Από τη Φανή Πλατσατούρα

Ερεθιστικές σκηνές, ομοφυλοφιλικές περιπτύξεις, δυο κορίτσια στη εφηβεία να ανακαλύπτουν τον έρωτα με άτομα του ίδιου φύλου. Ο λόγος για τη βραβευμένη ταινία στον φετινό διαγωνισμό Καννών «Η Ζωή της Αντέλ». (όπου Αντέλ, η 19χρονη Γαλλοελληνίδα Αντέλ Εξαρχόπουλος). Η ταινία ήταν φαβορί, τελικά κέρδισε και τον Χρυσό Φοίνικα. Και η Τέχνη αγκαλιάστηκε σφιχτά για ακόμη μια φορά με την πολιτική...

Σήμερα στη Γαλλία θα τελεστεί ο πρώτο γάμος ομοφυλοφίλων, ύστερα από την ψήφιση νόμου υπέρ των gay γάμων. Οι διαμαρτυρίες πολλές. Γάλλοι ξεχύνονται στους δρόμους διαδηλώνοντας κατά της ένωσης ατόμων του ίδιου φύλου, η Καθολική Εκκλησία τίθεται φανερά στο πλευρό τους, τα Γαλλικά Μέσα έχουν πάρει φωτιά, οι gay αντιδρούν έντονα στις ακραίες διαδηλώσεις και σπεύδουν να ενωθούν επιτέλους με τα δεσμά του γάμου, υπό τη σκέπη της γαλλικής νομοθεσίας. 

Πόσο τυχαίο θεωρείται το γεγονός ότι τον Χρυσό Φοίνικα απέσπασε φέτος μία γαλλική ταινία...;
 Μια ταινία που προασπίζεται τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, μιλά ανοιχτά για τη σεξουαλική τους ζωή, εισχωρεί στον όλο ανακαλύψεις κόσμο δύο λεσβιών; Έχουν τελικά Τέχνη και Πολιτική μία πλήρως συμπορευόμενη- σε σημεία εξάρτησης- σχέση μεταξύ τους...; Ανάλογα δείγματα είχαμε από την Αρχαιότητα ακόμη, όταν η Τέχνη εξασκούνταν με την χρηματική αρωγή των τοπικών αρχόντων ή εκθίαζε πολιτικά καθεστώτα της εποχής, που αποδείχθηκαν τελικά κατώτερα των περιστάσεων.


Για την ιστορία, δεν βραβεύθηκαν μόνο οι δύο πρωταγωνίστριες της ταινίας, Λέια Σεϊντού και Αντέλ Εξαρχόπουλος, αλλά και ο σκηνοθέτης αυτής (Αμπντελατίφ Κεσίς). Για την ιστορία επίσης, ο πρώτος γάμος ομοφυλοφίλων στη Γαλλία θα τελεστεί σήμερα στο δημαρχείο του Μονπελιέ ανάμεσα στους Βενσάν Οτέν και Μπρούνο Μπουαλό.

Υπάρχει ζωή χωρίς Ίντερνετ;

Το Διαδίκτυο αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Όγκος πληροφορίας κι ενημέρωσης, μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για διασκέδαση και ιντερνετικό φλερτ, μια ανθρώπινη καθημερινότητα και επαφή που αφήνεται όμως έκθετη στα μάτια του μεγάλου αδερφού. Η εικονική ζωή που προσφέρει το ίντερνετ και η πραγματική ζωή των χρηστών φαίνεται πως έχουν συνδεθεί άρρηκτα μεταξύ τους.


Ένας Γάλλος, ο Paul Miller, έκανε ένα πείραμα. Για έναν χρόνο έκοψε κάθε δεσμό του με το ίντερνετ. Facebook, Twitter, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, όλα αποτελούσαν παρελθόν. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά. Ένιωθε ευτυχισμένος. Τελικά, μετά από έναν χρόνο ανενεργούς παρουσίας στο Διαδίκτυο, ο ίδιος σχολιάζει τα αποτελέσματα του πειράματός του και την ψυχική κατάσταση στην οποία περιήλθε: «Όταν η ύπαρξη μου χωρίς ίντερνετ καθιερώθηκε, οι χειρότερες πλευρές του εαυτού μου ξαναβγήκαν στην επιφάνεια... Τόσο πολύ μελάνι έχει χυθεί για να αναλυθεί η ψεύτικη έννοια του «φίλου στο Facebook», αλλά μπορώ να σας πω ότι ο «φίλος στο Facebook» είναι καλύτερο από το τίποτα...»

«Πόσο καιρό πιθανολογείς πως μπορείς να αντέξεις χωρίς Ίντερνετ;» Να μια καλή ερώτηση που οφείλουμε να κάνουμε όλοι στον εαυτό μας!