Είναι από τους καλλιτέχνες εκείνους που χαίρεσαι να κάνεις συνέντευξη. Πρόσχαρoς, ιδιαίτερα ομιλητικός και με μία ανεπτυγμένη αίσθηση του χιούμορ. Ο λόγος για τον Ιωάννη Παπαζήση, ο οποίος πρωταγωνιστεί αυτή την περίοδο στη θεατρική παράσταση «Ο Συλλέκτης» και υποδύεται έναν ιδιόρρυθμο συλλέκτη πεταλούδων. Η πρόταση για μια σειρά στη ΝΕΤ και οι σκέψεις για ένα σκηνοθετικό ντεμπούτο, οι κριτικοί θεάτρου που στερούν αντικειμενικότητας και η πολύχρονη φιλία του με τον Αποστόλη Τότσικα. Όλα δοσμένα με την αλήθεια και την τρέλα που τον χαρακτηρίζει.

Από τη Φανή Πλατσατούρα

 - Πρωταγωνιστείς στον «Συλλέκτη» στο θέατρο 104 μαζί με την Ειρήνη Φαναριώτη, όπου υποδύεσαι έναν ιδιόρρυθμο κλητήρα που αιχμαλωτίζει στο υπόγειό του μια όμορφη γυναίκα. Έχεις δηλώσει πως ο συγκεκριμένος ρόλος ήταν όνειρο ζωής για εσένα. Λοιπόν, το όνειρο πήρε σάρκα και οστά;

«Ναι, είμαι πολύ ευτυχής που παίζω έναν ιδιαίτερα απαιτητικό και δύσκολο ρόλο. Ήθελα να δοκιμάσω τις αντοχές μου. Είναι μια παράσταση βασισμένη στο μυθιστόρημα του John Fowles και ενσαρκώνω έναν κλητήρα που έχει μεγαλώσει με τη θεία του. Είναι συλλέκτης πεταλούδων. Κάποια στιγμή κερδίζει το λαχείο και στη συνέχεια βρίσκει την απόλυτη ομορφιά στο πρόσωπο της Μιράντα Γκρέι (Ειρήνη Φαναριώτη). Μην ξέροντας πως να το αντιμετωπίσει όλο αυτό, παίρνει την κοπέλα και την κλείνει σε ένα υπόγειο με μοναδικό σκοπό του να την προσεγγίσει. Μιλάμε για ένα ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο όπου έχει ανέβει μέχρι στιγμής, έχει σημειώσει επιτυχία»

- Θα μπορούσες να βρεις στον εαυτό σου κοινά στοιχεία με έναν εμμονικό τύπο που οδηγείται σε ακραίες συμπεριφορές;

«Είναι η τάση που έχω και εγώ, όπως και ο ήρωας, για την ομορφιά. Προσελκύομαι με ανορθόδοξο πολλές φορές τρόπο από οτιδήποτε αισθαντικά όμορφο. Νομίζω πως ο ρόλος του Κλεγκ έτσι όπως τον έχω χτίσει, έχει γίνει σώμα μου»

- Εμμονές έχεις ως άνθρωπος;


«Θα έλεγα ότι είμαι εμμονικός, όταν έχω ανάγκη να γίνω εμμονικός. Είναι μια πράξη συναισθήματος που ορισμένες φορές έχω ανάγκη να τη ζήσω. Δεν θέλω να είμαι μονοδιάστατος και αν η εμμονή είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι στη ζωή μας, θέλω να το ζήσω έντονα και αυτό. Να πηγαίνω συνεχώς ένα βήμα παρακάτω και η εμμονή, αν την έχουμε συνειδητοποιήσει, είναι αν μη τι άλλο ένα συναίσθημα με τρομερό ενδιαφέρον. Πολλοί άνθρωποι έχουν εμμονές, απλά δεν τις έχουν αντιληφθεί. Δεν υποτιμώ λοιπόν κανένα συναίσθημα».

- Οι κριτικές που γράφονται και αφορούν σε ένα θεατρικό έργο, σε απασχολούν; Θεωρείς πως ανταποκρίνονται πάντα στην αλήθεια;

«Τους κριτικούς θεάτρου δεν τους εμπιστεύομαι. Πολλές κριτικές και σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά κυρίως στην Ελλάδα έχουν συγκεκριμένο στόχο. Στερούν αντικειμενικότητας. Γίνονται με γνώμονα τις φιλίες και τις γνωριμίες. Δεν το καταγγέλω αλλά ζηλεύω που δεν έχω φίλους κριτικούς να γράψουν παπάδες και για μενα. Θα το ήθελα πάρα πολύ. Σκέψου, πολλοί με έχουν κριτικάρει χωρίς καν να δουν τη δουλειά μου».

- Αν δεν σε είχε κερδίσει η υποκριτική, τι επάγγελμα πιστεύεις πως θα επέλεγες να ακολουθήσεις;

«
Πάντα είχα μια έφεση στην υποκριτική. Από μικρό παιδί μου άρεσε να διαβάζω, να παρακολουθώ σινεμά και να πηγαίνω θέατρο. Αν δεν γινόμουν ηθοποιός, ίσως ασχολούμουν με την σκηνοθεσία, κάτι που θα τολμήσω σε λίγο καιρό. Βρίσκομαι ήδη σε συζητήσεις για μία θεατρική παράσταση που θα ανέβει του χρόνου και θέλω να τη σκηνοθετήσω».
 
- Πολλοί συνάδελφοί σου επιτελούν δύο ρόλους συγχρόνως,  του ηθοποιού και του σκηνοθέτη. Μπορούν να συνδυαστούν επιτυχώς, θεωρείς;

«
Προσωπικά θεωρώ ότι μπορούν να συνδυαστούν αλλά στην παράσταση που σχεδιάζω να σκηνοθετήσω εγώ θα φροντίσω να μην παίξω κιόλας. Δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος, απλά το θεωρώ τρελά βαρετό. Θέλω να δω τον εαυτό μου από την εξέδρα. Θέλω να απολαύσω τις χαρές της σκηνοθεσίας και δεν θα μπορώ με την ίδια ευκολία, αν παίζω συγχρόνως στο έργο»
 
- Τηλεοπτικά ή κινηματογραφικά σχεδιάζεις κάτι φέτος; Έχει υπάρξει κάποια πρόταση άξια αναφοράς;

«Συζητάω για μία σειρά που θα μεταδοθεί καλώς εχόντων των πραγμάτων από τη ΝΕΤ. Μακάρι να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη Νέα Ελληνική Τηλεόραση και να προβληθεί τελικά η σειρά. Γενικά θα επέλεγα να πω ναι σε μία τηλεοπτική πρόταση μόνο αν μου άρεσε το σενάριο, ο σκηνοθέτης και οι συνάδελφοί μου. Δεν με ενδιαφέρει πως έχουν αυτή τη στιγμή τα πράγματα στην τηλεόραση, αυτό που με νοιάζει είναι αυτό που θα κάνω να με καλύπτει υποκριτικά και να με πηγαίνει ένα βήμα παρακάτω. Έτσι και αλλιώς ποτέ δεν έκανα αυτή τη δουλειά για να βγάλω χρήματα. Έβγαλα τόσα ώστε να μπορώ να ζω με αξιοπρέπεια»

- Υπήρξαν στιγμές που ένιωσες εγκλωβισμένος στην εξωτερική σου εικόνα;

«
Δεν ξέρω αν έχω εγκλωβιστεί στην εικόνα μου, αυτό που ξέρω να σου απαντήσω είναι ότι έχω βαρεθεί να κουβαλάω εδώ και 35 χρόνια το ίδιο σώμα. Θα ήθελα να πάω σε ένα άλλο σώμα. Και υποκριτικά και στην πραγματικότητα, με βαρέθηκα!» (γέλια)

- Τι άνθρωπος είναι  ο Ιωάννης Παπαζήσης; Είναι τελικά τόσο κακό παιδί, όσο κάποιοι βιάζονται να τον χαρακτηρίσουν; Άλλωστε κάποιος κάποτε είχε πει πως στον χώρο του θεάματος όπου ακούς καλό παιδί βάλε με το μυαλό σου τα χειρότερα και όπου ακούς κακό, εμπιστεύψου τον...

«Ποτέ δεν ήμουν ο ήρεμος, συνηθισμένος άνθρωπος. Ήθελα να γεύομαι νέες εμπειρίες, να γνωρίζω πράγματα, να έχω μια δόση επαναστατικότητας. Γενικά είμαι και ιδιόρρυθμος και νευρικός. Συμπαθώ όμως τον εαυτό μου. Δεν έχω ενοχλήσει ποτέ κανέναν, ούτε στη δουλειά ούτε στη ζωή μου. Θεωρώ ότι είμαι ένα καλό παιδί σε σώμα και όψη κωλόπαιδου. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν θα με δεις στον δρόμο και θα πεις "α, τι καλό παιδί που είναι αυτός"».

- Αποκάλυψε μου το μεγαλύτερο μειονέκτημά σου. 

«Το ότι ζω για το αύριο και όχι για το σήμερα. Ο "συλλέκτης" ήταν ένα όνειρό μου και πραγματικά πάλευα χρόνια για να το πραγματοποιήσω και τώρα που το όνειρο έγινε πραγματικότητα, αντί να κάτσω να το χαρώ, εγώ σκέφτομαι ήδη ένα άλλο έργο που έχω βάλει στο μάτι»

- Απέχεις συνειδητά από τα φώτα της δημοσιότητας; Δεν σε βλέπουμε συχνά σε θεατρικές πρεμιέρες, καλλιτεχνικά δρώμενα κλπ.

«
Επειδή ένα μικρό ή μεγάλο κομμάτι της δουλειάς μου ήταν πολύ εμπορικό, θεωρώ πως πρέπει κάπως να προστατεύσω την εικόνα μου. Να μην παίζω κάθε λίγο και λιγάκι στα περιοδικά. Συν του ότι δεν περνάω καλά, δεν το διασκεδάζω να είμαι συνέχεια σε μέρη που θα βρίσκονται κάμερες και φωτογράφοι. Τα βαριέμαι όλα αυτά»

- Ποιος είναι ο καλύτερός σου φίλος από τον χώρο της υποκριτικής;

«
Έχω κρατήσει φίλους από την παιδική και εφηβική μου ηλικία με τους οποίους είμαστε πλέον αδέλφια. Από τον χώρο πολύ καλός μου φίλος είναι ο Αποστόλης Τότσικας, με τον οποίο έχουμε νομίζω και πολλά κοινά χαρακτηριστικά ώστε να μας επιλέξει ένας σκηνοθέτης να παίξουμε μαζί. Γνωριζόμαστε από το Εθνικό θέατρο, όπου φοιτούσαμε και οι δύο και είμαστε αληθινοί φίλοι»

- Τι ακραίο έχεις κάνει για τον έρωτα;

«
Ο έρωτας είναι από μόνος του ακραίος. Δεν χρειάζεται να κάνεις εσύ κάτι... Να αποφύγεις όσο μπορείς τις μ@@@κιες, χρειάζεται». (γέλια)

- Αν ο Θεός κατέβαινε στη Γη και κάθε άνθρωπος μπορούσε να του κάνει μία μόνο ερώτηση, τι θα τον ρωτούσες;

«"Πώς κατέβηκες;" Για να ξέρω πως θα ανέβω και εγώ, κατάλαβες; Πολύ θα θελα να μάθω!» (γέλια)

- Και μια προσωπική απορία. Γιατί Ιωάννης και όχι Γιάννης;

«
Επειδή έτσι με βάφτισαν και δεν σκέφτηκαν ποτέ οι δικοί μου να με φωνάζουν αλλιώς. Να μπουν δηλαδή στη διαδικασία να μου δώσουν ένα όνομα διαφορετικό από αυτό με το οποίο βαφτίστηκα»


*** Η παράσταση «Ο συλλέκτης» παίζεται στο θέατρο 104 κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21κ30 και κάθε Κυριακή στις 19:00, μέχρι τις 2 Απριλίου. Πρωταγωνιστούν ο Ιωάννης Παπαζήσης και η Ειρήνη Φαναριώτη, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κωνσταντακόπουλου.