Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
Θυμάμαι τη Μαρία, ρεπόρτερ στις ειδήσεις και στο Mega. Τέλειωνε το Πανεπιστήμιο και οδηγούσε μηχανή μεγάλου κυβισμού, με τα δερμάτινα μπουφάν και τα heavy metal κράνη. Όταν παντρεύτηκε τον Σταμάτη Μαλέλη, δούλευε περισσότερο από κάθε άλλον εργαζόμενο μη και τυχόν εκθέσει τον σύζυγό της, ή πουν για την ίδια πως είναι αργόμισθη. Έκανε με ιδιαίτερη μαεστρία ένα από τα δυσκολότερα είδη δημοσιογραφίας, αυτό των συνεντεύξεων, κάνοντας το να φαίνεται αβίαστο και ο λόγος ουσιαστικός.

Όταν η Μαρία δυσαρεστείται, σιωπά. Δεν σηκώνει τηλέφωνο να βάλει μέσον, δεν ψιθυρίζει σε διαδρόμους, δεν επιδιώκει να γίνει αρεστή στους επικεφαλείς. Ιδιαίτερη αγαπημένη στους συναδέλφους της πάντα –και εννοώ τους δημοσιογράφους- δεν αρέσκεται σε κοσμικές εμφανίσεις, δε συχνάζει σε στέκια της μόδας και στο θέατρο ακόμα, δε πάει σε πρεμιέρες, αλλά σε καθημερινές παραστάσεις και ζητάει θέση από τη μέση και πίσω.

Πέρα απ' τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις, τα τελευταία 13 χρόνια έκανε κάθε Σαββατοκύριακο, εκπομπές στον Αθήνα 9,84. Συνεντεύξεις, ασυνήθιστες μουσικές, ανάδειξη θεμάτων και πρόσωπων έξω από τα καθιερωμένα ήταν το υλικό της. Για κάποιο λόγο, η δημοτική ραδιοφωνία την σταμάτησε. Η διακοπή συνεργασίας συνοδεύτηκε από σχόλια δημοσιογράφων που σίγουρα δεν είχαν ποτέ δουλέψει μαζί της, γιατί έδειχναν κατάφωρα πως δεν ξέρουν την έλλειψη βεντετισμών αυτής της γυναίκας που μπορεί να είναι από τις πιο κομψές στην Αθήνα, αλλά κουβαλάει πάντα μαζί της, την easy rider που μαρσάρει και φεύγει.

Η επίσημη δικαιολογία του σταθμού, ήταν πως εκείνη έχει κι άλλη δουλειά ενώ άλλοι συνάδελφοι της εκεί, όχι. Με μια πρόχειρη ματιά στο πρόγραμμα βλέπουμε κι άλλους να έχουν άλλες δουλειές, άρα δυσπιστούμε για την αιτία. Δεν είναι πως δεν θα επιζήσει η ελληνική ραδιοφωνία με την απουσία της Μαρίας. Είναι όμως άδικη η απομάκρυνση ενός εργαζομένου από ένα μέσο που και αγαπούσε και τον αγαπούσε. Και ακόμη πιο άδικο να σχολιάζουμε με επιθετικότητα και ειρωνεία τη δουλειά ενός ανθρώπου, ειδικά αν δεν έχουμε μπει καν στον κόπο να τον ακούσουμε, να προσέξουμε την εργασία του, εξυπηρετώντας αλλότρια συμφέροντα…

Αυτά, γιατί προσωπικά της έχω και μεγάλη συμπάθεια..