Γυναίκες... Πλάσματα ευαίσθητα αλλά συγχρόνως σκληρά όταν οι συνθήκες το απαιτούν. Κυριαρχικές με μια τάση να ξεπερνούν πλέον τους άνδρες, δυναμικές, αυτόνομες. Είναι οι ίδιες που μπορούν να κλάψουν, βλέποντας μια ρομαντική ταινία με happy end. Αντέχουν τον πόνο, επιτελούν συγχρόνως πολλαπλούς ρόλους, ομορφαίνουν τον κόσμο μας. Έχουν πια τα ίδια δικαιώματα με τους άνδρες στις ανεπτυγμένες κοινωνίες, για την απόκτηση των οποίων αγωνίστηκαν σκληρά. Λόγω των αγώνων τους αυτών έχει καθιερωθεί η 8η Μαρτίου ως η Παγκόσμια Μέρα Γυναίκας.
Μια ημέρα που καθιερώθηκε το 1910 ύστερα από πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς, ενώ εορτάσθηκε για πρώτη φορά το 1911. Ουσιαστικά οι γυναίκες σήμερα δεν γιορτάζουν αλλά αγωνίζονται προκειμένου να αποκτήσουν τα ίδια δικαιώματα με το λεγόμενο ισχυρό φύλο ανά τον κόσμο. 

8 Μαρτίου 1957 - Για πρώτη φορά γυναίκες εξεγείρονται! Εργάτριες κλωστουφαντουργίας αποφασίζουν να ξεχυθούν στους δρόμους, να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους για ίση μεταχείριση, για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Δύο χρόνια μετά, και οι ίδιες γυναίκες -επαναστάτριες της εποχής κατά κάποιους- , δημιουργούν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών.

8 Μαρτίου 2013 - Εγκλωβισμένες στο κατάκτημά τους! Οι γυναίκες γιορτάζουν και δέχονται ευχές. Είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία αυτή η μέρα να δείξουν οι άνδρες την αγάπη τους προς το λεγόμενο αδύναμο φύλο. Τριαντάφυλλα, δώρα και γλυκά. Η γιορτή της γυναίκας έχει πλέον μία καθαρά εμπορική αξία. Για ακόμη μία φορά στο όνομα της γυναίκας στήνεται μια ολόκληρη επιχείρηση με απώτερο στόχο το κέρδος. Πλέον είμαστε χειραφετημένες, ανεξάρτητες, πατάμε γερά στα πόδια μας, πολλές φορές βάζοντας τα γυαλιά στους άνδρες. Αποκτήσαμε έναν δυναμισμό που φοβίζει κάποιες φορές και εμάς τις ίδιες, ενίοτε ξενίζει. Και ως ένα βαθμό πέσαμε μέσα στην παγίδα που οι ίδιες φτιάξαμε, καθώς καλούμαστε εκτός από τα ίδια δικαιώματα, να έχουμε και τις ίδιες υποχρεώσεις με το ανδρικό φύλο. Υποχρεώσεις βαριές που δεν ξέρω κατά πόσο μπορούν να ανταποκριθούν στη γυναικεία φύση. Θύματα ή θύτες..; Έχουν μπλεχτεί και τα δύο σε έναν τρελό χορό, που μας έχει αποδιοργανώσει σε τέτοιο σημείο που κινδυνεύουμε να χάσουμε την ταυτότητά μας μέσα στην κοινωνία, την ίδια ταυτότητα που αγωνιστήκαμε να αποκτήσουμε. 

Όπως και να 'χει, ισχύει το ... μια γυναίκα όλα τα μπορεί (ή σχεδόν όλα)! Γιατί έχουμε από τη φύση μας την ικανότητα να καταπιανόμαστε με πολλά και να τα καταφέρνουμε περίφημα. Όπως έλεγε και ο αείμνηστος Αριστοτέλης Ωνάσης «Εάν δεν υπήρχαν οι γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν καμία αξία»!

Φ.Π.