Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
Το twitter άλλαξε εχθές. Οι σχεδόν διάσημοι Έλληνες του περίπου υπαρκτού star system σταματάνε να λένε για τον εαυτό τους, να ανταλλάσουν φιλοφρονήσεις μεταξύ τους και να ανεβάζουν ανέμελες φωτογραφίες.

Για λίγο μόνο έπαψαν να κάνουν αυτό τον εγωκεντρικό τους θόρυβο. Η γενιά που σκάφτεται, επικοινωνεί, κάνει πολιτική, επαναστατεί, ερωτεύεται με tweets, που χαράζει διέξοδο και αντίδοτο απ τη μοναξιά μέσα απ την δικτυακή επικοινωνία, έσκυψε τρυφερά πάνω από μια ιστορία αγάπης, απουσίας, έρωτα μετά το οριστικό τέλος, περά και πάνω απ τον θάνατο. Για λίγο σταμάτησαν όλα να ναι αριθμοί, οικονομία, μέτρα, αγωνία, επιβίωση, φόβος. Έγιναν αγάπη! Το διαδίκτυο απέκτησε, όπως η ζωή η ίδια, τη δικιά του ιστορία αγάπης, για νέους που ονειρεύονται, αγαπιούνται, νικάνε και συνεχίζουν… ή κάπως έτσι…

Μια από τις πιο γνωστές και δημοφιλείς μορφές στην κοινωνία του Twitter, o Aπόστολος Γκανάς γνωστός και με το όνομα «moloch82», άφησε την τελευταία του πνοή τη χθεσινή Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου. Καρκίνος. Αρρώστια άδικη. Κακιά. Μοχθηρή. Πανούργα. Όλο πόνο, χημικά, βελόνες, πεσμένα μαλλιά, ακτίνες να καίνε τα πάντα και να αφήνουν σημάδια στο δέρμα, φλέβες πρόσμενες, μυρωδιά μπεταντίν, κόπωση και πάλι πόνος και η σιωπή να πλησιάζει! Και πάει ο Τόλης! Πάει αλλά δε χάνεται η αγάπη. Και έτσι όσο ρομαντικό, καραμελέ αν ακούγεται η αγάπη πάντα θα νικά, γαμώτο!

Ο Απόστολος είχε ζητήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό από όλους όσοι τον ακολουθούσαν στο Twitter σε περίπτωση που δε τα κατάφερνε και έφευγε από τη ζωή, να τιμήσουν, να παρηγορήσουν, να υπάρξουν διπλά στο κορίτσι που στάθηκε δίπλα του. Τη Μαρία του. Τη δική του Ιουλιέττα. Το φωτεινό του χαμόγελο μέσα στη σκοτεινιά, το χεράκι πάνω στο πόνο, την σύντροφο, την αγαπημένη. Ήταν μαζί από παιδιά. Από τα χρόνια του σχολείου. Μόλις ο Τόλης έφυγε το Twitter πλημμύρισε από μηνύματα. #TolisLovedMaria!

Γέμισε η αγάπη το άπειρο του κυβερνοχώρου. Απλώθηκε από οθόνες σε καρδιές και από άκρες δάκτυλων στα πληκτρολόγια σε ψυχές. #TolisLovedMaria. Ο Τόλης αγαπά τη Μαρία. Όλοι αγαπάμε την Μαρία. Όλοι υπάρχουμε δίπλα της. Γιατί … "Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι. Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία. Πάντα στέργει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται. Είτε γλώσσαι, παύσονται. Είτε γνώσις, καταργηθήσεται. Εκ μέρους δε γιγνώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν. Όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται». Και για πάντα #TolisLovedMaria… Αμήν...