Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
 
«Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους κακορίζικους, όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης» - στρατηγός Μακρυγιάννης  

Είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη ο πιο σημαντικός ηθοποιός του καιρού μας, όχι μόνο γιατί έχει ένα κοινό που πάντα απαιτεί από αυτόν, αλλά και διότι έφτιαξε σχολή υποκριτικής, με δεκάδες να τον μιμούνται ή άλλους να βαδίζουν πάνω στα σκηνικά του ευρήματα.

Είναι αιρετικός, απρόβλεπτος σε επιλογές, μοιάζει να μη χωράει σε φόρμες και καλούπια και να αδιαφορεί για κάθε πεπατημένη, αν και ο ίδιος έγραψε εδώ στο Newpost πως θεωρεί εαυτόν απλώς τον πιο χαλκέντερο μιας και πολλοί, οι πιο ευαίσθητοι από την γενιά του δεν άντεξαν και έφυγαν για το σπίτι στα μισά της διαδρομής.

Προς Θεού, την όποια οικειότητα, δεν θέλω να την κάνω  εφαλτήριο, για τυχόν αναγνωσιμότητα, απλά νιώθω πως οφείλω στον εαυτό μου και στα υλικά ψυχής που τόσα χρόνια, μου πρόσφερε αυτός από την σκηνή και εγώ –εμείς- στην πλατεία, από το «Χιτ» που τον πρωτοείδα δίπλα στον ιερό Δημήτρη Χορν, στο πιο αγαπημένο μου, παράδοξο «Καρδιά σκύλου» που ερμήνευε ένα αδέσποτο σκυλί στη Σοβιετική Ένωση, στον «Πατέρα» του Στρίμπεργκ, μέχρι το Σλουθ και τη τωρινή του, άκρως πολιτική «Συνέντευξη». Επειδή όμως, εκτιμήσεις με υποκειμενικά στοιχεία μπορούν να θεωρηθούν αυτά, να βάλουμε ως κοινή βάση, την προσπάθεια, τη διάρκεια, τις επιλογές ρεπερτορίου του και να αναρωτηθούμε γι' αυτό που αιωρείται πάνω από τα κεφάλια όλων μας: πότε θα χτυπήσει η πόρτα και δε θα 'ναι ο γαλατάς;

Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από πληροφορίες για τη Λίστα Λαγκάρντ, για πάμπλουτους Έλληνες με καταθέσεις τεραστίων ποσών, χωρίς διαφάνεια, στο εξωτερικό, για συγγενείς πολιτικών με εκατομμύρια, για άλλα που παράπεσαν -όπου το 1.000.000 θεωρείται για αυτούς ψιλά για τσιγάρα και για έξοδα κίνησης- για μεγάλους φοροφυγάδες, για φτιαχτές οφ σορ που δικαιολογούν βιλάρες και πολυτελή αυτοκίνητα, για Φιλιππινέζες συγγενών ισχυρών πολίτικων που οδηγούν Πόρσε, για εκδότες και μεγαλοδημοσιογράφους που παίζουν με τα εκατομμύρια και που χρωστάνε παντού αλλά επιβραβεύονται με δάνεια, ενώ χρωστάνε σε εργαζομένους, τράπεζες και Δημόσιο. Αντίθετα σε όλους εμάς, αν χρωστάς πάνω από 3000 ευρώ στο δημόσιο, σε ΤΕΒΕ, ΙΚΑ, Εφορία, σε περιμένει το αυτόφωρο.

Απ' όλες λοιπόν τις πληροφορίες, αυτό που μένει είναι πως ο Γιώργος Κιμούλης γίνεται εκείνος που ψάχνουν κάθε του λογαριασμό οικονομικό με κάθε φορέα, τον κάνουν φύλλο και φτερό και καραδοκούν να τον χρήσουν αποδιοπομπαίο τράγο. Την μια ήταν ένας διακανονισμός με καθυστέρηση μιας εβδομάδας στην πληρωμή. Εχθές ήταν μια επιταγή από το 1992 πιθανόν, για ένα ευτελές πόσον. Οι αστυνομικοί είχαν την ευγένεια να τον περιμένουν να τελειώσει την παράσταση –και να δεις μωρέ ποιος σοφός έλεγε πως πιο πολύ από τον δήμιο σιχαίνομαι τον βοηθό του-;

Μετά το χειροκρότημα, σειρά είχε το αυτόφωρο. Τα δαχτυλικά αποτυπώματα. Οι φωτογραφίες προφίλ και ανφάς! Ο εχθρός του λαού, είναι ένας ρόλος, αλλά ο Ιψενικός λόγος είναι αιωνία καταγγελία που βρίσκει ωραίες εξουσιαστικές εφαρμογές. Ο ηθοποιός πλήρωσε το ευτελές ποσόν, γύρισε σπίτι του, επέστρεψε στο δικό του όπλο, την Τέχνη. Και τώρα; Τι θα συμβεί; Θα του βρουν πιθανόν κάποια κλήση; Γιατί όλο αυτό μου κάνει εξουθενωτική προσπάθεια εξόντωσης, που δεν αφορά μόνο στην καθημερινότητα του Κιμούλη αλλά όλων μας.

Μη μου πείτε πως δεν σας έχει συμβεί ή δεν έχετε κάποιον φίλο να του 'χει τύχει; Μια συνάδελφος εδώ, για ένα χιλιάρικο στο ΤΕΒΕ, βρέθηκε νύχτα, ώρα μετά από ατύχημα με τα αυτοκίνητο της, στο αυτόφωρο. Ένας άλλος φίλος με μικρό καφέ, γελάει γιατί αυτά τα 'χει συνηθίσει. Και αύριο πολύ απλά έρχεται η σειρά μας. Με μια αίσθηση πάντα αδικίας και νόμων που μοιάζουν να λειτουργούν επιλεκτικά, αν δεν έχεις πολλά λεφτά στα εξωτικά Κέιμαν της καταπράσινης Καραϊβικής, αν μη τι άλλο. 

Και αν στόχος ήταν να γίνει ο Κιμούλης πεδίο επίδειξης ενός κράτους που εξαντλεί την αυστηρότητα του για χάρη των εντυπώσεων, τα νέα μαντάτα που φτάνουν στα δημοσιογραφικά γραφεία και προσεχώς και στα σπίτια μας και οι μικροί οφειλέτες στην Εφορία θα βλέπουν τα λεφτά τους να κατάσχονται από τις μισθοδοσίες τους ή τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, αν αυτοί είναι πάνω από χίλια ευρώ (στα 1050 τράβηξες και κάηκες μεγάλε!), καταφέρνουν ακριβώς το αντίθετο! Να είναι ένας από μας…