Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα


Φωνάζουν!
Από το πρωί, με το που χαράζει ο Θεούλης τη μέρα, πιάνουνε στασίδι στις πρώτες ενημερωτικές εκπομπές. Φωνάζουν! Είναι σίγουροι πως μόνο αυτοί κατέχουν την πλήρη αλήθεια, κατατροπώνουν πολιτικούς αντίπαλους, μας σώζουν καθημερινά και είναι απόλυτα ευχαριστημένοι με τους εαυτούς τους, τις επιλογές τους τις πολιτικές, τους χειρισμούς τους, τις γνώσεις τους, τις επαφές τους. 


Φωνάζουν! Οι εκπομπάρχες ξέρουν πως μ' αυτούς θα κάνουν νούμερα! Όσο πιο δυνατή η φωνή, τόσο πιο υψηλή η τηλεθέαση! Εμπρηστικές παράφορες προσωπικότητες, γραββατωμένες, καλοραμμένες, καλοζωισμένες, ικανοποιημένες έως αυτοϊκανοποιημένες. Σαν περαστικοί απ' αυτό το κράτος! Σαν φιλοξενούμενοι! Συνεχίζουν στα μεσημεριανά δελτία με δηλώσεις, στα ραδιόφωνα, με κάτι σχολιάκια στα τουίτερ και στα φέις μπουκ. Ευτυχώς γι' αυτούς αρχίζουν τα δελτία ειδήσεων των 8! Βροντόφωνες παρουσίες ξανά! Γυαλισμένα, καλοβαμμένα μαλλιά, μποτοξαρισμενα μέτωπα, τρέντι οι γραβάτες, πιο βραδινές! Μετά –ανάλογα τη νύχτα- εκπομπές!

Περιφρονητικοί σε κάθε αντίθετη άποψη, επιθετικοί, ειρωνικοί, προβλέψιμοι. «Ε! αφήστε με να ολοκληρώσω!», «εσείς γιατί δε τα κάνατε καλύτερα;», «εσείς φταίτε», «εμείς σώσαμε τη χώρα» (προφανώς κάποια διπλανή μας και όχι τη δική μας, γιατί αυτή δεν σώθηκε και ούτε εμείς μαζί της!), «εμείς πήραμε τα ρίσκα μας», «εγώ δε σας διέκοψα», «περίμενα υπομονετικά την σειρά μου να μιλήσω και τώρα μιλάτε πάλι εσείς», «δε βαρεθήκατε αυτήν την καραμέλα;», «δε ξέρετε τι λέτε», «εμείς δεν είπαμε ποτέ τέτοιο πράγμα» κλπ. Φωνές! Τις άλλες μέρες πάνε στα πιο μικρά κανάλια, όπου αισθάνονται ακόμη πιο άνετα και έχουν ακόμη πιο ηγετική αυτάρεσκη παρουσία! Φωνές!
 

Σ' αυτή τη «σωσμένη» χώρα, που τα παγωμένα καλοριφέρ απλά πιάνουν χώρο στα δωμάτια, που το κρέας και το ψαρί τείνουν να εκλείψουν απ' τη διατροφή μας, που γεννιούνται χιλιάδες παιδιά από ανασφάλιστους γονείς, ανασφάλιστα και αυτά, που όποιος χρωστάει πάνω από 500 ευρώ θα δημεύονται οι λογαριασμοί του (των φοροφυγάδων, νομίμων ή μη, όπου κοτζάμ κροίσοι, με τρόπο ζωής Μίδα, δηλώνουν λιγότερα έσοδα από μένα την μισθωτή για παράδειγμα, ούτε λόγος! Πού να τους βρουν τους λογαριασμούς άλλωστε, στην Ελβετία και στις οφ σορ στα Κέιμαν;), που οι αδύναμοι ζουν αβοήθητοι στη κόλαση, που το δημόσιο χρωστάει λεφτά σε όλους όσους έχει δοσοληψίες, που χάνονται λίστες φοροφυγάδων και μετά εμφανίζονται, σα να παίζουν γέροι άνθρωποι μες στη Βουλή, το «πούντο; πούντο το δαχτυλίδι», που ζούμε έναν ανθρωπιστικό κόλαφο, που το ηλεκτρικό ρεύμα κοστίζει όσο να 'χαμε να συντηρήσουμε πυρηνικό ντοπαρίστηκα στην αυλή μας, που οι φορολογίες μας αντιμετωπίζουν ως εφάμιλλους του Ντεμπαρντιέ (και που Πούτιν να μας δεχτεί τα μαύρα;), σ' αυτή τη «σωσμένη» χώρα λοιπόν, της σίσας, του AIDS, των ανθρώπινων σκιών με το κέντρο της Αθήνας ένα απόλυτο στέκι ναρκομανών, μας πείνασαν τα αυτιά οι φωνές. Σώστε μας άλλα ψιθυριστά, αν μπορείτε παρακαλώ… Ψιθυριστά… Όχι άλλο θόρυβο…