Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
Κύριε Γιώργη Αυτιά μου, εγώ πολύ σε συμπόνεσα! Μα να δουλεύεις στα οικονομικά και στα πολιτικά, χρόνια πολλά, να κοιμάσαι σε καναπέ στην άκρη του γραφείου, να πρέπει να 'σαι στη δουλειά στις 4.30 τα ξημερώματα και να φεύγεις –αν φύγεις- στις 7 και στις 8 και να 'χεις συνέντευξη τον κ. Τσίπρα και να σου λέει ο "Σαμαράς είναι ο Μπενίνι στο "Η ζωή είναι ωραία" και προσπαθεί να κάνει το Νταχάου παιδική χαρά";

Να 'χεις φάει τα νιάτα σου στην πολιτική και να στη βγαίνει με παρομοίωση, σινεφίλ; Είναι σα να πει η Αγγελική Ηλιάδη στον Γιάννη Πουλόπουλο, τον Γιουροβιζινολόγο μας, ξαφνικά πως «ο Αγάθωνας είναι στο συγκεκριμένο μουσικό διαγωνισμό σα να προσπαθεί να επιλύσει το άλυτο πρόβλημα της θεωρίας των αριθμών, όσον αφορά στην εικασία του Γκόλντμπαχ». Μα θα στρώσεις συζήτηση έτσι κυρ Αλέξη μου;

Αφού ο άνθρωπος, ο κύριος Αυτιάς δε προλαβαίνει να κοιμηθεί, σινεμά θα ευκαιρεί να βλέπει; Του μένουν δυο ώρες ελεύθερες; Θα το κόψει σε έναν ύπνο, δε θα κάτσει να δει καρέ καρέ και να αναλύσει το «Θεώρημα» του Παζολίνι ή την «Έκλειψη» του Αντονίνι!

Και το χειροτερεύει ο κ. Τσίπρας μετά! Εδώ δεν ξέρει τα κλασικά ο Γιώργος Αυτιάς θα παίζει στα δάχτυλα τα νεανικά – παιδικά; «Εμείς κατ' αρχάς θα πρέπει να σταματήσουμε την καταστροφή. Δεν είμαι ο Χάρι Πότερ και δεν έχω μαγικά ραβδιά…»… Ε! Αρχηγέ μου της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας ταύτης, την άλλη φορά δεν είναι δώσεις συνέντευξη στον Γιώργο Αυτιά με τόσα κινηματογραφικά παραδείγματα αλλά στον… Παναγιώτη Τιμογιαννάκη!