Χαμηλών τόνων άνθρωπος, ταλαντούχα ηθοποιός, γεμάτη με ελπιδοφόρα όνειρα και όρεξη για ζωή. Η Βάσω Λασκαράκη σε μία εποχή που η ανεργία χορεύει σε τρελούς ρυθμούς, έχει την τύχη να πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά του MEGA «Κλεμμένα Όνειρα» αλλά και στην παράσταση «Βάλ’ τον υπουργό στην πρίζα», που παίζεται στο Θέατρο Πειραιώς 131. Σε ένα διάλειμμα από τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις, μας μίλησε για τη ζωή της και τα πρώτα της βήματα στην ηθοποιία, την απιστία, το ενδεχόμενο να γίνει σύντομα μανούλα, τις αποτυχίες - προσωπικές και επαγγελματικές- που είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα, ενώ αποκάλυψε τον λόγο που η υποκριτική μπορεί να σε οδηγήσει στο κρεβάτι του ψυχίατρου.

Από τη Φανή Πλατσατούρα

- Συνεχίζουν οι καθυστερήσεις στις πληρωμές των συντελεστών στα «Κλεμμένα Όνειρα»; Δώσε μας μια γεύση από το τι θα δούμε στα επόμενα επεισόδια. Γενικά ως άνθρωπος, είσαι τηλεορασάκιας;
 

«Υπήρξαν και στα "Κλεμμένα Όνειρα" αρκετές καθυστερήσεις πληρωμών είναι η αλήθεια αλλά προσπαθούν, τόσο η παραγωγή όσο και το κανάλι, να είναι όσο πιο συνεπείς μπορούν. Από την ώρα που υπογράψαμε τα συμβόλαια, μας προειδοποίησαν για το τι μέλλει γενέσθαι. Λίγο πριν τις γιορτές υπήρξε ένα αρκετά μεγάλο οικονομικό κώλυμα, αλλά τελικά πήραμε κάποια χρήματα. Κάνουν και εκείνοι ό, τι καλύτερο μπορούν, τους εμπιστευόμαστε και κάνουμε όλοι υπομονή. Την επόμενη εβδομάδα θα παρακολουθείσετε πολλές αναπάντεχες εξελίξεις στη σειρά. Η Φαίη και ο Σταύρος θέλουν να είναι μαζί αλλά στον δρόμο τους θα έρθουν πολλά εμπόδια. Δεν θα τους χωρίσουν αλλά θα δυσκολέψουν τη σχέση τους, θα τους απομακρύνουν ως ζευγάρι. Ο Άρης, η Χρύσα και η μητέρα μου θα συνεχίσουν την πίεση και τις πλεκτάνες τους για να μας χωρίσουν. Η τηλεόραση σπίτι μας είναι πάντα ανοιχτή αλλά δεν υπάρχει πλέον κάποια σειρά να δεις...»

- Στη σειρά του MEGA υποδύεσαι μια κοπέλα αρκετά υποχωρητική, εγκλωβισμένη στα δεσμά της μητέρας της που προσπαθεί να κάνει την επανάστασή της. Εσύ έχεις υπάρξει επαναστάτρια ή έχεις ίσως θυματοποιηθεί κάποιες φορές, όπως η τηλεοπτική Φαίη;

«Δε νομίζω ότι έχω υπάρξει ποτέ θύμα στη ζωή μου. Άσε που πιστεύω πως τις περισσότερες φορές είμαστε θύματα του ίδιου μας του εαυτού και όχι τρίτων. Ο χειρότερος εχθρός πάντα είναι ο εαυτός μας. Ποτέ δεν άφησα άλλους ανθρώπους να ορίσουν εν γνώσει μου τη ζωή μου. Υπάρχουν φορές βέβαια που υπήρξα λίγο ευάλωτη, αλλά θύμα ποτέ. Ούτε ιδιαίτερα επαναστατική είμαι. Ίσως η μεγαλύτερη επανάστασή μου ήταν πως στα 27 μου χρόνια άφησα την οικογενειακή θαλπωρή στη Θεσσαλονίκη για να κυνηγήσω το όνειρο της υποκριτικής στην Αθήνα. Και ευτυχώς μου βγήκε σε καλό. Ήμουν πάντα πολύ ήσυχη και ως παιδί και ως έφηβη, δεν έδωσα ποτέ στεναχώρια στους γονείς μου».

- Είσαι μοναχοπαίδι, απ΄ ότι γνωρίζω. Κακομαθημένη έχεις υπάρξει;

«Όχι καθόλου. Πάντα οι γονείς μου έλεγαν πως μακάρι όλα τα παιδιά του κόσμου να ήταν τόσο ήσυχα, όπως ήμουν εγώ. Μακάρι λοιπόν, και τα δικά μου παιδιά να βγουν σαν και 'μενα». (γέλια)

- Αφού μιλάμε για παιδιά, να σε ρωτήσω αν το δικό σου βιολογικό ρολόι έχει χτυπήσει. Με τον Γιάννη (Τσιμιτσέλη) είστε μαζί περίπου 3 χρόνια, σκέφτεστε να παντρευτείτε σύντομα; Έχει γίνει η πρόταση γάμου;

«Όχι δεν έχει χτυπήσει ακόμη. Σε άλλους ανθρώπους απλά χτυπάει, σε άλλους τυχαίνει. Ούτε σχέδια γάμου υπάρχουν. Κάποια στιγμή θα έρθει ως φυσική εξέλιξη μιας σχέσης, αλλά δεν είναι κάτι που σχεδιάζω τώρα. Δεν ζω για τη στιγμή που θα ντυθώ νυφούλα. Άλλωστε, όταν είσαι πολλά χρόνια σε μία σχέση, είναι σαν να έχεις κάνει έναν μικρό γάμο. Πρόταση γάμου λοιπόν, με την ειδική έννοια δεν έχω δεχτεί ποτέ». 


- Ο σύντροφός σου είναι πολύ γοητευτικός και ελκύει ερωτικά πολλές γυναίκες. Σε κάποιες ακραίες εκδηλώσεις θαυμασμού τους, ζωντανεύει καθόλου μέσα σου το τέρας της ζήλιας; Πόσο εύκολο είναι τελικά να έχεις σχέση με έναν άνθρωπο που κάνει το ίδιο επάγγελμα με εσένα;

«Όχι καλέ, για πιο τέρας ζήλιας μιλάμε; Είναι λογικό να τον προσελκύουν στον δρόμο, είναι ένας ωραίος άνδρας που αρέσει σε πολλές γυναίκες. Χαίρομαι πραγματικά που βρήκα έναν άνθρωπο να ταιριάζουμε. Με τον Γιάννη κάνουμε το ίδιο επάγγελμα, άρα υπάρχει κατανόηση. Παλαιότερα φανταζόμουν πως θα είναι κουραστικό να έχεις σχέση με ηθοποιό. Μεγαλώνοντας είδα αλλιώς τα πράγματα...»

- Εξ΄ όσων γνωρίζω είχες και παλαιότερα έναν δεσμό, ο οποίος κράτησε δέκα ολόκληρα χρόνια, μια μικρή ζωή δηλαδή. Για ποιον λόγο θα έβαζες οριστικό τέλος σε μία σχέση; Η απιστία είναι ένας από αυτούς;

«Οι άνθρωποι χωρίζουν όταν δε μπορούν να είναι άλλο μαζί. Όταν θέλεις να πας παρακάτω, αναγκαστικά τελειώνεις μία σχέση. 
Τώρα για την απιστία τι να σου πω, δεν με έχουν απατήσει ποτέ, για να ξέρω αν θα τη συγχωρούσα. Τουλάχιστον δεν το έχω μάθει. Δεν νομίζω όμως ότι θα μπορούσα ως άνθρωπος να τη συγχωρέσω, όσο και αν αγαπώ τον σύντροφό μου. Μακάρι να μην μου συμβεί ποτέ ή να μην το μάθω».

- Η αποτυχία - προσωπική ή επαγγελματική - ως αποτέλεσμα κάποιων επιλογών μας τι γεύση σου αφήνει; Η απόρριψη; Η εξουσία;

«Φοβάμαι την προσωπική αποτυχία πολύ περισσότερο από την επαγγελματική. Με ταράζει το ενδεχόμενο να αποτύχω στα προσωπικά μου, γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι που σου φέρνουν την ισορροπία. Αν δεν είσαι καλά στα προσωπικά σου, δε μπορείς να πετύχεις και στα επαγγελματικά. Δεν θα έβαζα ποτέ λοιπόν την προσωπική μου ζωή σε δεύτερη μοίρα για τα επαγγελματικά. Σε ό, τι αφορά την εξουσία, δεν με αφορά. Ο πρωταθλητισμός δεν είναι αυτοσκοπός μου. Δεν θέλω να έχω εξουσία, ούτε εγώ ούτε οι άνθρωποι που είναι δίπλα μου. Μου αρέσει να είμαι καλή στους ρόλους που υποδύομαι, να κλείνω όμορφες δουλειές και να έχουν ανταπόκριση στον κόσμο αυτά που κάνω».

- Και η απόρριψη; Τι ρόλο παίζει στη ζωή σου; Φαντάζομαι στα πρώτα σου βήματα ως ηθοποιός, θα την είχες βιώσει έντονα, όπως οι περισσότεροι καλλιτέχνες. Την πρώτη σου οντισιόν την θυμάσαι;


«Eίναι μέρος του επαγγέλματος και οι κλειστές πόρτες και οι απορρίψεις. Προσωπικά όταν ξεκίνησα την ηθοποιία, δεν γνώριζα κανέναν. Είναι και λίγο θέμα συγκυριών, να βρεθείς την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο. Οπότε ναι πέρα από το ταλέντο πρέπει και "να το χεις", όπως λέμε στον χώρο. Πρέπει να έχεις μια πολυσχιδή προσωπικότητα για να γίνεις ηθοποιός, μια μούρλα. Η πρώτη μου οντισιόν έγινε αμέσως μετά τις διπλωματικές εξετάσεις στο ΚΘΒΕ, όπου με φώναξαν για να παίξω σε ένα παιδικό θέατρο στη Θεσσαλονίκη. Τελικά δεν πήρα τον ρόλο, επειδή δεν τραγουδούσα πολύ καλά. Αλλά αυτή είναι η φύση της δουλειάς. Δεν κάνω αυτό το επάγγελμα για ψυχοθεραπεία, για έμενα είναι καθαρά ένα επάγγελμα, όπως όλα τα άλλα. Μη σου πω πως το συγκεκριμένο θα με στείλει στον ψυχιάτρο τελικά, λόγω τρεξίματος και πολύωρων γυρισμάτων». (γέλια)

- Ποιους ηθοποιούς της γενιάς σου ξεχωρίζεις; Έχεις φιλίες από τον χώρο της ηθοποιίας ή είσαι λίγο επιφυλακτική, ως άτομο;
 

«Στη γενιά μου υπάρχουν πολλά παιδιά με ταλέντο. Ξεχωρίζω τον Θανάση Τσαλταμπάση, τη Τζένη Θεωνά, την Πηνελόπη Αναστασοπούλου, την Αθηνά Οικονομάκου με την οποία παίζουμε μαζί και στο σήριαλ και είμαστε και φίλες. Σαν άνθρωπος είμαι πάντα πολύ επιφυλακτικός, αλλά δεν είναι θέμα χώρου, είναι το "κλικ" που σου κάνει ο άλλος. Αυτή η δουλειά σε καλεί να συναναστρέφεσαι καθημερινά για έξι μήνες με άλλους συναδέλφους, οπότε είναι λογικό να χτιστούν και κάποιες φιλίες. Από το σχολείο για παράδειγμα έχω κρατήσει μόνο μία φίλη μου. Η αλήθεια είναι ότι μετά από κάποια χρόνια, είναι και λίγο δύσκολο να κάνεις νέες φιλίες. Μέχρι στιγμής πάντως δεν έχω γνωρίσει στον συγκεκριμένο χώρο κάποιον άνθρωπο που να μου έχει αφήσει κακή εντύπωση». 

- Αποταμιεύεις χρήματα ή είσαι σπάταλη; Λειτουργούν για εσένα ψυχοθεραπευτικά για παράδειγμα, τα ψώνια;

«Ποτέ δεν έβαζα χρήματα στην άκρη, γιατί δεν έβγαζα πολλά ώστε να έχω αυτήν τη δυνατότητα. Πλέον ευτυχώς δε μένω πια μόνη μου, οπότε έχουν περιοριστεί λίγο τα έξοδα, αλλά γενικώς δεν θα έλεγα ότι είμαι σπάταλη. Δεν θα ξοδέψω χρήματα σε ρούχα και παπούτσια, οι περισσότερες σπατάλες που κάνω είναι για το σπίτι μας, τη διακοσμησή του κλπ. Δεν θεωρούμαι πάντως από τις γυναίκες που δεν θα κοιμηθούν το βράδυ, επειδή δεν έχουν τα χρήματα να πάρουν ένα νέο ζευγάρι παπούτσια».