Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
Διαβάζω το ρεπορτάζ του Δημήτρη Πώποτα και της Αριας Καλύβα στο Πρώτο Θέμα. Διαβάζω τις εσωτερικές πληροφορίες της Νανάς Παλαιτσάκη στα Παραπολιτικά. Αφορούν στο μεγαλειώδες κεφάλαιο Βίκυ Σταμάτη! Στην γυναίκα απ την επαρχία, που διορίστηκε στο δημόσιοπαντρεύτηκε έναν ισχυρό άντρα και έζησε σαν τουλάχιστον την Τζάκυ σε εποχές Ωνάση και όχι Κένεντι.

Διαβάζω για τον πρόταιρο βίο της. Έδινε λέει 500.000 δραχμές στον κομμωτή της για να της φτιάξει τα μαλλιά σε στιλ βαγκ, δηλαδή με τον ελαφρύ κυματισμό, που συνδέονταν με τη δεκαετίας του 30. Έδινε στον μακιγιέρ της 400 ευρώ για να της περνά το αι λάινερ και ένα κραγιόν σε φυσικούς τόνους, που αφορά σε απασχόληση 5λεπτου, 10λεπτου, το πολύ, αν ο μακιγιέρ μίλαγε στο τηλέφωνο, πήγαινε μια τουαλέτα και τσίμπαγε και κάνα τoστάκι, ταυτοχρόνως για τη λιγούρα!

Μέσα στις φυλακές λέει, τώρα, μιλάει αγγλικά, ζητεί «kitchen paper» στους δεσμοφύλακες και είναι έξαλλη που δεν μιλάνε επίσης απταίστως την αγγλική, ενώ έχει κάνει καμία δεκαριά αναφορές διότι το service είναι απαράδεκτοΝα είσαι φυλακισμένη και να νομίζεις πως παραθερίζεις σε resort! Φωνάζει λέει στον σύζυγο της όποτε τον συναντά γιατί δεν πιέζει να την απελευθερώσουν, ενώ έκανε εκείνη την περιβόητη απόπειρα αυτοκτονίαςπίνοντας 5 (πέντε), ολόκληρα αγχολυτικά

Ας σημειώσω εδώ πως τόσα παίρνω εγώ και κάτι φίλες μου στην καθισιά μας για να βρούμε κουράγιο να ανοίξουμε λογαριασμούς της ΔΕΗ και της εφορίας και ούτε ζαλάδα δε μας πιάνει, όχι να θεωρηθεί και απόπειρα! Τις συγκρατούμενες λέειμόνο που δεν τις ψεκάζει με απολυμαντικάτρώει μόνο φαγητό που της πηγαίνει ο αδελφός της και στο χώρο της ίσα και που χειρουργείς απ την απολύμανση.  

Η γυναίκα δείχνει να μη ξέρει που είναι και τι της συμβαίνειΜοιάζει πράγματι να μην έχει συναίσθηση της κατάστασης γύρω της, των κατηγοριών που εκκρεμούν εις βάρος της και της μεγάλης αποστροφής που νιώθει ο κόσμος για αυτήν. Προσποιείται; Είναι μια άλλη Μπλανς Ντυμπουά αποφασισμένη να ζήσει μόνο το όμορφο αρνούμενη την ασχήμια; Έχει πράγματι κλονιστεί η ψυχική της υγεία; Ή απλά έτσι αμοραλιστικά έμαθε να ζει με ικανοποιημένα καπρίτσια, κακομαθημένη, χωρίς σύνδεση με οτιδήποτε άλλο εκτός απ τον υπέροχο εγώ της, θεωρώντας πως ο κόσμος γύρω της είναι σαν αυτός των παιδιών, που μπουσουλώντας θέλουν να πιάσουν ότι βλέπουν και να ναι δικό τους, ενώ οι μεγάλοι, αφού είναι χαριτωμένα τους κάνουν το χατίρι;  

Τι περσόνα, τραγική ή αστεία, ή ίσως και τραγική και αστεία, είναι αυτή η Βίκυ Σταμάτη, η αυτοκράτειρα των νεόπλουτων και των μεταπολιτευτικών νεοελλήνων, η κινητή εκδοχή ενός εξώφυλλου, η ιλουστρασιόν πλευρά της άγνοιας και της αμετροέπειας; Πόσο καθρέφτης είναι δυο δεκαετιών σπαταλημένων στο κενόδοξο, το ματαιόδοξο, το ανούσιο; Πόσο παρασυρθήκαμε όλοι, να πιστεύουμε αυτό το φτιασίδωμα ως κάτι το σπουδαίο που σήμαινε προσωπικότηταδύναμηεξουσίαΤι καταπακτές ηλιθιότητας μας κατάπιναν σε έγκατα χαμού, όλους, ώστε να θεωρούμε ομορφιά τις πληγές των χειρουργών και τις απάνθρωπες μάσκες, τα φουστάνια με υπογραφή, τα περισσότερα σκουπίδια, ικανά να ντύσουν μόνο τον γυμνό αυτοκράτορα, του παραμυθιού με κολακεία και τα ακριβά αυτοκίνητα, τις λαμαρίνες και τα ντουβάρια ως αξίες; 

ΟΚ. Κάποιοι δε παρασύρθηκαν! Δε μίλησαν όμως τότε! Δε θυμάμαι κανέναν απ τους κραταιούς, τους υπεράνω κριτικής, να λέει όχι στο κάλεσμα για τη παρουσίαση του βιβλίου της κ. Σταμάτηαφήστε και όσους θεώρησαν τιμή να είναι στον απλό της γάμο στο περιβόητο Four Seasons. Και οι μόνιμοι αντιφρονούντες, με το κόμπλεξ του καταγγελίας δε θυμάμαι να την στοχοποιούν ποτέ. 

Τώρα; Αυτό το πλάσμα που μοιάζει σα να χει ενσωματωμένο ρετούς, με το δέρμα σα λουστρίνι παππουτσιού απασχολεί τα ΜΜΕ αντί τους κοινωνιολόγους ως εξέλιξη ενός homo sapience ναρκισσιστικού, παθολογικού, ανικάνου για συναίσθηση, μοίρασμα, δεμένου μόνο με πλακάκια, αξεσουάρ, πισίνες, τσάντες, σόλες κόκκινες και σκουλαρίκια. Αξίες για περίπτερο, που κάποτε τις νομίσαμε (σχεδόν ΟΛΟΙ), ζωή…