Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
 
Veni, vidi, vici -κατά πάσα πιθανότητα- η Άνγκελα Μέρκελ! Και ουφ έφυγε, να πάμε στις δουλειές μας χωρίς χημικά, γκλοπ γύρω μας, ασπίδες και διάφορα χάπενινγκς. Χαπενινγκς, όπως εκείνος ο γυμνός που ξαφνικά του την έδωσε και τσίτσιδος άρχισε και έτρεχε γύρω απ το Σύνταγμα λες και ήθελε να μπει στο Γκίνες. Τα χασαν ως και τα ΜΑΤ! Έκθαμβοι κοιτούσαν, με τις ασπίδες κατεβασμένες και τα γκλοπ να κρέμονται νεκρά στο πλάι, τον νεαρό επιδειξία και διαμαρτυρόμενο! Μετά είχε κάτι άλλους που ντυθήκαν ναζί – καρναβάλια, λες και δεν έχουμε δικούς μας ορίτζιναλ να αμωλήσουμε ελευθέρους και καίγανε ναζιστικές σημαίες και πάλι, λες και δεν έχουμε σχετικά δικά μας εμβλήματα, να μοστράροντας νομοταγώς μάλιστα.

Και να τα κόκκινα χαλιά η χαρά της Μοιραράκη και να οι ανακρούσεις των εθνικών ύμνων - της Γερμανίας τον εκτελέσαμε πιο φάλτσα, είδα που τρόμαξε να τον αναγνωρίσει η Μέρκελ! Είχαμε τον ταξικό αγώνα του Καμμένου, που έζησε ο κυρ Παναγιώτης μέρες Μάη του 68 που ποιος να του το λέγε! Θαυμάσαμε την αίσθηση του καλού γούστου της Γερμανίδας καγκελαρίου, με το ίδιο παντελόνι και τη τριπλή χρωματική εκδοχή σακακιού, πλύνε – βαλε όλα, με το στραβοπατημένο παπούτσι!

Μα καλά, κοτζάμ Γερμανία έναν Τσέλιο, ένα Κωστέτσο, έναν Μάρκελλο Νύκτα, βρε αδελφέ, δεν έχουν να της μιλήσει για την εξέλιξη της μόδας τον τελευταίο αιώνα; Οι δε τηλεοράσεις βοούσαν απόψεις προπαραμονές, παραμονές και ανήμερα της επίσκεψης. Υποθέτουμε πως την επόμενη, την μεθεπομένη και άλλη μια μέρα μετά, θα χουμε τις αναλύσεις και πόσα κέρδισε ο Σαμαράς και τι νίκη σημείωσε το έθνος (της Γερμανίας φυσικά! Αμ τι το δικό μας;).

Ο Βορίδης – Κλούνεϊ, το βράδυ ήταν στης Σταη, το πρωί στου Καμπουράκη και στου Οικονομέα. Για να αλλάξει πουκάμισο και γραβάτα και να τραβήξει και ένα ξύρισμα θα πήγε σπίτι! Τον Πρετεντέρη όχι, δεν τον τίμησε αυτή τη φορά με την παρουσία του, που πέρισυ νομίζαμε πως είναι συνεργάτες και συμπαρουσιάζουν. Δεν πειράζει θα μου πείτε, αρχή είναι της σεζόν! Κατά τα αλλά, η Γερμανίδα Σάυλοκ, η θεσμική τοκογλύφα της Ευρώπης, κάθισε κάτι ωρίτσες στην χώρα και μετά την έκανε για το εξωτικό Βερολίνο, που εκτιμούν το γούστο της και την ψηφίζουν και όλας, διότι εδώ μη νομίζετε, αν διεξαχθεί διαγώνισμος για το πιο μισητό πρόσωπο στον πλανήτη αυτή, ο Χίτλερ και οι δοσάδες που τηλεφωνούν απ τις τράπεζες θα βγουν φιναλίστ!

Και; Πάει και αυτό! Άντε τώρα για καθάρισμα τα χαλιά… (τόση φασαρία και τόσα έξοδα για ένα μίτινγ 2 ωρών; Μέσω Skype να το κάναν πιο πολύ θα συνέφερε!)