Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
Γράψαμε ξανά, πως μας κάνει όλο το δημοσίευμα για ξανθιά πανελίστρια που πιάστηκε να κάνει βίζιτες στη Βουλγαρία, το οποίο δε λέει όνομα, λες και η αστυνομία σε δυο κράτη θα νοιάζονταν να προστατέψουν μια οποιαδήποτε αναλώσιμη σελίμπριτι της όποιας υπό πτώχευσης showbiz. Και πως ούτε οι δημοσιογράφοι θα χάνανε λαυράκι σπαρταριστό μέσα από τα χέρια τους, ώστε να κατονομάσουν το πρόσωπο που εμπλέκεται σε μια ιστορία λαγνείας, δόξας και απαγορευμένης πριβέ ομορφιάς. 

Τα ανώνυμα κουίζ, άλλωστε, πάντα φρόντιζαν να φωτογραφίζουν γενικώς πολλά πρόσωπα σε μια απίθανη, αισθαντική κατάσταση. Το σκαρίφημα, γενικώς, είναι εύκολο. Λες για παράδειγμα: «ποια γνωστή ξανθιά από την τηλεόραση πιάστηκε με την κουνιάδα της συννυφάδας του άντρα μιας γνώστης μελαχρινής, καλογυμνασμένης τραγουδίστριας, σε ερωτικές περιπτύξεις;». Ξανθιές γνωστές από την τηλεόραση άπειρες! Από την κυρία που βγήκε στις ειδήσεις να καταγγείλει πως ακρίβυνε πολύ το σπανάκι και τα χόρτα μέχρι τη Μέρκελ! Όσο για καλογυμνασμένη, μελαχρινή τραγουδίστρια, στη χώρα μας, όπου κι αν περπατήσεις πάνω σε μια τέτοια θα πατήσεις! Με μια γενικόλογη μπαρούφα, ο γράφων φαίνεται να ξέρει και να ελέγχει τα πάντα, μέσα από ανωνυμία τόσο των ανύπαρκτων θυμάτων του, όσο και του δειλού ανυπόγραφου εγώ του. Οι γραμμούλες του δε, θα σαρώσουν! Πώς αλλιώς; Έχουν σεξ, απάτη, υποψία διασημότητας και ακόλαστα σύνολα από αυτά που διαπαιδαγωγούν ερωτικά γενιές σ' όλο τον κόσμο, μέσα από τσόντες – ξεπέτα β' διαλογής. 

Κάπως έτσι, βγήκε, διαδόθηκε, γιγαντώθηκε και ξέφυγε εντελώς και η φήμη για την πανελίστρια, πρώην εστεμμένη, που μπορεί να αφορά σε πάνελ από δελτία ειδήσεων εδώ μέχρι το CNN ή σε κανάλι τριών χωριών της Θεσσαλίας, ενώ ο τίτλος ομορφιάς να αφορά σε καλλιστεία των χωριών στη βόρεια Μακρυνεία Αιτωλοακαρνανίας! Άρα, όλες οι ωραίες, ξανθές πανελίστριες, εστεμμένες διαγωνισμού ομορφιάς κάποτε αθωώνονται και συνάμα όλες μαζί τελούν σε καθεστώς υποψίας. Γιατί η ιστορία πουλάει!

Με ένα καλλίγραμμο, νεανικό σώμα, όλοι μαζί δικαιώνονται για την ασχήμια μεν, που βαστάζει ως θεματοφύλακας τη μίζερη επιβεβλημένη και όχι επιλεγμένη ηθική! Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση, η νεαρή, άπειρη κ. Καλλιμούκου, τρυφερή προφανώς και εύθικτη, πληγώθηκε πολύ και βγήκε στην εκπομπή που συνεργάζεται να προστατεύσει, αυτό που ούτως ή άλλως την αφορούσε τόσο πολύ, όσο και καθόλου.

Πώς να πείσεις όμως, πως δεν είσαι ελέφαντας εκείνους που συνήθισαν να ζουν με ελέφαντες αποκλειστικά; Και πώς να μη φανεί ως «απολογία» η εύθραυστη γυναικεία της φιγούρα –ημέρα της γυναίκας ήταν κιόλας!- σε εποχές, μέσα, εκπομπές, προϊόντα, γραφιάδες που μόνο εμπορεύσιμη θεωρούν τη γυναίκεια υπόσταση και όταν όποια θέλει να επιβιώσει αφήνεται να παρασυρθεί στην αποδοχή των όρων αυτών;

Το παιχνίδι είναι ένας απέθαντος Μινώταυρος, που θέλει συνεχώς νέα, φρέσκια σάρκα, χωρίς να χορταίνει. Και η σάρκα είναι πρόθυμη να δοθεί με αντίτιμο την όποια αναγνώριση, την οικονομική ανταμοιβή, την «επιτυχία» με κανόνες εξωφύλλου μίας μόνο διάστασης, σα νεκροφάνειας.
Όποια παιδούλα νομίζει πως θα κερδίσει το παιχνίδι, θα ξεγελάσει τον Μινώταυρο, θα σώσει τη ψυχή της, σύντομα θα ζυγίσει τα ωφέλη και τις χασούρες και θα ανακαλύψει πως οι δεύτερες είναι πάντα περισσότερες. Ειδικά, αν έχει, έστω, την στοιχειώδη ευαισθησία στο να επικοινωνεί με το μέσα της, όπως δείχνει η κ. Καλλιμούκου πως διαθέτει με περίσσευμα.

Δυστυχώς, η όμορφη Αντωνία, αντιμετώπισε το σύστημα σε όλη του την αγριότητα. Και δεν γνώριζε πώς να παίξει στην ταυρομαχία. Προσφέρθηκε ως Ιφιγένεια, σε μια στρατιά τηλε – Αχαιών, κάνοντας τον μέσο τηλεθεατή της ζώνης και της εκπομπής που συμμετέχει, ακόμη και αν δεν ήξερε να μάθει πως είναι μια ανάμεσα στις άλλες ύποπτες. Είπε μόνη της «δες με, κλάψε με, πατρίδα της γενιάς μου, Πελασγία», σε τραγικό χορό φούξια αισθητικής σύγχρονης ιλλαροτραγωδίας.

Η τηλε survivor Ελένη Μενεγάκη κρίθηκε από τα σάιτ και τα μπλοκ ως αμέτοχη στα τραγικά δρώμενα. Την αντίθετη άποψη μου έδωσε προσωπικά. Έδωσε χώρο και χρόνο στη θλίψη της νεαρής συνεργάτιδάς της. Και της είπε πως κατά τη γνώμη της δεν έπρεπε να μπει στην περιπέτεια της εξήγησης σ' αυτό που δεν έπρεπε να την αφορά.

Η τηλεοπτική αυτή ιστορία για άλλη μια φορά, απέδειξε πόσο αρένα είναι η μικρή οθόνη και πως η AGB έχει σε όλους μας καλλιεργήσει ένστικτα ρωμαίων θεατών. Να δούμε μικρούς μονομάχους να κινδυνεύουν, να παλεύουν, να εξαφανίζονται και να βρίσκονται στο έλεος του υψωμένου ή όχι αντίχειρά μας. Έτσι, μικρή, όμορφη, ανυπεράσπιστη απέναντι στο τέρας Αντωνία, όσο κι αν προσπάθησες έπαιξες το παιχνίδι του. Έκανες σε όλους μας τη χάρη! Μας πρόσφερες το θέαμα της απελπισίας, των δακρύων, της αγωνίας σου, της αδικίας του τηλεοπτικού κόσμου που πήρες όλη επάνω σου!