια, πέτρες, περιφρόνια στα μούτρα. Χεράκι – χεράκι, όμως εμείς, με την εξουσία, την είδαμε σε κάθε κατεστημένη της μορφή, απ΄ τη Βουλή μέχρι τα μπουζούκια να αμφισβητείται και να κατατρύχεται. Και είμαστε σε όλες τις εκφράσεις της οι εύζωνες της, οι Καρυάτιδες στο Ερεχθείο της, οι συνοριοφύλακες της. Και θα πληρώσουμε ότι μας αναλογεί.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Για άλλη μια φορά και τελευταία, τ΄ ορκίζομαι για την κ. Ανθή Σαλαγκούδη. Μια νεαρή γυναίκα που πριν ακόμα εμφανιστεί στο γυαλί γνωρίζει τη διασημότητα, έστω και με το αρνητικό πρόσωπο, της απαξίας, της αμφισβήτησης, ακόμη και της δυσφήμισης αν θέλετε, μάθαμε όλοι να γράφουμε σωστά το όνομα της νεαρής κύριας, Ανθής Σαλαγκούδη -αν και είχαμε προπονηθεί από πριν αποστηθίζοντας το όνομα του επιτυχημένου πολιτικού πατέρα της. Θα μπορούσαν τα κύματα επιθετικότητας ή υποστήριξης της να είναι αποτέλεσμα όλων αυτών των ελαττωμάτων της κουτσομπόλικης κάστας μας. Να ισχύει;

Ασχολούμαι λοιπόν, για άλλη μια φορά ύστερα από μια συζήτηση. Μια συζήτηση με δημοσιογράφο που εκτιμώ και με κάνει να ανασκευάσω σε δυο σημεία, παλιότερα κείμενα: α) δεν είναι κοντή, που δεν θυμάμαι να την ανέφερα ως τέτοια, απεναντίας μαρμαροκολόνα σε παράστημα είναι κοπέλα, να βγαίνει η γειτονιά να την καμαρώνει β) δεν πολιτεύτηκε για βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία, μόνο ως δημοτική σύμβουλος με συνδυασμούς του συγκεκριμένου κόμματος.

Και τώρα που ανασκεύασα θα ρωτήσω ξανά: ποια τα κριτήρια πρόσληψης της στην ΕΡΤ; Υπάρχουν κάποια; Ναι εμφανίζονταν στην εκπομπή του Λυριτζή και του Οικονόμου για δυο χρόνια και πάντα στην ΝΕΤ και έκανε και μια πολιτιστική ατζέντα στην επίσης κρατική ΕΤ3 και ήταν εκπρόσωπος τύπου του χιονοδρομικού κέντρου του Καϊμακτσαλαν (και καλέ μου φίλε, όχι δεν είχε δική της εκπομπή στο Μακεδονία Τιβι, όσο και αν επιμένεις – αντίθετα, της έκαναν αρκετά δοκιμαστικά και δεν προχωρούσαν σε συνεργασία). Και φυσικά και είναι όμορφη, πράγμα που μετρά στην τηλεόραση όσο κι αν κοπανιούνται κάτι μετριάτζες στην Εσπερία σαν την Όπρα, τον Λένο, ή τον Λάρι Κινγκ που και Ναόμι, Μπραντ Πιτ και Κλούνεϊ δε τους λες. Αρκούν λοιπόν αυτά τα προσόντα για μια πρόσληψη; Γιατί αν ναι, γιατί δεν ισχύουν και για άλλες κοπελίτσες εξίσου όμορφες και με ολόκληρη τετράχρονη εμπειρία στην δημοσιογραφία; 

Προσωπικά γνωρίζω πως ακόμα και οι σταρ μικρές, ή μεγάλες, που είθισται ακόμα και να απαξιώνονται από σεσημασμένη μερίδα κουμασιών του τύπου, τις εργατοώρες τους τις τράβηξαν στις μονταζιέρες και στα ρεπορτάζ για χρόνια. Για παράδειγμα η Ελεονόρα Μελέτη που έβγαζε όλα τα άγρια νούμερα μέχρι τα ξημερώματα στις μονταζιέρες για τα διεθνή, η Τατιάνα, η Σταματίνα, η Τρυφίδου, η Τσαπανίδου, η Πατλάκη, η Ηλιάκη, που έβγαζαν και δουλειά για να κάνουν άλλους μάγκες, πηγαίνοντας σπίτι για 3 ώρες κάθε μέρα.

Ξέρω! Ξέρω! Στη δουλειά αυτή ισχύουν, πάντα τα της πρώτης παραγράφου μου. Για καλό δε πρέπει να μιλάς εύκολα γιατί θα βγουν να σε αποστόμωσαν καμία δεκαριά άλλοι συνάδελφοι με άλλη αντίληψη. Όμως οι εργατώρες δεν αμφισβητούνται και η τηλεόραση δεν είναι μόνο φιγούρα και φωτογένεια. Είναι και αυτά. Αλλά όχι μόνα τους. Διάβασα δε κάπου, να αναρωτιούνται γιατί γίνονται έξαλλοι κάποιοι για τα 3500 της κ. Σαλαγκούδη, σ αυτήν την Ελλάδα των 630 ευρώ για τους εκπαιδευτικούς και των 580 για τους πυροσβέστες, ενώ τα παίρνουν άσχετες και άσχημες; Τουλάχιστον αυτή είναι όμορφη! Αν αυτό είναι επιχείρημα, τότε, να βάλουμε τις εστεμμένες των καλλιστείων, παλιότερων εποχών που πήγαιναν πράγματι, οι ωραίες, να φοράνε τις τιάρες και τα μαγιό τους και να μας λένε για τα μνημόνια και αν θα βγούμε το 2060 απ΄ τη κρίση που λήγουν τα ομολόγα! 

(σημείωση: εδώ δίπλα μου, έχω κάτι κοπελίτσες ίσα με 26 χρόνων η μεγαλύτερη και κούκλες και με πτυχία και με μεταπτυχιακά στα σκαριά. Και δουλεύουν και 10 ώρες τη μέρα. Και είναι και τσακάλια. Όμως στην ΕΡΤ ούτε καφέ στον ωραίο δεύτερο όροφο στο εστιατόριο δεν ήπιαν, ούτε την πόρτα διάβηκαν ποτέ. Ξανά ρωτώ λοιπόν, με ποια κριτήρια αυτές όχι και η συγκεκριμένη κυρία ναι;).