Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Δηλωμένη πάντα η εκτίμηση του και ο θαυμασμός του Διονύση Σαββόπουλου προς τον Μάνο Χατζιδάκι, τον οδήγησε στο να φτιάξει και να αφιερώσει μια συναυλία στις μουσικές που γλυκαίνουν τις ασχήμιες μας.
Η Πόπη Τσαπανίδου φιλοξένησε στην εκπομπή, "ΣΚΑΪ Τώρα" τον Διονύση Σαββόπουλο. Χαρά ελληνικών και λογικής να τους ακούς τους δυο τους. Και όταν η –καλύτερη για μένα προσωπικά- παρουσιάστρια ρώτησε τον ισόθεο Διονύση για τις παρεμβάσεις που έκανε στον δημόσιο τομέα ο Χατζιδάκις, εκείνος ήταν σαφής!

"Ο Χατζιδάκις όταν έλεγε κάτι, εννοούσε αυτό ακριβώς και ο κόσμος το καταλάβαινε. Έτσουζε όταν μίλαγε. Εδώ έβγαινε η Αυριανή και έγραφε... Όποιος γ@@@ει τον Χατζιδάκι να έρθει να του δώσουμε λεφτά". Βρυχήθηκε ο νεοπουρατινισμός μας με μιας!

«Πως αντέδρασε η Τσαπαριού στην βωμολοχία;», ή «πάγωσε η Πόπη απ΄ την βρισιά», ή «δεν το περίμενε η Πόπη Τσαπανίδου». Κατά τη γνώμη μου, παρακολουθώντας την εκπομπή, ούτε αμηχανία είδα να ένιωσε η Πόπη, ούτε κατακοκκίνισε απ την ντροπή, ούτε και πάγωσε.

Οι λέξεις είναι χυδαίες σε πρόστυχα χείλη, που και το «καλημέρα» μπορούν να το προφέρουν σαν βρισιά, σα ράπισμα. «Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει. Υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι, και υπάρχουσι πολλοί χυδαίοι άνθρωποι ομιλούντες την καθαρεύουσαν» όπως έλεγε και ο μέγας Μαβίλης, μαθητής του Πολυλά και του Σολωμού, στη γλώσσα, κάνοντας έναν απ΄ τους σπουδαιότερους αφορισμούς του ελληνισμού.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος έλεγε την αλήθεια του, με επίγνωση της λεπίδας – λέξης που πήγαινε σ΄ άλλους, σε καταστάσεις, σε φαινόμενα. Και η Πόπη Τσαπανιδου κατανούσε! Σιγά μη νήστεψε και το λάδι για να πάει για εξομολόγηση και προσευχή μετά απ΄ τη μεγάλη βρισιά…