Από τον Τάσο (ΤΑΖ) Θεοδωρόπουλο    
Επιστημονική πρόοδος ή εφιαλτικό σενάριο; Ναι, κλισέ το ερώτημα αλλά επίκαιρο, εφ' όσον οι επιστήμονες θριαμβευτικά, αποκάλεσαν την καλωδίωση των δύο ποντικών, ως «το πρώτο ζωντανό computer». Aφήνοντας ανοιχτά πολλά ενδεχόμενα τόσο για ένα καλύτερο όσο και για ένα οργουελικό μέλλον. Αφήνοντας «ανοιχτούς» (και καμμένους προφανώς) επίσης τους εγκέφαλους των ποντικιών που μετά την επιτυχή εξέλιξη του πειράματος, μπορούν να επικοινωνούν μέσω του ίντερνετ όντας σε απόσταση χιλιάδων μιλίων.  

Οι αμερικανοί ερευνητές, συνέδεσαν τους εγκέφαλους των ποντικών μέσω του Ίντερνετ επιτρέποντας τους να συνεργαστούν παρά τη μεταξύ τους απόσταση, σε αποφάσεις και έργα που είχαν για επιβράβευση ένα ποτήρι νερό. Ο ένας πόντικας βρισκόταν στο Duke Univercity της Νότιας Καρολίνας ενώ ο άλλος, πιο εξωτικά χαλαρός, για διακοπές στο Νατάλ της Βραζιλίας.  

Το πείραμα διεξήχθη κάτω από την επίβλεψη του διακεκριμένου στην παγκόσμια κοινότητα, ελληνικής καταγωγής νευροεπιστήμονα Μιγκέλ Νικολέλη, ο οποίος έχει αφοσιωθεί στις έρευνες αλληλεπίδρασης, σύνδεσης και διάδρασης του εγκεφάλου με τους υπολογιστές και την ρομποτική τεχνολογία. Όντας πρωτοπόρος στην δημιουργία συσκευών που επιτρέπουν σε ανθρώπους οι οποίοι υποφέρουν από παράλυση, να «ελέγξουν» με τη σκέψη τους υπολογιστές και ρομποτικά μέλη.  

«Το πείραμα απέδειξε πως καταφέραμε να δημιουργήσουμε έναν εξελιγμένο, απ' ευθείας δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα σε εγκεφάλους. Δημιουργώντας το πρώτο οργανικό κομπιούτερ», δήλωσε ο ίδιος ο Νικολέλης. Με την επιστημονική κοινότητα, να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, τις εξελίξεις σε έναν τομέα απεριορίστων δυνατοτήτων, όσον αφορά τη διασύνδεση εγκεφάλων.  

Και μένα προσωπικά, να αναρωτιέμαι τι ακριβώς πληροφορίες μπορούν και θέλουν να ανταλλάξουν δύο πόντικες με λοβοτομή, κι ένα σύρμα περασμένο στο κεφάλι τους, μέσα σε ένα κλουβί. Ή το κατά πόσο βρίσκω ελκυστικό το ενδεχόμενο του να μπορεί να συνδεθεί διαδικτυακά με το μυαλό μου, κάποιος υπερεγκέφαλος, σκανάροντας τη σκέψη μου.