Ηθοποιός που έχει αποδείξει πολλάκις την καλλιτεχνική της αξία, γυναίκα που συνηθίζει να σπάει τους «γυάλινους κόσμους» που εμφανίζονται με τη μορφή απειλητικών σκιών στη ζωή της. Είναι η Ναταλία Τσαλίκη. Επιβλητική ως παρουσία, φαινομενικά μόνο άθραυστη, υπερασπίστρια της αλήθειας που πρεσβεύει. Αναπνέει μέσα από το θέατρο και όπως εξομολογείται «η δουλειά μου απαιτεί πλήρη αφοσίωση, είναι αυτή που μου δίνει το όραμα». Δεν της αρέσει να δίνει συμβουλές, δεν την αφορούν οι μικρότητες, δεν πιστεύει στην κληρονομιά του ταλέντου...

Από τη Φανή Πλατσατούρα
 

- Ο «Γυάλινος Κόσμος», μετά την επιτυχία που σημείωσε στην Αθήνα, ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη. Μέχρι πότε θα δίνετε παραστάσεις στη συμπρωτεύουσα; Βρίσκεστε ήδη σε συζητήσεις για την επόμενη δουλειά σας;

«Θα παίζουμε στη Θεσσαλονίκη και στο θέατρο Αυλαία μέχρι τις 10 Μαρτίου. Βέβαια, έχω ξεκινήσει ήδη τις ετοιμασίες για το θεατρικό έργο της επόμενης χρονιάς. Το ρίσκο είναι μεγάλο λόγω κρίσης προσπαθούμε, όμως, να μην επηρεαζόμαστε από τον κοινωνικό μας περίγυρο για να μπορούμε να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας. Η δουλειά του ηθοποιού απαιτεί πλήρη αφοσίωση στον στόχο».

- Στην παράσταση υποδύεστε την Αμάντα, μια γυναίκα εγκλωβισμένη σε έναν κόσμο που δεν χωρά η πραγματικότητα. Εσάς ποιες καταστάσεις μπορούν να σας εγκλωβίσουν και ποιοι είναι οι δικοί σας μηχανισμοί άμυνας;

«
Όχι ευτυχώς εγώ δεν έχω νιώσει ποτέ τόσο εγκλωβισμένη όσο η ηρωίδα που υποδύομαι. Δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να ξεφύγω από την πραγματικότητα. Δύσκολες καταστάσεις ναι βίωσα αρκετές στη ζωή μου. Μία αρρώστια, μια κατάθλιψη, μια μεγάλη δυσκολία. Το πρόβλημα ξεπερνιέται μόνο αν το κοιτάξεις κατάματα. Τότε μόνο βρίσκεις διεξόδους και λύσεις».

- Το θέατρο, η επαφή με το κοινό, οι ρόλοι που υποδύεστε, κάνουν καλό στην ψυχή σας;

«Καλό στην ψυχή σου κάνει το να έχεις τα εφόδια να κάνεις σωστά τη δουλειά σου. Να ρίχνεις την ενέργειά σου σε κάποιον σκοπό. Η δουλειά σου είναι αυτή που μπορεί να σου προσφέρει το όραμα...»

- Κάνετε ένα επάγγελμα που βασίζεται στην εικόνα. Ο κόσμος στον δρόμο σας αναγνωρίζει και σας εκφράζει τη συμπάθειά του. Υπήρξαν στιγμές που επιθυμήσατε να είστε άγνωστη μεταξύ αγνώστων;

«Δεν εισέπραξα τόσο μεγάλη δημοσιότητα όση φαντάζεστε. Μου αρέσει να περνάω απαρατήρητη στον δρόμο. Κάποιες στιγμές θα ήθελα να είμαι και εντελώς απαρατήρητη. Πρόκειται για μία ελευθερία που στερείσαι γι΄ αυτό και νιώθω πλήρη ελευθερία όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό. Εκεί δεν αισθάνομαι κανένα βλέμμα κολλημένο πάνω μου».

- Τελικά η κρίση που βιώνουμε θα μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, πιστεύετε;

«Εξαρτάται από τον άνθρωπο. Σε αυτή τη φάση δοκιμάζεται η αντοχή του κάθε ανθρώπου, το μέγεθός του και η ποιότητά του. Τελικά αυτή η κρίση είναι μία πολύ προσωπική υπόθεση. Είναι πιο δύσκολη και από έναν πόλεμο, γιατί στον πόλεμο είμαστε όλοι ενωμένοι, υπάρχει ένας κοινός στόχος. Τώρα σε αυτήν την κατάσταση που ζούμε ο στόχος δεν είναι ορατός, δεν υπάρχει δυστυχώς κάποιο όραμα. Το όραμα πρέπει να το ανακαλύψουμε εμείς οι ίδιοι και αυτό επιτυγχάνεται μόνον με σκληρή αυτοκριτική και με μία βαθύτερη δοκιμασία των αντοχών μας».

- Υπάρχουν πληροφορίες που θέλουν τον κ. Γιάννη Μπέζο να αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Εθνικού θεάτρου. Θεωρείτε πως η συγκεκριμένη πρόταση αποτελεί δικαίωση των χρόνιων κόπων του;

«
Ισχύουν όσα γράφονται. Ο Γιάννης έχει πρόταση να αναλάβει τη διεύθυνση του Εθνικού θεάτρου. Δεν θεωρώ πως είναι δικαίωση. Πιστεύω πως κάποιοι τον σκέφτηκαν γιατί έχουν αναγνωρίσει την πορεία του στον χώρο και τις δυνατότητές του να διευθύνει το πρώτο θέατρο της χώρας. Από εκεί και πέρα ξέρω πως πρόκειται για μία αρμοδιότητα πολύ ψυχοφθόρα, πολύ αγχωτική θα έλεγα, κυρίως στην εποχή μας. Δεν θα 'θελα να επεκταθώ παραπάνω στο συγκεκριμένο θέμα γιατί είναι κάτι που αφορά τον Γιάννη και η τελική απόφαση είναι δική του».

- Συχνά επιλέγετε να παίξετε μαζί με τον σύζυγό σας σε θέατρο και τηλεόραση. Για ποιον λόγο; Δεν φοβάστε μήπως επηρεαστεί η προσωπική σας σχέση ή κάποια αρνητικά σχόλια που ενδεχομένως προκύψουν από την επιλογή σας αυτή;

«Δεν πορεύτηκα ποτέ στη ζωή μου με τον φόβο του τι θα πουν οι άλλοι. Έπαιξα σε κάποια έργα μαζί με τον σύζυγό μου είτε επειδή μας έκανε κέφι, είτε επειδή θεωρούσαμε πως μπορούμε να υποδυθούμε με επιτυχία αυτούς τους ρόλους. Τα σχόλια και οι μικρότητες που αγγίζουν τα όρια του κουτσομπολιού δεν με αφορούν. Ποτέ δεν επηρεάστηκα από τέτοιου είδους αρνητικά σχόλια».

- Ρόλοι που φοβηθήκατε κατά τη διάρκεια της πολύχρονης πορείας σας στο θέατρο, υπήρξαν;

«Αρκετές φορές είπα "δεν ξέρω αν μπορώ να παίξω αυτόν τον ρόλο και να έχει επιτυχία". Αυτό το ένιωσα σε μεγάλο βαθμό με τη "βασίλισσα της ομορφιάς" του Μάρτιν Μακντόνα αλλά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως όσο πιο πολύ με φοβίζει ένας ρόλος, τόσο περισσότερο ενεργοποιούμαι και το αποτέλεσμα είναι περιέργως καλό».

- Είστε μια οικογένεια ηθοποιών. Όταν η κόρη σας, Ηρώ Μπέζου, σας ανακοίνωσε την απόφασή της να ασχοληθεί με την υποκριτική, ποια ήταν η πρώτη συμβουλή που της δώσατε; Πιστεύετε ότι το ταλέντο κληρονομείται;

«Δεν της έδωσα καμία συμβουλή γιατί διάλεξε ένα επάγγελμα που δεν χρειάζονται οι συμβουλές. Πρέπει να ανακαλύψεις τα πράγματα μόνος σου. Ούτε στην κληρονομιά του ταλέντου, πιστεύω. Έχει να κάνει καθαρά με τις προσλαμβάνουσες της παιδικής μας ηλικίας, τα ερεθίσματα που μας δίνει το περιβάλλον μας, που κατευθύνεις το μυαλό και τον ψυχισμό σου».

- Είστε μια γυναίκα φιλάρεσκη. Θα καταφεύγατε εύκολα στο χειρουργικό νυστέρι;

«
Δεν νομίζω ότι θα έπαιρνα εύκολα την απόφαση για μια πλαστική επέμβαση. Έχω μεγάλη φοβία με το νυστέρι. Και δόξα τον Θεό μια χαρά τα πάω μέχρι στιγμής με τον χρόνο».