Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
 Το παγκόσμιο πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ στην ΕΤ1 της μπάλας –κι όταν λέμε μπάλα εννοούμε το ποδόσφαιρο φυσικά- ήταν αργά τα ξημερώματα απευθείας από τον Καναδά. Μεγάλο αθλητικό γεγονός για τον κόσμο όλο. Όλο; Όχι για την Αγία Παρασκευή, προφανώς! Έτσι, βλέπαμε τις γυναίκες αθλήτριες, τις κορυφαίες του κόσμου, βουβά. Ούτε φωνή ανθρωπινή, ούτε ένας υπότιτλος κάτι να εξηγεί, ούτε τίποτα. Ούτε καν μια κάρτα γραφικών να περνά υπολογίζοντας το κοινό και να εξηγεί τι βλέπουμε και γιατί δεν ακούμε την αθλητική μετάδοση.

Κατανοώ πως μετά τον Κωστάλλα, ούτε ένας δε βρέθηκε να χει τις γνώσεις του και να μας μυεί στο μαγικό αυτό άθλημα, το όλο χάρη, αρμονία και δυσκολίες. Ένας όμως, να δείξει φιλότιμο, να υπολογίσει αυτούς τους θεατές που χρεώνονται για την κρατική και που υποτιμούνται διαρκώς.

Σε τελευταία ανάλυση, αν δεν είναι σε θέση η κρατική τηλεόραση να συμμετέχει στις διεθνείς διοργανώσεις, καλλιτεχνικές και αθλητικές ή μπορεί μόνο συγκριμένες ώρες, μέρες και εποχές να μεταδίδει διεθνή μεγάλα γεγονότα, ας σταματάει το πρόγραμμα μετά τις ειδήσεις των 12 τα μεσάνυχτα. Μπορεί δε να αρχίζει και μεσημέρι. Όπως έκανε παλιά. Έτσι κι αλλιώς από το αποτέλεσμα της μοιάζει μόλις να έχει ανακαλυφθεί η μικρή οθόνη και ο στρατός να έχει αναλάβει το πρόγραμμα της. ΥΕΝΕΔ for ever…

Βέβαια από τις πολλές επαναλήψεις δεν είχαμε καταλάβει πως απεργούν οι εργαζόμενοι της κρατικής. Χρειάστηκε το παγκόσμιο πρωτάθλημα πατινάζ για να το αντιληφτούμε, αλλά ούτε και εκεί μπήκαν στον κόπο να βγάζουν μια κάρτα γραφικών, ένα «σούπερ» που να μας ενημερώνει πως απεργούν και γι' αυτό δεν ακούγεται ούτε κιχ! Σου λένε καλή η διεκδίκηση αλλά ας την συνδυάσουμε με τα κούλουμα και να την κάνουμε τριημεράκι. Πιστεύουμε δε πως επειδή έρχεται το Πάσχα, θα εξαγγείλουν μια 15νθημερη απεργία να συνδυαστεί με τις διακοπές των σχολειών. Και φυσικά για τις ζωντανές εκπομπές τους, η ιδέα του να μαγνητοσκοπήσουν κάτι εορταστικό, ως συντροφιά για τον κόσμο, τους θεατές τους, που βασανίζονται, ούτε τους πέρασε απ το νου. Θα είναι φαίνεται κόντρα στα αίτημά τους, που καλά και δίκαια για κάθε εργαζόμενο, αρκεί να μην εφαρμόζονται μονίμως στου κασσίδη το κεφάλι… δηλαδή στο δικό μας…