Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
Ο Καρβέλας αποκαλούσε τον Λαζόπουλο, «φούστη» και ο Λαζόπουλος, τον Καρβέλλα, «μακάκα», στις τηλεοράσεις μας, σε διαφορετικά κανάλια. Η Κατερίνα Ζαρίφη είχε φύγει απ την εκπομπή της Μενεγάκη, για να γίνει ηθοποιός, αλλά μετά άλλαξε πλάνα και παρουσίαζε εκπομπή πρωινή απέναντι της και κάτι θυμάμαι για ένα τηλέφωνο που δεν έγινε και τέτοια. Εκεί όμως στον ΑΛΦΑ, οι άνθρωποι της τηλεόρασης γρήγορα φιλιώνουν και ξεχνάνε τα παλιά. Πως ήταν η «μεγάλη οικογένεια» του ΑΝΤ1 παλιά;

Τώρα έχουμε την «αχώριστη παρά μόνο για έναν ύπνο παρεούλα του ΑΛΦΑ»! Love is in the air! Κατά τα αλλά η συνταγή της Ελένης δεν άλλαξε σε τίποτα, με κύριο και μεγάλο προϊόν τον εαυτό της, που τι σημασία έχει τι στήλες παρουσιάζει και τι λένε οι άλλοι γύρω της! Το κοινό την Ελένη βλέπει, έτσι κι αλλιώς. Άντε και ένας Μαρτάκης να πάνε τα φαρμάκια κάτω με κάτι το ωραίο και όλα καλά σα να μη πέρασε μια μέρα… 

Και αρχίσαν οι πρεμιέρες, λοιπόν και πιο πολλά δημοσιεύματα στο διαδίκτυο είχε η Ζαρίφη με τα μπλε, παρά η Ελένη με τα σημειολογικά λευκά και ετοιμάζεται και ο Λαζόπουλος με δυο εκπομπές και από δίπλα και η Αννίτα Πάνια, με ένα σόου απ αυτά που μπορούμε να προβλέψουμε.

Η Ναταλία Γερμανού πάλι, στο «Μες στην καλή χαρά», που θα έπρεπε να λέγεται «Μη δένεσαι πανελίστα μ αυτόν τον καναπέ, του χρόνου θα καθίσει άλλος», έκανε αυτό που κάνει χρόνια με μόνες αλλαγές στη ξανθιά με μίνι και στα βουβά πρόσωπα που κάθονται γύρω της. Και αφού μια χαρά τα καταφέρνει μόνη της, τι τους θέλουν εκεί στον ΑΛΦΑ τους γύρω γύρω; Ίσα για να πληρώνουν μπλοκάκια κάθε τέλος μήνα; Η δε Αραβανή μας κατέπληξε! Δε πονάνε τα ζυγωματικά της απ το τόσο χαμόγελο; Μήπως αν μιλούσε και λίγο θα εκλαμβάνονταν ως γυμναστική για τους μυς της ώστε να μην αδρανήσουν;

Η Ηλιάκη και ο Μουτσινάς συνεχίζουν να παίζουν παιχνίδια μεταξύ τους σε παγκόσμια πρωτοτυπία ενός τηλεπαιχνιδιού αποκλειστικά για παρουσιαστές, σωσμένοι απ την καλή αίσθηση του χιούμορ τους και την ταχύτητα των εναλλαγών στα θέματα τους.

Το Σταρ, σα Σταρ επιμένει σε θέματα του ελαφρολαικού, με χαρισματικές προσωπικότητες σαν την Ελεονόρα και την Τατιάνα στην παρουσίαση.
Όλοι οι άνθρωποι επαγγελματίες είναι και εργαζόμενοι βγάζουν το ψωμάκι τους. Πραγματικά δε μπορείς να δυσοιωνίζεσαι απ το ξημέρωμα μέχρι τα μεσάνυχτα με την κρίση. Και κάτι άλλο θες να ακούσεις και να ξεχαστείς και με βλακιούλες και χαζομαρούλες να αφεθείς για να μη κάνεις συνεχώς τον Νόαμ Τσόμσκι σε περίσκεψη.

Όμως αυτή η έλλειψη ποικιλίας, οι αναμασώμενες συνταγές, οι ίδιες σκαλέτες φωτοτυπία, τα γνωστά πρόσωπα, τα δεδομένα αστεία, οι ανοστιές, οι ανταλλαγές φιλοφρονήσεων, η φροντίδα του να τηρείται η ιεραρχία με την υψηλή πάντα κυριότητα του εκοπομπάρχη, οι ετήσιες ερωτήσεις στους ίδιους καλεσμένους με την ίδια σειρά, τα γνωστά τραγούδια, οι ανέμπνευστες ενάρξεις. Κάνει και μελαγχολία και θλίψη έξω έρχεται και εδώ αυτός ο ανούσιος θόρυβος, αυτή η αγχωμένη φλυάρια και η μοναξιά γίνεται εθνική υπόθεση!

Μια εθνική υπόθεση με φοβισμένες παρουσιάστριες κούκλες μες στην γυαλάδα τους, να πατάνε πάνω σε πάγο, γιατί τίποτα δεν ήταν όπως το ήξεραν και το κοινό είναι απρόβλεπτο. Σουσούμια, τερτίπια, φερσίματα του παρελθόντος πέφτουν σε ένα κενό ανοχής, αταραξίας, όπως οι νέοι φόροι. Για το καλό και το κακό, τη γοητεία ή την εγκληματική υποβολή πείνας και εξαθλίωσης, δείχνουμε να αντιδρούμε το ίδιο. Με μια σχιζοειδούς τύπου αδιαφορία. Γιατί όλοι ακούμε τις δικές μας εσωτερικές φωνές. Ο έξω ήχος της τηλεόρασης είναι απλά το φόντο της δικής μας χορωδίας…